Het zweet klotst over mijn rug terwijl ik de boodschappen op de band leg. Het is de eerste keer na mijn tia dat ik op pad ben om zelf alle boodschappen in huis te halen. Winkelen is voor mij totaal geen straf, ik hou ervan. Maar de stress bij de kassa haatte ik altijd al. Ik kan het tempo niet bijhouden. De berg om in te pakken groeit gestaag. De priemende ogen van de rij achter me steken dwars door me heen en maken me onzeker. Totdat ik besluit om er simpelweg ‘schijt’ aan te hebben.
