Speuren naar ‘oud goud’

UPDATE, 20 maart 2023 - In de zoektocht naar namen van gouden bruidsparen die dertig tot vijftig jaar geleden in de krant stonden, deze week bovenstaand portret. Wie kent het koppel en kan er over verhalen? E-mail reacties naar bc@brabantscentrum.nl.

De beeldbank van Heemkunde Boxtel digitaliseert momenteel het oude fotoarchief van Brabants Centrum. Secretaris Christ van Eekelen scant alle fotoafdrukken en voorziet ze indien mogelijk van een korte toelichting. 

Vorig jaar ontdekte hij een reeks portretten van gouden en diamanten bruidsparen. In veel gevallen ontbreken echter namen van de geportretteerden. Daarom wordt een zoektocht gehouden via deze rubriek. 

De redactie is niet alleen benieuwd naar namen van de echtelieden en de datum van hun huwelijksjubileum, maar ook naar anekdotes, dierbare momenten of wat dies meer zij.

BENZINE SNUIVEN

De onderste foto toont het echtpaar dat vorige week in deze rubriek stond: Bert (77) en Mina (76) Rovers- van de Wijdeven. Het echtpaar was op 17 januari 1978 vijftig jaar getrouwd. Bert werd geboren in Liempde, de wieg van Mina stond in Oirschot. Voordat ze in 1955 een woning aan de Fellenoord 7a betrokken, woonden ze aan de Oude Kerkstraat, de Eindhovenseweg en in de buurtschap Vorst (bij Lennisheuvel). Bert was werkzaam als slager, bij wasserij Crols en bij sigarenfabriek Elisabeth Bas. Opmerkelijk: in de geboorteakte van Bert staat zijn naam als Rovers vermeld, bij de huwelijksakte als Roovers...

,,Zij waren onze buren op de Fellenoord”, vertelt Freekie Mandigers- van den Oetelaar. ,,Wij, broer en drie zussen, waren erg gek op hen. We klopten ’s morgens op de muur om te horen of ze al wakker waren. Toen onze ouders ons toen nog jonge broertje op een dag niet in zijn bedje vonden, bleek hij al door het raam bij Mina en Bert naar binnen te zijn gegaan...” 

Het echtpaar bleef kinderloos, maar was gek op de jeugd in de buurt. ,,Met Bert struinden we rond in het Konijnshol (nu: Dommelbimd) en kasteelpark Stapelen. Hij leek soms wel de rattenvanger van Hamelen als hij met zoveel kinderen op pad ging. Bert rookte altijd sigaar, logisch omdat hij als ploegleider in de sigarenfabriek van Van Susante werkte.”  Freekie schrijft ook dat Bert hen meenam naar zijn schuur, waar de kinderen aan een zakdoekje met benzine mochten ruiken (’Nog steeds lekker!’). ,,Benzine uit hun solexen waarmee Bert en Mina veel rondtoerden. We mochten ook mee achterop.”

Mina was volgens Freekie een slimme vrouw, die van diepgaande gesprekken hield en heel veel autokentekens en de eigenaren van die voertuigen uit haar hoofd kende. ,,Ze maakte verse appelmoes voor ons, we waren altijd heel erg welkom. Bij mooi weer zaten ze op stoeltjes voor hun huis, veel tuin hadden ze niet. In die kleine tuin kweekten ze selderij, met paardenmest die Bert op straat opveegde.”

Nadat de familie Van den Oetelaar naar een nieuwbouwhuis in ‘Plan Oost’ verhuisde, miste Freekie haar buren enorm. ,,Mijn moeder restte niets anders dan naar Mina en Bert te fietsen. Tot het eind van hun leven zijn wij in innig contact met hen gebleven. Deze lieve waardevolle mensen, waarlijk oud goud“, aldus Freekie.