Zolderzooi

14 januari 2026, 08:04

,,Nee! Dat mag niet weg!”, riep ik lichtelijk hysterisch naar mijn echtgenoot. Had ie potverdorie het nieuwe reservezeiltje van de partytent al in de kliko liggen. (Ja, ik ben net als mijn vader dat vroeger bij mij deed, gaan kijken wat hij weggegooid had. Erg hè...)

Ten eerste smijt je zoiets niet daarin en ten tweede gooi je nieuwe spullen al helemaal niet weg. Sowieso bewaar je alle spullen. Want wie weet wanneer je ze weer eens nodig hebt of kunt gebruiken, toch? Zoals: inmiddels veel te strakke kleding. Mijn te oude lievelingsjassen. Een drinkbeker van onze dochter. Haar eerste rugzakje. Boeken. Heel veel boeken. Oude slaapzakken. Stoelen uit het jaar nul. Te veel om op te noemen. En dus was onze zolder oprecht overvol. 

Aangezien de boel ook dringend een schilderbeurt nodig heeft, besloten we te gaan ruimen. Buiten, maar ook op de zolder, was het stervenskoud. Echt een goed moment voor binnenwerk. Toen bij mij eenmaal de knop om was, verliep het als een tierelier. Ik was niet meer te stoppen en manlief hielp vrolijk mee. Bij elk voorwerp stelde ik mezelf de vraag: ,,Wat ga je hier nog mee doen en voor wie is dit belangrijk?” Guttegut, dat is een topvraag. Voor ik het wist hadden we een aanhanger met een kop erop voor de stort en een heleboel dozen voor Vincentius. En een lege zolder. 

Ik kan het iedereen aanraden. Weg ermee. Laat het niet liggen voor de kinderen of anderen die misschien ooit helaas jouw huis moeten leeghalen. Bij elk dingetje kwamen de herinneringen. Soms fijne, soms minder fijne. Ze hebben allemaal even hun aandacht gekregen. En toen het huis uit. Ze hadden hun nut immers al bewezen. Nu is de zolder lekker opgeruimd. Met slechts een paar items om te houden. Dat voelt heerlijk, ook in de kop. Ik ben nu rustig aan het schoonmaken en daarna ga ik verven. Een nieuwe look in een hopelijk fijn nieuw jaar. Een fijn jaar wens ik jullie allen ook. Trouwens, hebben jullie De Hanslers ook gezien? Wat zullen we met zo’n schoonmoeder doen?