Ineens realiseerde ik me zoiets engs. Ik zat te praten met mijn zoon en hij wees met zijn wijsvinger zo schuin links van mij. Op de manier waarop ik hem dat wel vaker had zien doen, met zo’n soort van ingehouden adem. Ik had het meer van zijn leeftijdgenoten zien doen. ,,Wil je me nu doorspoelen, zoals een YouTube-filmpje, ofzo?”, riep ik uit. Eerlijk als altijd antwoordde hij: ,,Nee, op dubbele snelheid zetten, mama.” My God! Hij vond dat ik te langzaam praatte!
