Lezing over kraaiachtigen

Wanneer je de rauwe, onwelluidende kreten van kraaien hoort, vraag je je af hoe het toch mogelijk is dat zij tot de zangvogels gerekend worden. En dat geldt eveneens voor hun soortgenoten: kauwen, roeken, eksters en raven. Donderdag 12 januari houdt Gerard Compiet uit Asten op uitnodiging van Natuurwerkgroep Liempde een lezing over deze vogels in café ‘t Groene Woud aan de Kasterensestraat. Aanvang 20.00, toegang gratis.

Echt sympathiek vinden mensen de ‘zwartjassen’ doorgaans niet. Want ze roven heel wat nesten leeg van zang- en weidevogels. Bovendien pikken ze maar wat graag het zaaigoed uit de grond, dat de boer net geplant heeft. Ze zijn schrander en vertonen sociaal gedrag dat je bij weinig vogels aantreft. Denk maar eens aan de grote groepen kauwtjes, die luid kwebbbelend rond kerktorens vliegen en om elkaar heen buitelen. En heel wat mensen hebben een jonge, verweesde, kauw in huis gehad en zich vermaakt met het kwajongensachtige gedrag van het dier. 

Kraaien vormen de opruimers in de natuur. In onze streken vervullen ze de rol die gieren in zuidelijke landen hebben. Ze eten kadavers op en helpen zo de verspreiding van dierziektes tegen te gaan. Dat geldt helemaal voor de grootste kraaiachtige, de raaf. Nadat hij begin vorige eeuw uitgeroeid werd, volgde bijna een eeuw later zijn herintroductie. Dat project heeft succes gehad, want raven planten zich voort en verspreiden zich steeds verder over Brabant. Ook in de Geelders en op de Kampina is zijn zijn schorre roep af en toe te horen.