FRANS EN MIA VAN ROOSMALEN EVEN TERUG UIT AUSTRALIË

’De eerste jaren wilden we wel terug krúipen’

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Geboren in Nederlands-Indië kon Mia Everhard niet aarden in Boxtel en daarom toog ze met haar man Frans van Roosmalen 53 jaar geleden naar het Australische Sydney. (Foto: Peter de Koning).

DOOR HENK VAN WEERT

Meer dan een halve eeuw geleden besloten Frans en Mia van Roosmalen-Everhard, net als velen in die tijd, te emigreren. Geboren in Nederlands-Indië kon Mia niet aarden in het Hollandse klimaat en dus besloot het kersverse echtpaar zijn geluk te gaan beproeven in Australië. Deze week zijn Frans en Mia terug in hun vroegere woonplaats Boxtel. Niet alleen maar om familie te bezoeken. Ook om hun kleindochter Teigan aan te moedigen tijdens het WK zwemmen voor gehandicapten in Eindhoven.

Goed en wel neergestreken bij hun nicht Frances Leeuwenburgh- van Roosmalen aan de Spoorstraat, lazen Frans en Mia het artikel over de levensmiddelenzaak en zuivelhandel van wijlen Cees en Sjaan de Jong aan de Van Hornstraat. Het stond twee weken geleden in de rubriek Fotobank waarvoor de Heemkundekring Boxtel regelmatig materiaal aanlevert.

Op een van de foto’s staat, naast het ondernemerspaar, ook winkelbediende Mien Verkerk. ,,En laat die nou vlak bij ons wonen, op ongeveer een kwartier rijden. Dat wilde ik even kwijt”, vertelt Frans als hij zich op vrijdagochtend samen met zijn echtgenote aan de balie van het redactielokaal van deze krant meldt. ,,Oh ja, en ik heb nog twee fotootjes van Cees de Jong als melkventer. Misschien leuk voor zijn familie”, vult Mia haar man aan.

Woonachtig aan de noordkant van Sydney, nabij het strand, vertellen Frans en Mia dat zij helemaal niet van plan waren om naar Nederland te komen. Maar omdat Teigan, een van hun zes kleinkinderen, deelneemt aan het wereldkampioenschap zwemmen in het Pieter van den Hoogenband-zwemstadion te Eindhoven zijn ze toch gegaan. ,,Dit is natuurlijk een fantastische aanleiding om weer eens oude bekenden te ontmoeten”, zegt Mia.

STADSE ALLURE
Teigan is geboren met het syndroom van Usher, waardoor ze doof is. Bovendien is ze nagenoeg blind. Gespecialiseerd op de vlinderslag is Teigan (die in Australië ook wel te boek staat als Madame Butterfly) gefixeerd op deelname aan de Paralympische Spelen die over twee jaar in Londen worden georganiseerd. In 2008 behaalde ze tijdens dat evenement nog brons voor haar land in Manchester.

Na een bezoek te hebben gebracht aan familie van Mia in Enschede arriveerde het echtpaar Van Roosmalen vorige week woensdag in Boxtel. ,,Pas op het moment dat we vanaf de snelweg de Bosscheweg opdraaiden had ik in de gaten waar we waren. Toen we onder die prachtige bomen door reden, voelde dat echt als thuiskomen”, vertelt Frans. Het is dertien jaar geleden dat hij voor het laatst zijn geboorteplaats was.

,,Boxtel heeft stadse allure gekregen. En er zijn veel gebouwen verdwenen, zoals de Burcht op de hoek van de Ridder van Cuijkstraat en Van Hornstraat.” Ook meent Frans stellig dat in 1997 het oude postkantoor er nog stond. Maar daarin vergist hij zich toch echt. Het gebouw waar hij ooit als jong broekie onder directeur Jan Verhulst diende, ging echter al in 1989 tegen de vlakte…

,,Later, toen ik de mulo had doorlopen, werkte ik als boekhouder bij machinefabriek Heesen. En als jongen bracht ik voordien al met mijn broers talloze tijdschriften en kranten rond. Mijn vader, die als lid van de ondergrondse in 1943 is opgepakt door de Duitse bezetter en nooit is teruggekeerd, had een distributiebedrijf. We verspreidden twaalf- tot dertienhonderd kranten per dag. Naast de Volkskrant, De Tijd en de Katholieke Illustratie om maar eens een paar titels te noemen hebben we ook het eerste proefnummer van Brabants Centrum rondgebracht. Om later de huizen in Boxtel langs te gaan om te vragen of de mensen abonnee wilden worden.”

