FRANS EN NELLIE VAN DUN 65 JAAR GETROUWD

'Nog steeds met de auto naar de kapper'

© 2006 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Frans en Nellie van Dun wonen sinds vijf jaar met veel plezier in het Gestelse woonzorgcentrum De Beemden.

Er zijn niet veel mensen die het Frans van Dun (89) en zijn vrouw Nellie (91) kunnen navertellen, maar vanaf volgende week vormen zij toch echt een briljanten paar. Dinsdag 14 november is het 65 jaar geleden dat het echtpaar in Oisterwijk in het huwelijk trad, een heugelijk feit dat uitgebreid gevierd wordt in woonzorgcentrum De Beemden in Sint-Michielsgestel. Sinds 2001 wonen de in Boxtel geboren Van Dun en zijn uit Oisterwijk afkomstige echtgenote in het zorgcentrum. ,,We hebben het goed hier", aldus Frans.

Hoewel Van Dun al lange tijd niet meer in zijn geboorteplaats woont, voelt hij zich nog altijd een rasechte Boxtelaar. ,,Ik ben er heel trots op dat een echte Boxtelaar als Jan van Homelen jarenlang burgemeester is geweest van de gemeente. Ik kon het vroeger goed vinden met zijn vader, samen gingen we graag vissen. Ook was hij net als ik actief als voetballer. Zelf heb ik van mijn dertiende tot ongeveer mijn twintigste bij Juliana gespeeld, maar toen ik verkering kreeg met Nellie ben ik gestopt met voetballen", vertelt Frans.

Ondanks hun hoge leeftijd zijn Frans en Nellie nog redelijk bij de pinken, al is het met name Frans die het woord voert. Zelf hoort hij niet zo goed meer, waardoor mensen met wie hij praat hem recht aan moeten kijken als ze iets tegen hem willen zeggen.Verder verkeert Frans gezien zijn leeftijd in prima conditie. ,,Ik rijd nog steeds zelf auto. Vanochtend ben ik nog met de auto naar de kapper geweest in Boxtel", vertelt hij met een trotse blik.

GEHEUGEN
Hoewel de geboren en getogen Boxtelaar niet alle jaartallen en namen van personen meteen paraat heeft, is ook met zijn geheugen weinig mis. ,,Nellie en ik hebben elkaar leren kennen op de Boxtelse kermis in het jaar 1935, ruim zeventig jaar geleden. Nellie was met een zus vanuit Oisterwijk naar Boxtel gekomen. Toen ik in de schommel zat, wist ik het al: 'Dat wordt de mijne'", lacht Frans.

,,Na ons huwelijk in november 1941 zijn we in Boxtel gaan wonen in een huis aan de Baroniestraat. Daar hebben we dertig jaar gewoond, waarna we verhuisden naar een zelfgebouwde woning aan de Dorpsstraat in Esch. Hoewel we daar ook zo'n dertig jaar gewoond hebben, hebben we het in Esch minder naar onze zin gehad. We voelden ons als niet-Esschenaren niet echt opgenomen door de bevolking, al hadden we daar wel leuke buren."

Frans kan zich nu nog steeds behoorlijk druk maken om de gemeentelijke herindeling, waardoor Esch deel ging uitmaken van de gemeente Haaren. ,,Ik had echt een hekel aan die herindeling. Nu hebben ze er spijt van dat ze bij zo'n armoedige gemeente horen, maar nou is het te laat."

AARDAPPELEN
Na Boxtel en Esch werd Sint-Michielsgestel ruim vijf jaar geleden de nieuwe woonplaats van het echtpaar Van Dun. Het bevalt Frans en Nellie uitstekend in het woonzorgcentrum. Frans: ,,Wat wil je; we hebben altijd lekker en goed eten, de zusters zijn heel zorgzaam en we kunnen het prima vinden met de andere bewoners. Bovendien worden er veel activiteiten georganiseerd in het tehuis. zelf vind ik het heerlijk om te kaarten en doe ik ook mee aan een activiteit als bewegen."

Het woord vervelen komt niet voor in het woordenboek van Frans en Nellie. ,,We vermaken ons hier prima. Niet alleen omdat er altijd wat te doen is, maar ook omdat we geregeld bezoek krijgen van onze vier kinderen, zeven kleinkinderen en familie. Ze zijn er dinsdag 14 november allemaal bij als we onze briljanten bruiloft in het zorgcentrum gaan vieren, net als de bewoners natuurlijk. Ook burgemeester Jan Pommer van Sint-Michielsgestel komt langs om ons toe te spreken en te feliciteren. In de avonduren gaan we met de familie lekker eten en als oud-kok help ik ook een handje mee. Ik mag de aardappelen bereiden."

Kok is een van de vele beroepen die Frans heeft uitgeoefend tijdens zijn werkende leven. Terwijl Nellie zich thuis om het huishouden en de kinderen bekommerde, werkte Frans onder meer een paar jaar bij een tuinman, als bakkersknecht in Liempde en bij de slagerij van de Encebe. ,,Daarna had ik dus verstand van groente, vlees Ún brood. In 1937 ben ik vervolgens als kok gaan werken op de Isabella Kazerne in 's-Hertogenbosch."

Later was Frans onder meer ook nog actief in het magazijn van de schoenenfabriek Bata in Best en opnieuw in de slagerij van de Encebe in Boxtel. ,,In de jaren zeventig heeft mijn zoon Ad samen met mij een meubelfabriek opgericht in Esch, maar dat bedrijf was geen lang leven beschoren omdat het failliet ging. Later heb ik nog een aantal jaar als assistent-kok gewerkt in een restaurant in 's-Hertogenbosch."

BIJEN
Na zijn pensionering had Frans nog genoeg om handen. ,,Ik ben een vogelliefhebber, maar heb me met name altijd beziggehouden met bijen. Nellie's grootste hobby is handwerken, in onze kamer in het zorgcentrum hangt een aantal werken van haar", zegt Frans. ,,Samen hebben we heel Europa doorgereisd, maar Nellie is niet meegegaan naar Suriname, het land waar ik zes jaar op rij ben geweest en verknocht aan ben geraakt. Ik lees er nu nog veel over."

Frans en Nellie kijken uit naar dinsdag als hun briljanten huwelijksfeest op het programma staat, ook al wordt het wel een lange zit. Frans: ,,Volgens mij begint het feest in de grote zaal om 14.30 uur, waarna we met de familie vanaf een uur of vijf gaan eten en verder feesten. Als het goed is, gaan we door tot een uur of tien. In totaal komt er zo'n man of honderd naar het feest, waaronder ook mensen uit Boxtel en Esch. Ik verheug me er al op."




9 november 2006

Print deze pagina

Terug