DAMESKOOR PAROCHIE ESCH BESTAAT 40 JAAR

'We hebben in het koor nooit ruzie gehad'

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Het dameskoor van de Sint-Willibrordusparochie in Esch viert komend weekeinde het veertigjarig jubileum. Op de foto poseren zeven jubilarissen van het koor in de Sint-Willibrorduskerk in Esch. Staand van links naar rechts: Marjo Vlassak, Sjaan van Bragt en Betsie Bergman. Zittend van links naar rechts: Jo den Ouden, Sjaan van Schijndel, organist en dirigent Cis van den Heuvel en Dini Schouten. Op de foto ontbreekt jubilaris Toos den Ouden, die ook veertig jaar lid is.

Het dameskoor van de Sint-Willibrordusparochie in Esch viert komend weekeinde het 40-jarig bestaan. Hoe weten de ruim twintig leden nog niet, maar zeker is dat ze zaterdag 22 april tijdens de avondmis in het zonnetje gezet worden. De viering die om half zes begint kent toch al een feestelijk karakter omdat dan ook veel aandacht besteed wordt aan het feit dat de Willibrorduskerk 75 jaar geleden ingewijd werd. Acht leden van het dameskoor maakten meer dan de helft van die periode van nabij mee en zijn al vanaf het prille begin lid.

Organist en dirigent Cis van den Heuvel, Jo den Ouden, Toos den Ouden, Betsie Bergman, Sjaan van Bragt, Sjaan van Schijndel, Marjo Vlassak en Dini Schouten zijn de leden van het eerste uur. Elke maandagavond repeteert het dameskoor in De Opgang, het zaaltje achter de sacristie van de Sint-Willibrorduskerk. Voor de dames die al veertig jaar lid zijn, blijft het elke week weer een feest om naar de repetities te gaan en op zaterdag te zingen tijdens de avondviering.

,,Het zingen is heel belangrijk voor ons en dat nemen we heel serieus, maar het is daarnaast elke week weer heel erg gezellig om samen te zijn. Na afloop van de repetitie drinken we altijd een kop koffie met een koek erbij of beschuit met muisjes als er een kleinkind is geboren", vertelt Jo den Ouden (70). ,,Waar we over praten? Over van alles en nog wat. Ja, ook over de kleinkinderen, maar niet alleen daarover. We houden ook wel eens een kleine nabespreking over de repetitie. Dan praten we over de dingen die goed of fout gingen. We vormen samen een hele fijne club, de saamhorigheid is groot."

Betsie Bergman (78) vult aan: ,,Er wordt door de dames van het koor absoluut niet geroddeld. Schrijf dat maar op", benadrukt Betsie. ,,We hebben in het koor bovendien nog nooit ruzie gehad, de sfeer is echt heel goed. Het is gewoon heel leuk om elke week weer samen te zingen. Als ik dat niet meer zou kunnen doen, zou ik het echt heel erg gaan missen."

PLEZIER
In de woonkamer van Betsie kijken drie leden van het eerste uur met veel plezier terug op veertig jaar lidmaatschap van het Essche dameskoor. Naast de vrouw des huizes en Jo den Ouden is ook Sjaan van Bragt (64) van de partij. ,,Sjaan was een van de eersten die ik bij het koor gevraagd heb", zegt Betsie, die als meisje al actief was in het kinderkoor in Esch.

,,Ik zat destijds namelijk in de parochieraad. De toenmalige pastoor Ketelaars wilde graag dat een dameskoor werd opgericht om de zaterdagavondviering op te luisteren en vroeg aan mij of ik nog dames wist. Toen heb ik onder anderen Sjaan en Jo gevraagd. We begonnen met vijftien leden. Het hoogste aantal leden van het dameskoor in de historie was 28, maar meestal schommelde het ledental rond de twintig."

Het verloop in het koor is nooit heel groot geweest, aldus de dames. Jo den Ouden: ,,Toch hebben ook best een aantal leden om verschillende redenen het koor verlaten, onder meer vanwege problemen met de stem."

HUWELIJKSMISSEN
Zongen de dames vroeger nog regelmatig tijdens huwelijksmissen, nu is het koor alleen te zien en te horen tijdens de zaterdagavondmis, op feestdagen en bij begrafenissen. ,,Bruidsparen kiezen tegenwoordig vaak zelf hun muziek, dat was vroeger anders. In het verleden hebben we overigens ook op andere plekken dan de kerk gezongen, waaronder in verpleeghuis Liduina en bij de kerstviering van de invalidenbond in Boxtel", zegt Jo. ,,De ene keer gaat het zingen beter dan de andere keer. Als het niet helemaal goed gegaan is, dan is dat toch vervelend. Aan de andere kant blijft het altijd leuk om complimenten te krijgen. Het is wel jammer dat het tegenwoordig niet meer zo druk is in de kerk. Nu kun je de mensen tellen, maar vroeger zat de kerk stampvol met mensen. Persoonlijk vind ik het ook leuker om voor een volle kerk te zingen."

Het gesprek komt op organist en dirigent Cis van den Heuvel, ook een lid die er vanaf het begin bij is. Sjaan: ,,Ze is een hele zachtaardige en lieve vrouw. Het zou voor het koor een ramp zijn als zij er mee op zou houden. Ze is niet alleen onze dirigent, maar ook onze organist. Ik zou niet weten wie haar op zou moeten volgen, maar hoewel ze verhuist naar Boxtel blijft ze voorlopig gewoon bij ons. Gelukkig maar, want ze is heel belangrijk voor het koor."

Saillant detail is dat uit het koor een kaartclub ontstaan is. ,,Alleen leden van het dameskoor mogen lid worden", aldus Sjaan, een van de leden van de kaartclub. ,,Elke keer verheugen we ons weer op de slagroomsoezen van Betsie. Als ze die een keer niet gemaakt heeft, zijn we echt teleurgesteld omdat ze zo lekker zijn."

Met zulke vitale leden lijkt de kaartclub nog een lang leven beschoren. Hetzelfde geldt voor het dameskoor, dat het afgelopen jaar vijf nieuwelingen tussen de veertig en vijftig jaar oud mocht begroeten. De toekomst ziet er mede daarom goed uit voor het koor. ,,Toch kunnen we nog meer jongere leden gebruiken bij het koor", zegt Jo. ,,Wij als leden van het eerste uur gaan door zo lang het mogelijk is en onze stemmen het toelaten. Als het kan nog zeker tien jaar, want dan bestaat het koor vijftig jaar en zijn wij ook een halve eeuw lid. Dat zou mooi zijn."




20 april 2006

Print deze pagina

Terug