Even rust

25 januari 2026, 09:00 Boxtel

Sinterklaas, Kerstmis, Oud & Nieuw, bijna-puber jarig, zijn jongere broertje jarig. Vanaf half november tot half januari zijn onze weken gevuld met feestelijkheden, cadeautjes en teveel gesnoep. Op 10 januari zijn de festiviteiten weer voorbij en keert de rust weder. Eigenlijk heel lekker na die hectische maanden.
Maar zoals elk jaar vind ik het ook nu lastig de rust te vinden. Het is alsof mijn lijf nog steeds in een soort feestelijke stressmodus staat waarvan ik de snoozeknop niet kan vinden. Wandelen dan maar, daar word ik altijd rustig en ontspannen van. Het helpt, maar zodra ik weer mijn huis binnenstap, keert de regelstand weer terug. Voor het kijken van een film of serie ben ik te onrustig, schoonmaken geeft afleiding en voldoening maar geen rust en zelfs eten koken helpt niet.

Dan valt mijn oog op een puzzel van mijn favoriete film Love Actually (Dikke aanrader. Al was het alleen maar voor de dansende Hugh Grant). Puzzelen. Dat moet het worden. Ik kieper de doos om en ga enthousiast aan de slag. Het duurt een uur voordat ik de randjes eruit heb gefilterd en vervolgens nog een uur voor de rand compleet is. Hoewel ik vrij ongeduldig van aard ben, bijt ik me hier helemaal in vast. Een muziekje op de achtergrond, kopje thee erbij en stukjes zoeken. Elke vrije minuut zit ik achter mijn puzzeltafel. Af en toe helpt mijn oudste even mee, maar hij blijkt net zo ongeduldig als zijn moeder. ,,Duizend stukjes? Dat is te veel. Roep me maar als je er nog maar honderd hoeft.”