Afgelopen zomer zat ik op het strand naar de zee te kijken. Zeker wel anderhalf uur zat ik daar in mijn eentje. Dat is zoals het gaat als je een minder bekend vakantieplekje hebt gevonden, en je gezin bovendien volwassener wordt. Geen moment verveelde ik me. Geen telefoon bij me. Geen boek. Alleen zonnebrandcrème en een handdoek. Ik genoot van het geruis van de golven, de schelpen tegen mijn blote voeten, en de geur van mosselen.