HARMONIE EN HOCKEY
Op achtjarige leeftijd werd Frans lid van Boxtel’s Harmonie. Net als drie inmiddels overleden broers: ,,Onze Wim speelde tuba, Sjef piccolo en Harrie trombone. Zelf speelde ik hoorn. In de tien jaren dat ik mee mocht blazen, beleefde ik een mooie tijd. Ik weet nog dat we er een heuse drumband bij kregen.” Lachend: ,,Jan Elissen was tambour-maître en gooide zijn stok tijdens een muzikale rondwandeling zó hoog dat ie de elektriciteitsdraden raakte. Heel Breukelen zat even zonder stroom…”

Frans toonde zich was deze week erg in zijn nopjes toen hij werd verrast met het gedenkboek ’Muziek in Boxtel – geen onbeschreven blad’ dat oud-directeur Piet van Oers van deze krant twee jaar geleden het licht liet zien bij gelegenheid van het honderdjarig bestaan van beide plaatselijke muziekkorpsen. Hij kon het niet geloven toen hij hoorde dat de twee orkesten voor die gelegenheid werden samengevoegd tot één groot ensemble van zo’n 110 muzikanten. ,,Ondenkbaar in mijn tijd…”

Zijn echtgenote leerde Frans kennen als keeper in het eerste herenteam van hockeyclub MEP. Mia speelde in het damesteam. ,,Het was een hele mooie meid en dat is het nog altijd”, klinkt het glunderend. ,,Mijn vader was KNIL-militair en we kwamen na de onafhankelijkheid van Indonesië naar Nederland. Aanvankelijk verbleven we in de Koning Willem I Kazerne in ’s-Hertogenbosch, maar toen hier aan de Van Rijckevorselstraat nieuwbouw verrees kregen we daar een woning toegewezen. Gewend aan de tropen kon ik hier echter niet aarden”, blikt Mia terug.

En dus besloot ze met Frans naar Australië te verhuizen. ,,Mijn oudere zus Riet en mijn broer Jan waren ons al voorgegaan. Voor hen was het moeilijker omdat ze met een compleet gezin emigreerden. Wij waren jong, allebei 21 en zagen het als een avontuur”, vertelt Frans. Eenvoudig was het echter niet: ,,De eerste twee jaar heb ik wel terug naar Nederland willen krúipen.”

CONTACT
In Australië startte Frans uiteindelijk een schildersbedrijf dat onder meer restauratiewerkzaamheden uitvoerde. Met Mia zette hij twee zonen en een dochter op de wereld. Het paar heeft zes kleinkinderen, waaronder de 19-jarige Teigan die dinsdagavond in Eindhoven voor Australië uitkwam tijdens het WK zwemmen voor gehandicapten en nipt een podiumplaats miste op de 100 meter vlinderslag. Van de broers en zussen Van Roosmalen wonen Riet en Jan ook in Australië. Wim, Sjef en Harrie zijn overleden; José woont in Limburg.

Frans en Mia volgen regelmatig het Boxtelse nieuws via www.brabantscentrum.nl. Graag komen ze met oude bekenden in contact. ,,Door de loop van de jaren zijn de contacten met Boxtel danig vervaagd. Graag brengen we daarin verandering. Dat kan vandaag de dag ook makkelijker dankzij internet en e-mail. Een heel verschil als je bedenkt dat het eerste telefoontje vanuit Australië naar mijn moeder negentien Engelse ponden kostte. …En ik verdiende elf pond per week!”

Belangstellenden kunnen mailen naar fandmvanroosmalen1@bigpond.com.

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Met zijn echtgenote Mia poseert Frans van Roosmalen voor de woning waar hij als kind opgroeide, Julianastraat 29. (Foto: Peter de Koning).




19 augustus 2010

Print deze pagina

Terug