VEERTIG JAAR OUDERENZORG IN 'EMMAUS'

'Woonzorgcentra in de toekomst niet meer nodig'

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Woonzorgcentrum Emmaus bestaat 25 juni precies veertig jaar. Van links naar rechts locatiedirecteur Wim Paridaans en drie trouwe medewerkers Ria van de Laar, Annie Arts en Ria Huijberts.

Op zaterdag 25 juni 1966 verrichtte burgemeester Martien van Helvoort van Boxtel de officiŽle opening van bejaardenhuis Emmaus. Precies veertig jaar later, op zondag 25 juni 2006, is bisschop Antoon Hurkmans de belangrijkste gast bij de viering van het robijnen bestaansjubileum van het Boxtelse woonzorgcentrum. Een gesprek over verleden, heden en toekomst van Emmaus met locatiedirecteur Wim Paridaans en drie trouwe medewerksters Annie Arts, Ria van de Laar en Ria Huijberts.

Hoe lang Emmaus in de huidige vorm zal blijven bestaan staat nog niet vast. Het woonzorgcentrum dat deel uitmaakt van de Zorggroep Elde, komt in beeld voor een ambitieus nieuwbouwplan waaraan momenteel de laatste hand wordt gelegd. Volgens locatiedirecteur Paridaans is de Zorggroep Elde in samenspraak met de gemeente bezig om een stedenbouwkundige visie op te stellen die moet resulteren in een nieuwbouwplan op de hoek van de Brederodeweg en Mgr. Bekkersstraat.

De plannen van de Zorggroep Elde zijn helder. De organisatie wil een woonzorgcentrum bouwen dat plaats biedt aan dertig lichte verzorgingsplaatsen en dertig zware verzorgingsplaatsen. Het complex zal naast huurwoningen voor ouderen ook bestaan uit koopwoningen voor oudere inwoners. ,,Het wordt een centrum waar wonen het belangrijkste is, maar waar ook plaats is voor welzijn en zorg", benadrukt Paridaans.

De kwaliteit van de zorg is een voortdurend punt van aandacht; eind mei kreeg Emmaus met vier andere zorgcentra van de Zorggroep Elde het nieuwe zorgkwaliteitslabel dat werd uitgereikt door burgemeester Frank van Beers van Boxtel. ,,De kwaliteit van zorg moet steeds weer verbeterd worden", stelt de locatiedirecteur van het jubilerende woonzorgcentrum. ,,Niet alleen is dat belangrijk voor de eigen organisatie en onze cliŽnten; ook zorgverzekeraars stellen eisen en willen aantoonbaar kwaliteit."

RELATIEF JONG
De geschiedenis van woonzorgcentrum Emmaus voert veel verder terug dan de zomer van 1966 toen het bejaardenhuis werd geopend. In de jaren vijftig werden al plannen gesmeed om - naast Simeonshof aan de Annastraat - in Boxtel een tweede bejaardenhuis te bouwen. Deze plannen strandden totdat monseigneur Bannenberg erin slaagde alsnog een kansrijk initiatief op poten te zetten.

Het resulteerde in de oprichting van de Emmausstichting, die vanaf 1962 aan de slag ging. Het plaatselijke aannemersbedrijf Van de Laar bouwde het complex dat in totaal zeventig bedden telde. In Emmaus werd de ouderenzorg gebundeld die tot dan toe plaatsvond bij de zusters JMJ in zowel 'Liefdehuis Duinendaal' als het Sint-Odulphusgesticht in Gemonde. Ook de bewoners van Het Hofje aan de Markt, die daar verbleven onder auspiciŽn van de Magdalena van der Stappen Stichting, verkasten naar Emmaus.

In de eerste jaren van Emmaus verhuisden bewoners op relatief jonge leeftijd naar het bejaardenhuis. Ria Huijberts, die al 25 jaar werkzaam is al ziekenverzorgster, vertelt dat de medewerkers in die jaren alles voor de bewoners deden; naast de verzorging bij ziekte ook wassen, schoenen poetsen voor een dubbeltje, plantjes stekken en boodschappen doen. ,,Nu werken we veel meer vraaggericht en heeft iedereen een eigen taak", legt Huijberts uit.

