CONSULENT LEVENSBESCHOUWING ADRI BOSCH VERTREKT

'Heel dankbaar om met Saltho-kinderen
te werken'

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Consulent levensbeschouwing Adri Bosch vertrekt bij jeugdzorginstelling Saltho. Bosch werkte sinds 1987 bij de instelling in Boxtel.

Zijn functie werd eerst omschreven als pastoraal werker, maar na de fusie van het orthopedagogisch instituut De La Salle in Boxtel met observatiecentrum en pedagogisch instituut De Hondsberg in Oisterwijk tot jeugdzorginstelling Saltho in 2001, werd Adri Bosch (65) consulent levensbeschouwing. Bosch vulde zijn functie vanaf 1987 in eerste instantie op een 'kerkelijke' wijze in, maar later werd hij steeds meer een vertrouwenspersoon voor de kinderen en jongeren die bij Saltho in Boxtel verblijven. Bosch nam vrijdag 10 maart afscheid van de leerlingen en het personeel van de MichaŽlschool, de onderwijsinstelling die deel uitmaakt van Saltho.

Voordat Bosch, die woonachtig is in Tilburg, eind jaren tachtig bij Saltho aan de slag ging als pastoraal werker, was hij onder meer werkzaam als pastoor in parochies in Eindhoven (7 jaar) en 's-Hertogenbosch (10 jaar). Bosch stapte in de jaren tachtig uit het priesterambt en trouwde in 1983. Samen met zijn vrouw heeft hij drie zonen van 21,19 en 16 jaar, waar hij na zijn vertrek bij Saltho meer tijd aan kan gaan besteden.

,,Ik hoef me na het afscheid niet te vervelen. Ik ga me met verschillende zaken bezighouden, waaronder het bureau 'De Letterling.Vindplaats voor oude en nieuwe verhalen', dat ik samen met mijn vrouw run. We houden ons bezig met het vertellen van verhalen", aldus Bosch.

,,Verder ben ik bezig met het schrijven van een zogeheten almanak van Barmhartigheid. Hiervan zijn inmiddels twee delen uit, terwijl het derde deel binnenkort het licht ziet en een vierde deel in de maak is. In die verschillende delen zijn onder meer beschrijvingen opgenomen van mijn ervaringen bij Saltho en interviews met mensen als cabaretier Jan Jaap van der Wal van het televisieprogramma 'Dit was het nieuws', die ook actief is voor Liliane Fonds."

Hij vervolgt: ,,Voor het vierde deel wil ik voetbaltrainer Foppe de Haan interviewen over de manier waarop hij omgaat met jonge mensen. Daarnaast ga ik me ook bezighouden met het beschrijven van het levensverhaal van een broedercongregatie, waarvan nog maar een aantal leden in leven is."

MISSEN
Bij Saltho zullen de kinderen en jongeren Bosch gaan missen, zo bleek vrijdag 10 maart bij het afscheid van de MichaŽlschool. Duidelijk werd dat de consulent levensbeschouwing zeer geliefd en populair is bij de leerlingen. Jordy, een van de jongeren, hield zelfs een rap voor hem, waarin hij Bosch bedankte voor alle inspanningen en al die keren dat hij met hem op pad was gegaan. Bosch was zichtbaar onder de indruk van de rap van Jordy.

,,Dit was prachtig. Ik weet niet wat ze verder van plan zijn. Dat is een verrassing", liet Bosch vrijdagmiddag vlak voor het afscheidsfeest weten. ,,Ik heb het hier altijd fantastisch naar mijn zin gehad en met veel plezier gewerkt, maar het is mooi geweest. Ik ga me nu bezighouden met andere zaken, maar ik zal hier zeker nog wel eens terugkomen."

Eerder, op donderdag 9 februari, had Bosch al afscheid genomen van het personeel en de leiding van jeugdzorginstelling Saltho, waarbij onder meer zangeres Lenny Kuhr een optreden verzorgde en een forum gehouden werd. Bij die gelegenheid werd ook het boek 'De Prinsenschool. Een reis door het leven in zeven verhalen' van de hand van Bosch en zijn collega consulent levensbeschouwing bij Saltho, Piet Faas, en Tamar Kopmels van K2 Brabants kenniscentrum Jeugd gepresenteerd.

