Eerlijk salaris voor mensen die samenleving overeind houden

16 januari 2026, 14:08

Woensdag 7 januari. Terwijl de sneeuw op onze tuintafel zich hoger en hoger opstapelt; ik denk zo’n twintig centimeter inmiddels, en de wind de sneeuw door ons straatje jaagt, komt de gemeentelijke vuilniswagen langs getuft. 

Ik zit sip en met gemengde gevoelens naar buiten te kijken. Echt behoorlijk sip, voor mijn doen. Waar mijn partner en sommige vriendinnen er helemaal niet tegen kunnen om, om voor wat voor reden dan ook, binnen te moeten blijven, heb ik daar nooit zo’n moeite mee. Maar nu, bang voor glibberen en vallen, begint het ook voor mij een beetje te lang te duren en is er volgens mij ook nog een griepje in aantocht... 

Achterop de bekende staanplaatsen van de vuilniswagen staan twee jonge mensen, een man en een vrouw. Allebei met een vrolijke warme muts op en wanten aan. Gelukkig, denk ik, ze zijn in ieder geval warm aangekleed en wat fijn toch dat er mensen zijn die deze klus in weer en wind willen uitvoeren. 

Als de auto langzaam de Mozartlaan indraait stappen ze af en gooien de daar verzamelde plastic zakken in de kar. De jonge vrouw pakt snel een handje sneeuw van de grond en gooit een sneeuwbal naar haar collega. Die is verrast en meteen is ook mijn hele sombere bui aan flarden. 

Wat over blijft is de hoop op nu eindelijk eens een eerlijker salaris voor al die mensen die onze samenleving feitelijk overeind houden. Zal een nieuwe regering daar misschien eens werk van maken?

        Marianne Juffermans