Vrije tribune: ‘Rancuneuze afrekening met Boxtelse wethouder?’

Door Guus Bastings

Geen receptie, maar een deceptie. Ik kreeg een eervolle uitnodiging, maar kon helaas niet bij de afscheidsreceptie van vier vertrekkende wethouders zijn. Het was niet de bedoeling om met elkaar in debat te gaan. Nee, gewoon in een ontspannen sfeer terugblikken en elkaar de hand drukken. Shirtjes uitwisselen, in voetbaltermen. 

Dat je het niet altijd met elkaar eens bent en er soms harde woorden vallen, wil niet zeggen dat je geen respectvol afscheid van elkaar kunt nemen. Dat ik een uitnodiging ontving van een wethouder die ik meermaals openlijk verwijten maakte, vatte ik op als een sportief gebaar. Toegegeven, we speelden wel altijd op de bal en nooit op de man. We hadden ook dezelfde missie: het belang van de gemeente Boxtel. Daarvan waren we terdege doordrongen.

Wat bitter nu dat uitgerekend burgemeester Ronald van Meygaarden, degene die wij als verbinder hebben binnengehaald, meende dit feestje grondig te moeten bederven. Wethouder Wim van der Zanden, die ruim twintig jaar de Boxtelse politiek met hart en ziel heeft gediend, ontving geen lovende woorden. Integendeel, van de officiële verbinder van de gemeenteraad viel hem een tirade vol wrok ten deel, een stoot onder de gordel. 

Een afscheidsreceptie, het ultieme moment in iemands werkzame leven, is niet bepaald het podium om een persoonlijke vete te beslechten. De afgelopen jaren na vergaderingen was er meer dan voldoende ruimte om met elkaar in discussie te gaan en uiting te geven aan eventuele ergernissen. Dat noemen we een dialoog. Waarom is dat nooit gebeurd? Dat je alles opspaart voor een galspuwing tijdens het allerlaatste officiële moment, getuigt van weinig fatsoen.

Natuurlijk zegt dit alles meer over de opperste verbinder dan over de wethouder. En natuurlijk staat de wethouder hier mijlenver ver boven. Hij zal er in al zijn wijsheid het zwijgen toe doen en gaan rusten op zijn welverdiende lauweren. Rancune komt in zijn woordenboek niet voor. Dan maar via deze ongebruikelijke weg de woorden die de voorzitter van de raad niet over zijn lippen kon krijgen: wethouder, bedankt voor jouw twintig jaar trouwe dienst, het ga je goed!