JACOB-ROELANDSLYCEUM VIERT ZESTIGJARIG BESTAAN

Mooie verhalen en geheime liefdes
bij reünie JRL

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Reünisten verzamelen zich bij de voordeur van het Jacob-Roelandslyceum. De rode loper was uitgerold. (Foto’s: Gerard Schalkx).

DOOR JASPER VAN DER AA (EXAMENJAAR 2002)

Het is bijna iets magisch. Na zoveel jaar weer terugkeren naar je oude school om aldaar je klasgenoten van toen weer te ontmoeten. Zaterdagmiddag om twee uur gingen de deuren van het Jacob-Roelandslyceum open voor de reünie ter ere van het zestigjarig bestaan van de Boxtelse school. Een kleine tweeduizend oud-leerlingen en (oud-) docenten van het JRL en de Bracbant HAVO maakten een wandeling over ’Memory Lane’.

De belangstelling voor de reünie was dermate groot dat de inschrijving eerder dan gepland moest worden stopgezet. Hierdoor moest een aantal mensen teleurgesteld worden. ,,Maar we konden niet anders”, verklaart Toos Roemen, oud-docente wiskunde en lid van het organisatiecomité. ,,Wanneer we nog meer mensen zouden toelaten dan zou de brandweer niet akkoord zijn gegaan.”

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Hoempa-orkest Goei Weer, met docent Dora van den Hoven (links) op de grote trom, vermaakt de reünisten op het binnenplein van het Jacob-Roelandslyceum.

Het duurt niet lang of de klaslokalen, de beide grote zalen en de feesttent op de binnenplaats vullen zich met reünisten. Bij binnenkomst heeft iedere deelnemer een naamplaatje gekregen met daarop ook het jaar van afstuderen. Voor de meesten is dit echter overbodige informatie. Guus Meeuwis bezong ooit een weerzien met oude studievrienden met de tekst ’De mannen van toen veranderen nooit’. Eenzelfde sfeer hangt er vandaag op het JRL. De kreet ’Jij bent echt niks veranderd’ is waarschijnlijk de meest gebezigde van de dag.

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Lekker bijkletsen op de tafels van het biologielokaal...

CHAGRIJNIG
Onder de muzikale begeleiding van onder andere de Boxtelse formatie Two of Us en big band 4 Swing - met rector Leon Spaan in de gelederen - en onder het genot van een hapje en een drankje worden door jong en oud herinneringen opgehaald aan lang vervlogen tijden. ,,Weet je”, zegt Marleen van de Nostrum (afstudeerjaar 2002), ,,wanneer je vroeger je boeken weer eens door het huis smeet omdat je chagrijnig werd van al die proefwerken, dan zeiden je ouders altijd: ’Geniet er nou maar van want het is de mooiste tijd van je leven’. En dat is ook zo. Wanneer je er nu op terugkijkt merk je pas hoe veilig je leven toen was.”

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Waar zullen we naartoe gaan? Jos van Weert, Rob van Dijk en René van Esch (examenjaar 1986) bestuderen de plattegrond van de school.

Even verderop in de grote aula staat haar jaargenoot Wouter Derksen de menigte te observeren. ,,Het mooie van zo’n reünie zijn niet de mensen waarvan je weet dat ze komen, maar zij die je al lang vergeten bent. En wat ook zo bizar is”, zegt hij terwijl hij wijst naar een groepje oud-klasgenoten, ,,met die gasten heb ik gewoon zes jaar lang in de klas gezeten en nu zie je ze bijna nooit meer.”

IETS MEER LEF…
Een trapje omlaag en we belanden in de Bracbantzaal, het domein van de wat oudere reünisten. Voor hen is het nog veel langer geleden dat zij elkaar gezien hebben, maar dat maakt het weerzien er des te warmer op. Het wemelt er van de mooie verhalen en soms waan je je op de set van het romantische televisieprogramma ’Memories’. Wie is er niet een keer heimelijk verliefd geweest op dat knappe klasgenootje? Ruim dertig jaar later en de verlegenheid voorbij worden deze liefdes dan eindelijk uitgesproken. ,,Als ik vroeger toch iets meer lef had gehad...”, zegt Servi van den Akker (1976) veelbetekenend tegen zijn oud-klasgenootje Carola van den Aker (1975). Marjan van Wanrooij (1975) heeft ook al enkele liefdesverklaringen op zak: ,,Ik hoor vandaag zoveel dingen voor het eerst. Vroeger wisten we veel te weinig van elkaar. Achteraf heb ik er spijt van dat we toen zo weinig met elkaar spraken.”

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Op de Bracbantboulevard was het dankzij de lentezon en de frietkraam erg gezellig.

Ook Luc Denteneer (1978) vindt het prachtig om oude schoolliefdes weer eens terug te zien, maar geniet ook van de ontmoetingen met zijn oude leermeesters. Denteneer, inmiddels zelf leraar natuurkunde, kent ze allemaal nog: ,,Bertrams, Van Stiphout, Weitmann, dat waren indrukwekkende docenten.” Ruud Weitmann, oud-leraar Duits, geeft op zijn beurt toe dat hij niet iedere oud-leerling (en dus ook de verslaggever niet) herkent. ,,Ik heb hier ruim 33 jaar gewerkt. In die tijd heb ik duizenden gezichten voorbij zien komen. Die kun je gewoon niet allemaal onthouden.” Weitmann heeft de school in al die jaren een flinke metamorfose zien ondergaan. ,,Zelfs in die vier jaar dat ik hier niet meer werk is er al weer enorm veel veranderd.”

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Veel reünisten bezochten de tentoonstelling Kunst in Zicht in het nieuwe drama-, dans- en muzieklokaal.

KULTUREEL KAFEE
Een wandeling door de rechtervleugel van het gebouw leert dat niet alles even snel verandert. De mediatheek, waar vroeger het ’Kultureel Kafee’ gehuisvest was, wordt weliswaar steeds moderner, in het biologielokaal op de tweede verdieping lijkt de tijd stil te staan. De opgezette uil heeft nog evenveel veren als veertien jaar geleden en van de slijtagevlekken op het skelet in de hoek van het lokaal is de ouderdom af te lezen. Aan de wand hangt een foto van biologiedocent Hans Klompers.

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Herinneringen ophalen in oude fotoboeken.

,,Hoe zou het toch met hem gaan?”, vraagt Gijs van de Sande aan Wessel Oltheten en Esther Voets (allen 2001). Nog geen tien seconden later komt meneer Klompers binnenlopen en begint een college over de vorming van CO2 uit zoutzuur en marmer. De drie hangen als vanouds aan zijn lippen. ,,Konden we maar weer terug naar school”, zucht Esther.

Bij terugkomst in de aula is het inmiddels zeven uur en speelt de band de laatste noten van de avond. Hiermee is het feest echter nog lang niet voorbij. Pas tegen tienen verlaten de laatste reünisten het pand. Het merendeel verplaatst zich naar de Markt. In de Boxtelse kroegen ligt immers ook een groot gedeelte van de jeugdherinnering. Nog lang worden er handen geschud, oude belevenissen opgerakeld en gaan de gedachten terug naar lang geleden. Naar die veilige wereld waarin een onverwachte schriftelijke overhoring je grootste zorg was...

© 2010- Brabants Centrum

OP DE FOTO: Adrie van Osch en Jos Vervoort zijn oud-leerlingen van het Jacob-Roelandslyceum. Als duo Two of Us trakteerden ze op muziek van The Beatles en andere oude rockers.




1 april 2010

Print deze pagina

Terug