MARTIJN VLAMINCKX 25 JAAR KOSTER IN BOXTEL

’Dienstbaar zijn. En flexibel!’

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Koster Martijn Vlaminckx, die hier het zogeheten catechismusdeurtje van de Sint-Petruskerk opent, is de spin in het web van de uitgebreide vrijwilligersorganisatie in de Verrijzenisparochie. (Foto: Albert Stolwijk).

DOOR HENK VAN WEERT

Hij is een van de laatste beroepskosters in het bisdom ’s-Hertogenbosch. En als hij over vier jaar met pensioen gaat, verwacht Martijn Vlaminckx niet dat een betaalde kracht zijn taken overneemt. Maar ook dan blijft hij graag – op vrijwillige basis – het aanspreekpunt in de parochie. ,,Het voelt goed om dienstbaar te zijn om moment dat mensen je nodig hebben.”

De gevolgen van een verkeersongeval maakten begin jaren tachtig dat Vlaminckx (61) zijn werk als brood- en banketbakker bij de plaatselijke bakkerij van Jan van Haandel moest staken. Door het arbeidsbureau werd hij geattendeerd op een vacature als koster bij het toenmalige Sint-Petrusparochie. ,,Ik wist helemaal wat het inhield, maar heb toch maar een brief geschreven en werd aangenomen. Richard Niessen was hier net een paar jaar eerder benoemd als pastoor en bood me de ruimte om de functie naar eigen inzicht in te vullen”, blikt Vlaminckx terug.

Nee, hij was niet geloviger dan een doorsnee parochiaan. ,,Ik kwam op zondag in de kerk, maar sloeg ook wel eens over. Door de jaren heen is dat wel veranderd. Het intensief lezen van de Bijbelteksten uit de vieringen heeft ervoor gezorgd dat ik me meer met het geloof bezig ben gaan houden.” Toch is de Boxtelaar vooral de praktische man in de inmiddels door fusie vijf jaar geleden omgedoopte Verrijzenisparochie. ,,Er is geen plekje in de Sint-Petruskerk dat ik niet ken. Temeer omdat ik natuurlijk de restauratie van het monumentale gebouw van zeer nabij heb meegemaakt en begeleid.”

Gevraagd naar zijn werkzaamheden, kijkt Vlaminckx fronsend op. ,,Een omschrijving? Pfff…. Nee, dat is niet te doen. Alles wat zich aandient, pak ik aan. Ik ben de heel dag bezig. Maar gelukkig hoef ik het niet allemaal alleen te doen. In de Sint-Petruskerk heb ik de hulp van twee vrijwillige kosters en in de Heilig Hartkerk werken zes hulpkosters. Het is mooi werk. Je staat heel dicht bij de mensen, zowel in momenten van verdriet als van blijdschap. Daarom wil ik dit werk ook graag blijven doen na mijn pensioen.”

Hij vervolgt: ,,Als een viering goed is verlopen, stemt dat tot tevredenheid. En als tijdens hoogfeesten als Pasen en Kerstmis alles gaat zoals we willen, dan ben ik uitgelaten.” Lachend: ,,Net zo uitgelaten als de PSV’ers die zondag met 10-0 van Feyenoord wonnen.” Het kosterschap heeft het leven van Vlaminckx naar eigen zeggen verrijkt. ,,Als bakker werkte ik in een klein gesloten clubje. Nu heb ik met wel vijf-, zeshonderd mensen te maken en hoofdzakelijk vrijwilligers. Dat draagt bij aan je persoonlijke ontwikkeling.”

WARM HART
Vlaminckx benadrukt dat hij bij de uitvoering van zijn taak iedereen waarmee hij mee te maken kreeg een warm hart toedroeg. ,,Ik hoop dat ik het voor de meeste mensen goed heb gedaan.” Over het steeds verder dalend aantal kerkgangers maakt hij zich niet zo druk. ,,Het slaat momenteel wel door, maar ik heb hoop dat het op een gegeven moment weer de goede kant uit gaat.” Daar probeert de koster ook zelf zijn steentje aan bij te dragen: ,,Door dienstbaar te zijn op momenten dat mensen je nodig hebben en vooral de nodige flexibiliteit te betrachten.”

Zondag 7 november kunnen parochianen en andere belangstellenden na afloop van de hoogmis van 10.30 uur de zilveren koster de hand drukken.




28 oktober 2010

Print deze pagina

Terug