,,Kar! Ik rijden!” De blik in de ogen van mijn jongste zoon toen hij zijn nieuwe trolleykoffertje zag, was het startsein voor een heerlijke vakantie. Zijn lievelingsspeelgoed, boekjes en natuurlijk zijn dierbare knuffel verdwenen in de trolley, op weg naar het zonovergoten Rhodos. Ook de oudste stopte zijn dinokoffertje vol met spelletjes en Donald Ducks, alles om zich niet te vervelen tijdens de vier uur durende vlucht. De gedachte aan mijn bijzondere jongste zoon die vier uur lang stil moest zitten in een vliegtuig, bezorgde me voor vertrek bijna slapeloze nachten. Maar zoals wel vaker bleek de werkelijkheid een stuk minder erg dan gevreesd. Hij mocht de stewardess helpen bij het ophalen van afval en vermaakte zich prima met zijn opa en oma.
