TON JONKERS (VVD) VOELT ZICH THUIS IN BOXTEL

20 jaar wonen en werken in Boxtel
en Lennisheuvel

© 2009 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: In Boxtel, is het steeds beter toeven, vindt VVD’er Ton Jonkers. Zéker in het kerkdorp Lennisheuvel waar hij woont en waar zondag 3 januari deze winterse foto werd genomen. (Foto: Albert Stolwijk).

DOOR TON JONKERS - VVD

Bijna een derde deel van de 65 jaar dat Brabants Centrum nu bestaat, woon ik in Lennisheuvel en heb ik ervaren dat de krant iets toevoegt aan de plaatselijke nieuwsvoorziening. Met name de achtergrondinformatie over bijvoorbeeld cultuur, sport, politiek, de plaatselijke economie en alle andere lokale gebeurtenissen.

Als volslagen onbekende met de landkaart in de hand reed ik met mijn gezin twintig jaar geleden Lennisheuvel binnen en vonden daar de plek en het huis van onze dromen: een prachtig dorp aan de rand van Het Groene Woud. We werden ingeburgerd door onze overbuurvrouw Jo van de Breekel, inmiddels ruim tachtig jaar en wonend in het markante rijksmonument wat in 1830 nog te boek stond als herberg Den Engel. ,,Jonkers”, zei ze, ,,zó doen we dat hier in Lennisheuvel.” Al snel werd ons duidelijk dat er een grote mate van sociale cohesie is in Lennisheuvel; men kent en respecteert elkaar en er wordt enorm veel energie gestoken in het verenigingsleven. Boxtel gaf en geeft daarbij alle voorzieningen die bij een klein dorp als Lennisheuvel nodig zijn.

Na tien jaar in Veghel te hebben gewoond, waar vooral het zaken doen en hard werken op de eerste plaats kwam, hadden mijn vrouw en ik ons voorgenomen in Boxtel ook meer aandacht te gaan geven aan het maatschappelijke leven. Het verruimde onze blik van wat zich in de gemeenschap afspeelt. Maatschappelijk ondernemend en met veel plezier werken wij mee aan een diversiteit van projecten, verenigingen en politieke activiteiten.

ANDER BEELD
Boxtel kwam in beeld met de toekomstvisie ’Boxtel aan de Dommel’, nu inmiddels twintig jaar geleden, en alle uitdagingen die daarbij kwamen kijken. We hebben daardoor heel veel mensen ontmoet en leren kennen. Het enige minpuntje is dat het erg veel tijd kost, maar daar krijg je wel wat voor terug.

Onze jongste zoon begon op de basisschool in Lennisheuvel (toen 75 leerlingen in totaal), de oudste ging met de trein naar de middelbare school in ’s-Hertogenbosch; gelukkig heeft Boxtel een station. Maar kleine kinderen worden groot. Walter woonde een tijdje in Delft en Utrecht en nu weer samen met zijn partner dichter bij huis in Sint-Oedenrode. En Jeroen woonde in Amsterdam en Heemstede, maar is toch samen met zijn partner ook weer hier neergestreken en wel in het unieke Lennisheuvel.

Inmiddels zijn wij ook gelukkige grootouders van twee kleindochters: Susan en Tessy. De ooievaar kwam op - jawel! - 31 december 2008 in Lennisheuvel en op 9 december 2009 in Sint-Oedenrode. Zowel Jeroen als Walter zijn beide met plezier en tot ons grote genoegen in onze zakelijke voetsporen getreden.

Wat gebeurde er zoal in de afgelopen twintig jaar in Boxtel? En zouden we er met z’n allen niet wat trotser op kunnen zijn? De meeste indruk maakte het ondraaglijke gemis van wat nu de Keulsebaan heet. Het was onverstelbaar dat het vrachtverkeer werd afgewikkeld door het centrum. Mijn voorganger in de politiek, Dirk van Zuidam, heeft hier de aanzet toe gegeven. Boxtel heeft als multiculturele samenleving zonder noemenswaardige conflicten stadse voorzieningen, zij het op kleinschalig plaatselijk niveau.

Ook is er de afgelopen tijd meer ruimte voor kunst, cultuur en monumentenbeheer. Wie de beelden nog voor zich heeft van 1989 moet erkennen dat Boxtel vanuit alle gezichtshoeken een nieuwe eigentijdse uitstraling heeft gekregen. Het beeld zoals mensen van elders tegen Boxtel aankeken (’daar kan niks’, ’ze willen niks’ en ’ze zijn arm’) hebben we achter ons gelaten.

KWALITEIT
De komst naar Lennisheuvel was mede bepalend om onze paarden bij huis te kunnen stallen. De hele familie heeft als belangrijkste hobby paardrijden. Tochten over de Kampina richting Oisterwijk zijn bijzonder. De rust van Lennisheuvel en toch geen eenzaam gebied gaf meerwaarde, de groentetuin bracht ons vaak weer met twee benen terug in de natuur. Dat was ook wel nodig als je met hart en ziel zaken doet door heel Nederland op gebied van rioleringsbeheer. Leiding geven aan ruim vierhonderd mensen is nog steeds een geweldige uitdaging.

Het is fascinerend waar we de komende jaren naar toe gaan, welke ontwikkelingen zullen plaatsvinden is moeilijk te voorspellen, een paar uitgangspunten zijn zeker. Boxtel kent en heeft zijn rode contouren (bebouwd gebied), de omvang kan nauwelijks nog groeien in Het Groene Woud. Het heeft zijn charme dat alles niet gericht kan worden op kwantiteit (méér) maar op kwaliteit (béter) van wonen, werken en leefbaarheid. De streekproducten, recreatie en toerisme zijn uitdagingen, zuinig ruimtegebruik een must.

POLITIEK ANDERS DAN ANDERS
Ter gelegenheid van het 65-jarig bestaan van nieuwsblad Brabants Centrum schrijven de politieke partijen die deelnemen aan de Boxtelse gemeenteraadsverkiezingen in maart 2010 een eigen serie artikelen. Zij zijn gevraagd zich te onthouden van politieke stokpaardjes en worden uitgedaagd zich op een andere manier te profileren dan doorgaans het geval is.

Natuurlijk proberen de partijen zich de komende maanden op allerlei manieren in de schijnwerpers te plaatsen om de gunst van de kiezer te winnen. De artikelenreeks in Brabants Centrum biedt hen daartoe een extra mogelijkheid. Vandaag aflevering 5, geschreven door Ton Jonkers die bezig is aan zijn laatste maanden als fractievoorzitter van de plaatselijke VVD-afdeling. Volgende week belicht de Democratische Partij Boxtel-Liempde in aflevering 6 de invloed van de lokale pers op de politieke besluitvorming.




7 januari 2010

Print deze pagina

Terug