Lezen voor punt. Dodelijker kunnen ze het niet maken. De middelbare school en daarna de lerarenopleiding Engels hadden mijn enorme leesplezier flink verknald. Maar gelukkig was daar in 1997 een collega die me wees op Renate Dorresteijn, en boekhandel Elckerlijc waar ik een boek van haar kocht. Er volgden er nog veel meer. Die heerlijke plek. Schemerig en volgestouwd met stapels en rijen boeken. Allemaal stuk voor stuk avontuurtjes tussen twee kaften. Maar toch kwam er de klad weer in. Waarom? Tja, een gezin met jonge kinderen. Te veel zorgen en verdriet aan mijn kop. Elckerlijc is nu al zeven jaar dicht. Maar nu er weer ruimte in mijn leven is voor lezen, ben ik blij met de Bruna en de bieb.
