TANTE VOOGDES ENIGE OVERLEVENDE BRAND

'Karlijn moet zo gewoon mogelijk opgroeien'

© 2006 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Beeld van enkele knuffels die kort na de begrafenis op het graf van de familie Heijmans werden gelegd.

,,Karlijn maakt het goed. Ze gaat twee halve dagen naar de peuterspeelzaal. De foto van haar ouders, broer en zusje staan in de huiskamer. Ze kijkt er regelmatig naar en weet wie het zijn, maar er komt geen vraag naar wat en hoe. Gelukkig maar. We hopen ze een normale jeugd te kunnen bieden." Karlijn Heijmans (2), de enige overlevende van de brand bij cafť De Kom, heeft bij haar tante HarriŽt een nieuw thuis gevonden.

HarriŽt Schoonens blijft een dubbel gevoel houden. ,,Enerzijds is er natuurlijk het verdriet om het verlies van mijn zus Lisette, haar man Christian Heijmans en hun kinderen Remco en Sanne. We missen ze. Anderzijds is er ook blijdschap; vreugde dat Karlijn er nog is. Voor haar moeten we er zijn en daaruit putten we als familie de kracht om door te gaan."

De zus van Lisette is inmiddels de officiŽle voogd van Karlijn Heijmans. Ze heeft een enerverend jaar achter de rug. Nadat vorig jaar op 3 december de woning van haar zus en zwager bij cafť De Kom uitbrandde en vier gezinsleden om het leven kwamen, ontfermde HarriŽt zich over Karlijn. Vervolgens trouwde ze en twee weken na het huwelijk bleek ze zwanger. Na aanvankelijke blijdschap kwamen er opnieuw zorgen. Dochter Isis kwam weken te vroeg ter wereld en kampt met een ernstige darmaandoening.

ROES
,,Isis ligt nog steeds in het ziekenhuis in Nijmegen en heeft een tijdelijke stoma. Ik heb vier weken bij haar gelogeerd en nu rijden mijn man en ik elke avond naar Nijmegen. We hopen dat ze in januari of februari naar huis mag. Gelukkig heeft de familie zich na de bevalling over Karlijn bekommerd. Het is een makkelijk kind en voelt zich overal thuis."

De ingrijpende gebeurtenissen van het afgelopen jaar hebben HarriŽt emotioneel 'afgestompt', zoals ze het zelf omschrijft: ,,De brand, de dramatische gevolgen ervan, de rompslomp en het geregel, de vele blijken van steun en aandacht. Daarna nog eens mijn eigen zwangerschap en de vroegtijdige bevalling. Het is allemaal niet te bevatten voor een mens. We leven eigenlijk nog steeds in een soort roes. Maar je moet door. Gelukkig maar..."

De aandacht en belangstelling voor Karlijn en de rest van de families Heijmans en Schoonens is geleidelijk aan getaand. ,,Nee, dat is niet erg. We willen Karlijn zo normaal mogelijk opvoeden. Met medelijden is niemand gebaat. In het begin wilde iedereen Karlijn zien. Niet alleen familie en vrienden, ook collega's van Lisette. Hoe goed bedoeld ook, op een gegeven moet je zeggen: tot hier en niet verder. We moeten ook aan onszelf denken. Op een gegeven moment was ik alleen nog koffie aan het zetten voor bezoekers. Dat kan natuurlijk niet."

Bijzondere waardering heeft HarriŽt voor de mensen van Slachtofferhulp. Die hebben de nabestaanden bijgestaan in het verwerkingsproces. ,,Nog regelmatig komen ze langs. Puur uit persoonlijke belangstelling. Heel fijn."

MEEKIJKEN
HarriŽt omschrijft het contact dat ze met haar omgekomen zus en zwager had als 'warm en goed'. ,,Lisette en ik bespraken alles met elkaar. Ook hebben we het er wel eens over gehad hoe het verder zou moeten als er iets zou gebeuren. Nee, dat is nooit zwart op wit gezet, maar ik weet precies wat Lisette en Christian zouden willen. En ik hou me vast aan het idee dat ze 'van bovenaf' meekijken. We moeten er het beste van maken. Dat gaat natuurlijk niet iedere dag even makkelijk. Nu het bijna een jaar geleden is, heb je moeilijke momenten. En met de feestdagen is het ook niet eenvoudig. Maar we slaan ons er doorheen."

Uit de geldinzameling en de opbrengst van het benefietconcert dat in januari werd gehouden, ontvangt HarriŽt nu maandelijks een financiŽle bijdrage om de opvoeding van Karlijn te bekostigen. ,,Het kind had niets meer, geen kleertjes, geen speelgoed. Niets, helemaal niets. Met de maandelijkse toelage kunnen we regelmatig wat extra's voor haar doen. Heel fijn. Het geld wat door heel veel mensen bijeen is gebracht krijgt een goede bestemming."

De bouwval van het cafť en de naastgelegen woning op de hoek van de Stationsstraat en de Breukelsestraat is een stille, droeve getuige van het familiedrama wat zich op zaterdagmiddag 3 december 2005 afspeelde in Boxtel. ,,In tegenstelling tot mijn moeder ontwijk ik de plek niet, maar ik hoop wel dat de ruÔne tegen de vlakte gaat. Ik ben er een week na de brand ook binnen geweest. Om te proberen me een beeld te vormen van wat zich daar heeft afgespeeld. Hoewel dat niet prettig was, ben ik wel blij dat ik er geweest ben. Vrienden van De Kom hebben nadien met familie de persoonlijke bezittingen opgeruimd. Daar ben ik heel blij om."

GROTE ZUS
Ondanks het verdriet om het verlies van hun dierbaren kunnen de nabestaanden bij tijd en wijle lachen. ,,Als we herinneringen ophalen aan de mooie dingen die we met Christian en Lisette en hun kinderen hebben beleefd. En om de boevenstreken van Remco", glimlacht HarriŽt.

Ze vertelt dat Karlijn zich nu een 'grote zus' voelt van Isis en iedereen foto's laat zien van de baby. ,,We kunnen het ons niet permitteren om bij de pakken neer te zitten. We zijn het aan Christian, die Karlijn heeft kunnen redden, verplicht om door te gaan. We proberen Karlijn een leuke jeugd te bieden en een goede opvoeding en hopen dat ze uitgroeit tot een eigen individu."

De herdenking van de brand bij cafť De Kom geschiedt zondag 3 december in de beslotenheid van de familiekring, zo meldt HarriŽt. Zaterdagavond 2 december is er wel een eucharistieviering in de Heilig Hartkerk waarbij ook wordt stilgestaan bij het overlijden van de vier gezinsleden Heijmans. De mis begint om 19.00 uur.




30 november 2006

Print deze pagina

Terug