Bruinbandbamboehaai

.

Het is meivakantie en wij waren – zoals wel meer mensen – het grijze en grauwe weer meer dan zat. Op een regenachtige zondag boekten mijn man en ik vrij impulsief een midweek weg. In Nederland weliswaar, dus die grijze wolken zouden we nog steeds zien, maar wel met een zwemparadijs en overdekte jungle. Voelt het toch een beetje warm en tropisch. 

De auto werd gevuld met spelletjes, boeken, kleren en zwemkleding en op de eerste maandag van de meivakantie reden we naar onze vakantiebestemming.

Onze jongste stuiterde van opwinding door de auto, onze oudste keek wat gespannen door het raampje. Want een andere omgeving klinkt weliswaar leuk, voor de achtjarige is het ook altijd spannend. We reden het vakantiepark op, stapten uit de auto en wandelden een rondje om het terrein te verkennen. 

De ogen van onze oudste begonnen te stralen. ,,Ze hebben hier een jungle!” en hij rende voor ons uit naar de ingang. Zodra hij binnen was gingen zijn schoenen uit en stond hij tot z’n knieën in het water om de koi karpers van dichtbij te bewonderen. Lachend keek de kleine Freek Vonk ons aan: ,,Dit is nu al de leukste vakantie ooit.”

Het werd nog beter. Op dag twee zochten we de warmte op in het zwembad. Na een rondje wildwaterbaan gingen we naar het snorkelbad. Met een duikbrilletje dook onze oudste onder water. Zijn opgewonden gelach was in het hele bad te horen. ,,Ze hebben hier een aquarium met vissen!” klonk het en hij ging weer kopje onder. 

Een uur lang spartelde hij rond om bij elk raam te kijken. ,,Een clownvis! Een groene murene! Baby-doktersvisjes! Ooooh een bruinbandbamboehaai!” Wij knikten en lachten enthousiast. Niet omdat wij nou zo blij worden van vissen, maar omdat de achtjarige zijn vroegere angst voor water blijkbaar helemaal te boven was. Kleine broer dobberde ondertussen rustig rond, spatte alle andere zwemmers nat en zijn lieve lach verdween geen moment van zijn gezicht.

Vijf dagen genoten we van de jungle en het snorkelbad. Elke dag liet de jongste door knuffels en lachjes weten hoe leuk hij het vond. Elke dag verkondigde de achtjarige dat het ‘de coolste vakantie ooit’ was. Het cliché bleek waar: als de kinderen het fijn hebben, heb je als ouder ook de leukste vakantie ooit. Met dank aan de bruinbandbamboehaai.