LANDGOED 175 JAAR IN BEZIT VAN FAMILIE VAN BOECKEL- VAN RUMPT: 'WE ZIJN NOG MAAR EEN PUBER'

wo 6 mei, 16:07

'Geef maffe eigenaren de kans om Velder goed te runnen'

Van jachtgebied voor de heren van Boxtel tot festivals met duizenden bezoekers, maar bovenal: natuur. Landgoed Velder in Liempde kent een lange geschiedenis. Sinds 1852 is het in bezit van de familie Van Boeckel- Van Rumpt. Komende zomer al staat zij stil bij het naderende 175-jarig jubileum.

Rens van den Elsen 

Verscholen in de bossen, op een plek waar weinig mensen komen, woont Frans van Boeckel (79). In zijn tuin geniet hij van het ruisen van de bomen en het gezang van vogels. ,,Hoor je dat? Sta je daar wel eens bij stil?", vraagt hij. 

Het is een idyllische plek, maar niet alleen voor hem. Ook zijn broers Vic(tor) en Ruud en zijn zus Laura wonen op het tweehonderd hectare grote landgoed, waarvan zij mede-eigenaar zijn. Het is de plek waar ze samen opgroeiden, lief en leed deelden, maar ook een plek waar ze voor hebben moeten knokken. 

Vellaer

De eerste bekende eigenaren van de bossen 'Ten Velde' - of 'Vellaer', wat laaggelegen betekent, waren de heren van Boxtel. Zij gebruikten het gebied lange tijd als jachtterrein. Later wisselde het landgoed nog een paar keer van eigenaar. 

In 1852 kwam Velder in handen van de familie Van Boeckel. Voorvader Jan Francis, wijnhandelaar en grondbezitter uit het Belgische Bocholt, kocht het landgoed op een veiling. ,,Op het hoogtepunt had hij zeshonderd hectare land in bezit, onder meer ook landgoed Rumpt in de Betuwe", legt Frans uit.

Geur

Jan Francis herstelde het bos en bracht het oude sterrenpatroon terug. Hij en zijn vrouw moesten uiteindelijk kiezen op welk landgoed zij wilden wonen. ,,Zij hakte de knoop door: het werd Velder, omdat het hier lekkerder rook", vertelt Frans.Latere generaties bouwden het landgoed verder uit, met boerderijen en het bekende landhuis bij de entree. 

Velder mag dan al bijna 175 jaar in bezit zijn van de familie, maar dat is eigenlijk niet zo heel lang, relativeert Frans: ,,Er zijn ook landgoederen in Nederland die al meer dan vierhonderd jaar in handen van particulieren zijn. Wat dat betreft zijn we pas een puber." 

Het onderhouden van dit landgoed kost volgens hem al generaties lang veel inspanning. ,, De grond is veel waard is, maar het rendement is erg laag. Het vraagt veel om zo'n landgoed in stand te houden." 

Zilvervossen

In het verleden zijn stukken grond verkocht voor de aanleg van spoorlijnen en wegen. De opbrengsten waren nodig om Velder te kunnen onderhouden. ,,Je moet een beetje maf zijn dit te doen. We hebben slechte tijden gekend. Maar door zuinig te leven, hebben we het gered." 

De familie zocht voortdurend naar inkomsten. Er werden sigarendoosjes gemaakt en zelfs zilvervossen gefokt voor de pels. Hout wordt nog steeds verkocht. ,,Alles ging terug het landgoed in", schetst de Liempdenaar.

In de jaren zeventig en tachtig werden de boerderijen opgeknapt en verhuurd. Dat bleek volgens Frans een gouden greep, want dit zorgde voor een stabiele inkomstenbron. 

Festivals

Ook evenementen werden steeds vaker toegelaten. Dat begon al in 1948 met de landbouwdagen op Velder, die op het hoogtepunt zo'n tachtigduizend bezoekers trokken. Later volgden onder meer Circo Circolo, Bloem en Tuin, We Are Electric, Flevo Festival en Jacht & Buitenleven.  

Die evenementen zorgden ook voor discussies, met name met de provincie Brabant, maar ook de gemeente Boxtel. ,,Alles wat we hier deden zagen zij als een aanslag op de natuur. Terwijl het maar om een klein deel van het terrein gaat." 

In 2009 werd een overeenkomst gesloten: maximaal veertig dagen evenementen per vier jaar. ,,Dat gaf rust en duidelijkheid. Voor ons, maar ook voor de buurt. Die heeft ons altijd gesteund en ziet dat we vol liefde met ons landgoed omgaan."

Buurt

Deze zomer staat de familie stil bij het jubileum, in besloten kring. ,,Ook met omwonenden; zij dragen Velder een warm hart toe. Met dit feest bedanken willen we hen bedanken voor hun begrip en betrokkenheid."

De toekomst van Velder is inmiddels veiliggesteld voor de kinderen van Frans, Ruud, Laura en Vic. Frans: ,,Uiteindelijk moet je maffe eigenaren zoals wij de kans geven om een landgoed te kunnen runnen. Het gaat nu goed. De natuur ligt er prima bij en financieel is het stabiel. Wij houden van deze bossen. En die liefde proberen we door te geven aan iedereen die hier komt."