Dat beaamt Annie Arts die al 39 jaar bij Emmaus werkt bij de huishoudelijke dienst. ,,Ik ben hier op jonge leeftijd begonnen en ga nog altijd met heel veel plezier naar mijn werk", lacht ze. ,,Als mensen vragen hoe lang ik nog moet werken, zeg ik dat ik ervan hou om bij Emmaus te werken en dat ik het werk uit liefde voor oudere mensen doe." Arts geeft aan dat de tijd waarin alle activiteiten werden opgepakt voorbij is. ,,Nu is het uitgangspunt dat we veertig minuten hebben om bij een bewoner schoon te maken. De bewoners zelf geven aan wat er moet gebeuren. Als ze kiezen voor ramen wassen, blijft er vaak geen tijd over voor andere werkzaamheden."

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: In 1981 sloeg Leentje den Otter de eerste paal voor de uitbreiding van Emmaus. (Archieffoto Brabants Centrum).

KOFFIE SCHENKEN
Locatiedirecteur Paridaans geeft aan dat de zorgsector de voorbije decennia heel complex is geworden en dat de budgetten vaak niet zijn meegegroeid. ,,De ruimte die er vroeger was voor de zogenaamde 'overzorg' is er niet meer. Vroeger werd de bewoners alles uit handen genomen, ook al waren ze heel vitaal en zouden ze het best zelf kunnen doen.

Nu richt de zorg zich op de concrete behoeften van de bewoners van Emmaus. Mensen die in het woonzorgcentrum wonen, hebben een zogeheten indicatie. De aanleunwoningen hebben een aparte status; via Woonstichting Sint-Joseph, die deze huisjes beheert, worden de woningen toegewezen. ,,Dat gaat in samenspraak met een manager van de Zorggroep Elde", verduidelijkt Paridaans.

Momenteel zijn bij Emmaus 110 medewerkers actief. Daarnaast kan Paridaans beschikken over een klein legertje van 75 tot 80 vrijwilligers. Een van hen is Ria van de Laar, die vroeger jarenlang als bejaardenverzorgster bij Emmaus werkzaam was en nu volgens Huijberts en Arts 'zeven dagen per week' als vrijwilliger werkzaam is. ,,Ik schenk koffie in de zaal en reed met de koffiekar rond totdat dat helaas niet meer mocht. Ik ging bij mensen langs die niet in de zaal gingen koffiedrinken en vroeg of ze koffie, thee of bouillon wilden."

Van de Laar vertelt dat ze de bewoners van Emmaus graag stimuleert om naar het restaurant te gaan om gezamenlijk koffie te drinken. Ook zet ze zich in voor de pastorale zorg in de kapel van het woonzorgcentrum en bidt ze samen met mensen die aangeven dat ze steun zoeken.

Een van de grote verschillen tussen vroeger en nu is dat bewoners vandaag de dag vaak maar een paar jaar in Emmaus wonen. Arts: ,,Vroeger woonden mensen wel vijftien of twintig jaar in het bejaardenhuis. Nu komen mensen op hele hoge leeftijd en gaan ze soms al na een paar jaar dood."

Huijberts: ,,Daar moeten we heel erg aan wennen en daar praten we als collega's heel vaak over. Het is van belang dat je die gedachte loslaat, maar het is heel moeilijk te accepteren." De onderlinge band tussen de collega's wordt er verder door versterkt. ,,De zorg voor de bewoners en de onderlinge gezelligheid zijn de redenen waarom wij het zo lang volhouden", grinnikt Huijberts. Arts: ,,We leven intens mee met de mensen en met de collega's. Als er iets ernstigs is, steken we altijd een kaarsje op in de kapel."

Locatiedirecteur Paridaans verwacht dat ouderen de komende jaren nog langer zelfstandig zullen blijven wonen. Als er behoefte bestaat aan zorg, kan die worden ingekocht bij de thuiszorginstellingen. ,,Wonen en zorg zullen de komende jaren steeds meer van elkaar gescheiden worden, zodat op den duur zorgcentra niet meer nodig zijn."

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Woonzorgcentrum Emmaus maakt op termijn plaats voor een complex van huur- en koopwoningen voor ouderen. (Archieffoto Brabants Centrum).




22 juni 2006

Print deze pagina

Terug