60 JAAR JRL: LUCAS MEIJSEN ONTMOET JAN STROOMBERGEN

’Foutloos Nederlands is vereist’

© 2009 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Jan Stroombergen met Lucas Meijsen in gesprek op de trap die vanuit de mediatheek van het Jacob-Roelandslyceum naar de schoolbibliotheek voert. (Foto: Peter de Koning).

DOOR HENK VAN WEERT

Jan Stroombergen nam in 1988 afscheid van het Jacob-Roelandslyceum, maar de school ligt de 78-jarige oud-docent Nederlands nog altijd na aan het hart. Lucas Meijsen geeft er vandaag de dag Nederlands en is met zijn 23 jaar een van de jongste docenten van de huidige vwo- en havoschool. Ondanks hun grote leeftijdsverschil zijn de twee het over één ding grondig eens: leerlingen die van het JRL af komen, dienen vlekkeloos Nederlands te kunnen schrijven.

Stroombergen startte als pater assumptionist op het gymnasium van deze congregatie die in 1964 werd samengevoegd met de hbs aan de Grote Beemd. In het gesprek met Meijsen, dat plaatsvindt in het kader van het 60-jarig bestaan dat de school volgend jaar viert, is Stroombergen vooral benieuwd naar de manier waarop heden ten dage les wordt gegeven. ,,Want ik was gewoon een simpele lesboer. Ik probeerde de leerlingen zoveel mogelijk feiten te leren. Tegenwoordig gaat het meer om de zelfwerkzaamheid, geloof ik. Ik hou het eerlijk gezegd allemaal niet meer bij. Is die tweede fase nu echt helemaal mislukt?”, vraagt Stroombergen.

Meijsen antwoordt dat hij zelf een van de eerste leerlingen was die les kreeg volgens het principe van de tweede fase. ,,Ik had les op het Sondervick College in mijn geboorteplaats Veldhoven. Nee, die tweede fase was zeker niet voor alle leerlingen geschikt. Sommige jongeren hebben gewoon een stok achter de deur nodig om te leren. In die zin geef ik zelf eigenlijk best wel traditioneel les. Wel is het natuurlijk zaak dat je afwisselend te werk gaat. Nadat je een tijdje hebt verteld, moet je leerlingen iets te doen geven. Ook al geef je nog zo enthousiast les, langer dan een minuut of tien hou je de aandacht niet vast.”

TAALGEBRUIK
Feitenkennis is voor beide leraren een basisbegrip. En ze zijn eensgezind als het gaat over de Nederlandse taal van de scholieren. Die moet vlekkeloos zijn als ze het voorgezet onderwijs verlaten. In de tijd van Stroombergen was dat misschien vanzelfsprekend, maar vandaag de dag ook nog? Denk alleen maar eens aan alle afkortingen die gehanteerd worden tijdens moderne communicatiemiddelen als sms en msn.

Meijsen lacht: ,,De jeugd is veel met taal bezig. Dat de spelling niet foutloos tijdens het chatten en msn’en vind ik niet zo erg. Zolang de scholieren in andere situaties wél correct kunnen schrijven. Dat taal verandert hou je niet tegen; is ook niet erg.” Stroombergen is het niet eens met zijn ’opvolger’. ,,Ik vind het verloedering van de Nederlandse taal, maar dat zal wel aan het generatieverschil liggen. In mijn tijd had je al die computers nog niet, maar let wel: ook toen was het taalgebruik soms tenenkrommend. Ik herinner me hoe ik als sectiehoofd hier op school een sollicitatiebrief kreeg. Het woord sollicitatie werd daarin op drie manieren gespeld. De persoon in kwestie is natuurlijk niet uitgenodigd voor een gesprek, dat zul je begrijpen.”

Waar Meijsen er bewust voor koos om docent Nederlands te worden, werd dat voor Stroombergen bepaald door zijn congregatie. ,,Liever had ik les gegeven in de klassieke talen of was ik geschiedenisdocent geworden. Maar omdat ik af en toe een lezing hield en gedichtjes schreef, kreeg ik opdracht om na mijn priesteropleiding – ik was toen 27 - Nederlands te gaan studeren in Nijmegen. Een heerlijk vak overigens!”, vertelt Stroombergen die momenteel tijdelijk in Oirschot woont waar hij rector is in een nonnenklooster.

Meijsen kijkt verbaasd. Je ziet aan zijn gezicht dat hij de manier waarop het er zestig jaar geleden aan toeging maar vreemd vindt. ,,Ik heb me altijd thuis gevoeld op school en had in de brugklas een hele fijne lerares Nederlands. Het is moeilijk om er precies de vinger op te leggen waarom, maar het was voor mij al vrij snel duidelijk dat ik voor de klas wilde staan en dat het Nederlands moest worden.”

VEEL LEZEN
Het tweetal leest veel. ,,En toch heb ik altijd het gevoel dat ik eigenlijk nog meer zou moeten lezen. Dat lukt echter niet altijd als je een drukke dag achter de rug hebt”, zegt Meijsen die na zijn studie in Tilburg is blijven wonen. Stroombergen toont begrip. ,,Voor mij was het als pater natuurlijk veel makkelijker. Als ik na school terugkeerde op kasteel Stapelen, stond mijn eten klaar. Ik kon dan ook nog gemakkelijk een hoop correctiewerk mee naar huis nemen. Maar druk of niet druk: als je wilt vind je altijd tijd om te lezen.” Meijsen knikt: ,,Ik heb een meisje in de klas die momenteel Het Schervengericht van A.F.Th. van der Heijden leest. Ze staat er ’s ochtends zelfs eerder voor op.”

Gevraagd naar hun favoriete schrijvers, staat voor Stroombergen Louis Couperus voorop. ,,Ik heb zijn verzameld werk in de kast staan. Maar volgens mij leest dat niemand meer. Tegenwoordig neem ik er alleen korte stukjes uit.” Meijsen kiest voor de twee W’s. ,,Uit de oude generatie Wolkers en van de hedendaagse schrijvers Wieringa.” Stroombergen grinnikt: ,,Wolkers, een oude schrijver? Voor mij is dat een nieuwe auteur...”

REÜNIE
Het Jacob-Roelandslyceum viert het zestigjarig bestaan met een grote reünie op zaterdag 27 maart 2010. Van 14.00 tot 19.00 uur staan de deuren van de school aan de Grote Beemd open voor alle (oud) leerlingen en (oud) medewerkers van Jacob-Roelandslyceum, maar ook de oudgedienden van de Bracbant Havo, de vroegere mms en natuurlijk de hbs zijn welkom. Ze kunnen zich aanmelden via de website www.jrl60.nl. Deelname aan de reünie kost 15 euro.




26 november 2009

Print deze pagina

Terug