KAPELAAN JACQUES GRUBBEN START BIJ VERRIJZENISPAROCHIE

’Jongeren houvast bieden in de kerk’

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Jacques Grubben is sinds vorige week kapelaan bij de Verrijzenisparochie. Grubben wil graag Boxtelse jongeren betrekken bij de kerk. (Foto: Peter de Koning).

DOOR MARIËLLE WIJFFELAARS

Hoewel Jacques Grubben (50) na de middelbare school koos voor een economische studie aan de Universiteit van Tilburg, bleef het katholieke geloof een speciaal plekje houden. Jaren later, tijdens een reis naar bedevaartsplaats Lourdes, werd het duidelijk: hij moest er iets mee doen. In 2002 startte Grubben zijn opleiding aan het seminarie in ’s-Hertogenbosch. Nu is hij kapelaan bij de Boxtelse Verrijzenisparochie.

Als klein jongetje had het geloof al een speciaal plekje bij Grubben. Ruim drie keer per week was hij misdienaar bij de kerk in zijn woonplaats Eindhoven. Ook was hij vaak bij de zusters in de naastgelegen kapel te vinden. Het gezin, bestaande uit vader, moeder en vier kinderen, verhuisde uiteindelijk naar het dorp Maarheeze. ,,De manier waarop in Eindhoven en Maarheeze met de kerk werd omgegaan, verschilde behoorlijk”, legt Grubben uit. ,,In Eindhoven was een redelijk moderne priester aan onze kerk verbonden, in Maarheeze was het toch wat ouderwetser. Omdat ik toen ook nog ging puberen, was juist dat moderne beter voor me. In die periode worstel je met diverse problemen en vragen, ook met betrekking tot het geloof.”

Grubben ging in Tilburg een economische studie volgen. Hoewel het hierbij vooral om wiskunde en rekenen draaide, bleef het geloof trekken. ,,Tijdens mijn studie was filosofie een verplicht vak. Dat vond ik fijn, want je leerde over dingen nadenken. Ik was in die tijd veel in het gebouw van de theologische faculteit te vinden.”

ROZE WOLK
Zijn echte roeping had Grubben toen hij met zijn zieke moeder de bedevaartsplaats Lourdes bezocht. Meteen de eerste dag voelde de kapelaan zich er op zijn plaats. ,,Het leek alsof ik werd getroffen door een bliksemflits en het drong tot me door dat ik hier iets mee moest doen. Ik wist alleen niet wat.” Na het overlijden van zijn ouders, kwam de vraag: ’wat wil Hij van mij’ steeds vaker naar boven. Grubben werkte inmiddels als vermogensbeheerder bij een kleine onderneming maar kon zijn roeping niet uit zijn hoofd krijgen.

In 1998 werd Grubben, na een gesprek met de rector van het seminarie in ’s-Hertogenbosch, toegelaten tot de opleiding. ,,Het voelde alsof ik op een roze wolk zat”, blikt de kapelaan terug. ,,Sommige mensen ervaren dat bij verliefdheid, maar bij mij kwam die wolk voort uit mijn keus voor het geloof. Ik was er erg gelukkig mee.” Toch kwam de stap naar het seminarie voor Grubben te snel. Gewend als hij was aan het hebben van een eigen woning, was de overgang te groot. ,,Ook vraagt de Heer om volledige overgave en ik was daar op dat moment niet toe in staat. Ik kon niet volmondig ja tegen Christus zeggen en keerde terug naar mijn oude werkgever.” In september 2003 ging Grubben alsnog naar het seminarie en was er helemaal op zijn plek. ,,Je moet klaar zijn voor een dergelijke keus”, vindt Grubben. ,,Eigenlijk ga je een soort huwelijkse relatie aan met de kerk en tijdens de opleiding leer je elkaar te leren kennen en echt lief te hebben.”

De laatste jaren hield Grubben zich al bezig met jongerenwerk en dit hoopt hij ook in Boxtel voort te kunnen zetten. ,,Veel jongeren zoeken houvast en de kerk kan hen dat bieden. De ontkerkelijking speelt wel degelijk en het is zaak van de kerk om daar goed mee om te gaan. Waar men zich vroeger liet sturen door de kerk, speelt nu de omgeving een grotere rol. De kerk kan mensen richting geven en steun bieden. Naastenliefde is daarbij het belangrijkst.” Grubben wil mensen duidelijk maken dat ze een vrije keuze kunnen maken om te geloven. ,,Ze hebben de mogelijkheid, maar moeten daarin zelf beslissen”, stelt de kapelaan.

THUIS VOELEN
Het wennen in Boxtel gaat de kapelaan goed af. Al van jongs af aan heeft hij contacten in Boxtel, waardoor hij zich met het dorp verbonden is gaan voelen. ,,Een oom woonde op kasteel Stapelen bij de paters assumptionisten”, vertelt Grubben. ,,Daarnaast heb ik al langer contact met de Spaanse zusters en met de Essche parochie. Contact leggen gaat daardoor vrij snel.”

Boxtel is een grote gemeenschap met twee forse kerken. De nieuwe kapelaan mag dan ook veel doen. ,,Niet alleen voorgaan tijdens eucharistievieringen hoort daarbij, ook het leiden van huwelijken en begrafenissen speelt een grote rol in mijn werkzaamheden. Voorheen moest pastoor Richard Niessen het grotendeels alleen doen, dat is echt te veel werk.” De komende weken besteedt Grubben tijd aan het leren kennen van zijn nieuwe gemeente. ,,Ik moet me hier in Boxtel thuis gaan voelen en ook de parochianen moeten zich thuis gaan voelen bij mij. Dat is momenteel mijn belangrijkste streven.”




19 augustus 2010

Print deze pagina

Terug