Koffieleutende ‘cowboys’ springen in het oog op gamefair

Een melange van rook en verse koffie prikkelt de neusgaten. Op een vuurtje pruttelt het vocht in een zwartgeblakerd keteltje. Boxtelaar Willem Cammel en Adriaan de Wit zijn opvallende verschijningen op Gamefair Nederland, Jacht en Buitenleven. Het evenement speelde zich vrijdag, zaterdag en zondag af op landgoed Velder.

Cammel en De Wit ogen alsof ze zo van de prairie in Montana naar Liempde zijn overgekomen. Met een huifkar. De fraaie wagen, eigendom van Cammel, trekt bekijks, al is die tussen de stands met outdoorkleding, verrekijkers en hondenkluiven een vreemde eend in de bijt. ,,Ik heb hem nog niet zo heel lang”, vertelt de ondernemer. ,,Hij is te huur voor evenementen.” Een paard ontbreekt. ,,Ik rijd er niet mee op de openbare weg. Ja, op een trailer.”

GAMEFAIR

Organisator Igor Timmermans is tevreden over het verloop van het evenement, dat sinds dit jaar Gamefair Nederland heet, met als subtitel Jacht en Buitenleven. ,,De Britse gamefairs vormen onze inspiratiebron. Die zijn heel groot, daar kun je wel drie dagen rondlopen. De term gamefair spreekt volgens ons een breder publiek aan.”

Vrijdag was het niet overdreven druk, stelt hij. ,,Maar dat is normaal op een werkdag. De zaterdag was goed en zondag mochten we bijzonder veel bezoekers verwelkomen.” Hij vervolgt: ,,De eerste editie na corona was drukker dan ooit. Zoveel mensen kwamen er nu niet, maar het was een prima editie.”

WEINIG VET

Onderdeel van de fair was het Nederlands kampioenschap barbecueën met wild. Erik-Jan Kaljee en Harry Havinga organiseerden dat. Team Culinono ging overall met de eer strijken. Kaljee: ,,Wild bevat weinig vet. Daar moeten de deelnemers rekening mee houden. Een iets te hoge temperatuur en het vlees wordt droog.” Hij benadrukt dat alleen wild dat in deze periode van het jaar in Nederland geschoten mag worden, op het rooster belandde.

Aan de jacht komt in ons land nauwelijks meer een jachthoorn te pas. Elders vervult het instrument zijn functie als communicatiemiddel in veld en bos nog wel. Maar liefst 65 blazers laten zaterdagmiddag gelijktijdig het hallali over Velder schallen. Een van hen is Eindhovenaar Cor Louwers. Hij behoort tot jachthoorngroep De Bladblazers uit Gemonde. ,,We bestaan nog niet zolang. We spelen een keer of vijf, zes per jaar voor publiek.” Hij vervolgt: ,,Onze hoorns hebben geen ventielen, we kunnen verschillende tonen voortbrengen door te variëren in lipspanning. Er bestaat een complete taal aan signalen.”

Tussen het koper door klinkt regelmatig geknal. Achteraan op het grote terrein mogen liefhebbers kleiduifschieten. 

,,Ze is niet bang voor het schot”, vertelt een bezoeker over zijn jonge Tsjechische staande hond. ,,Ze is pas vijf maanden oud en nog lang niet volleerd. Voorstaan zit er van nature in, dat liet ze zojuist tijdens een oefening wel zien.”

EEN EN AL LEVENSLUST

De Cesky fousek is bepaald niet de enige trouwe viervoeter op landgoed Velder. Onweerstaanbaar aandoenlijke teckelpups lopen er rond, net als vrolijke spaniëls en lichtvoetige pointers. En speelse jonge terriërs, een en al levenslust en dol op een kroelende hand waar ze hun naaldscherpe tandjes in kunnen zetten. 

Het spreekt voor zich dat mensen met een jachtakte zich vermaken op de zogeheten gamefair. Voor wie niet jaagt, maar wel van honden, barbecueën, verrekijkers en buitenkleding houdt, is er ook het nodige te beleven. Op de dag dat de herfst begint, al is daar qua temperatuur niets van te merken, luiden de jachthoorns de zomer én de bezoekers uit met een passend signaal: ‘ Auf Wiedersehen’.