Bosch: ,,Bij dat werk hoort een handboek van mij en Wilna van den Heuvel, spelbegeleidster bij de locatie De Hondsberg van Saltho, dat 'De kracht van verhalen' getiteld is en uitleg geeft over het boek De Prinsenschool. Voor dat boek, dat bedoeld is voor kinderen van 6 tot 12 jaar, heb ik nieuwe levensverhalen geschreven. Hierin staan vragen centraal die voor onze kinderen belangrijk zijn, zoals: Wie ben ik? Wat is mijn eigen plek? Bij welke familie hoor ik thuis? Wie zijn mijn vrienden die ik kan vertrouwen en wat zijn mijn topmomenten? De verhalen in het boek volgen de lijnen van sprookjes. Het is dus in feite een verhalenmethode, die bedoeld is om kinderen te helpen om hun eigen verhaal te vertellen."

LEVENSVERHALEN
Bosch heeft zich de laatste jaren intensief verdiept in de levensverhalen van de kinderen en jongeren van Saltho. Bosch: ,,Ze hebben veel moeilijke momenten meegemaakt , maar ook mooie momenten. Samen met de kinderen wilde ik op basis van individuele gesprekken hun geschiedenis vastleggen, want vaak weten ze zelf niet meer hoe die eruit ziet omdat ze al zoveel meegemaakt hebben. Er zijn voorbeelden van kinderen die op dertien verschillende plekken zijn geweest voordat ze hier kwamen; die weten echt niet meer wat er allemaal met ze gebeurd is. In mijn beginperiode bij Saltho was ik vooral degene die het woord voerde tegen de kinderen, maar de laatste jaren heb ik vooral veel geluisterd en de kinderen hun verhaal laten doen."

Bij Bosch konden de Saltho-jongeren hun ei kwijt, al ging dat niet vanzelf en moest hij er veel energie insteken. ,,De kinderen stellen zich niet zomaar open en vertellen niet meteen hun hele verhaal. Je moet hun vertrouwen zien te winnen. Dat gaat beter in individuele gesprekken dan wanneer ze samen zijn in een groep, omdat ze dan vooral veel met elkaar bezig zijn en snel op tilt slaan. Daarom was het beter dat ik die gesprekken voerde dan de leerkrachten, die hier minder tijd voor hadden. Door de jaren heen ben ik uitgegroeid tot een vertrouwenspersoon voor de kinderen", aldus Bosch.

,,Om de kinderen op hun gemak te stellen, ging ik wel eens een eindje met ze rijden in de auto. Dat is prettiger voor de kinderen omdat ze je niet aan hoeven te kijken en hun favoriete muziek op staat. Door bepaalde dingen aan ze te vragen, komen er flarden los van hetgeen ze meegemaakt hebben. Op die manier probeerde ik uit te zoeken wat hen bezighield en hoe hun geschiedenis eruit ziet. Elementen uit hun levensgeschiedenis heb ik opgenomen in de nieuwe verhalen van De Prinsenschool."

AFSCHEID
Dat het afscheid Bosch niet in de koude kleren gaat zitten, blijkt uit het feit dat hij het tijdens het interview steeds over 'onze kinderen' heeft als hij praat over de jongeren die bij Saltho in Boxtel verblijven. ,,Ik heb met veel kinderen een band opgebouwd, al weet je met deze kinderen nooit hoe hecht de band is. Toch krijg je veel waardering van ze. Bijvoorbeeld van een jongen die mij onlangs vroeg of ik, hoewel ik gestopt ben met werken bij Saltho, toch nog een keertje met hem wilde praten. De meeste hechte band heb ik opgebouwd met de kinderen met wie ik rouw verwerkt heb."

Bosch wilde zijn functie bij Saltho in de beginperiode vooral een kerkelijke en katholieke invulling geven en hield zich bijvoorbeeld bezig met de organisatie van kerst- en paasvieringen. ,,Op een gegeven moment heb ik onder ogen gezien dat de kinderen liever iets anders willen, vooral omdat ze graag persoonlijke aandacht krijgen. Ik heb overigens niet alleen maar gesprekken gevoerd met de Saltho-jongeren, maar ging ook mee met ze naar belangrijke plekken uit hun geschiedenis, bijvoorbeeld naar het kerkhof waar een ouder begraven lag of een crematorium waar een moeder gecremeerd is. Samen met de jongeren heb ik getracht hun geschiedenis weer tot leven te brengen."

Bij Saltho heeft Bosch zich naar eigen zeggen sinds 1987 met name beziggehouden met drie dingen: ,,Het leren en overbrengen van bepaalde zaken aan de kinderen en lesgeven op school, het vieren van onder meer de communie en doopsels en daarnaast was ik betrokken bij acties. Ik was voorzitter van de werkgroep Saltho Mundial en heb me jarenlang ingezet voor de jaarlijkse spullenmarkt die hier bijna 25 jaar lang is georganiseerd door Saltho", zegt Bosch.

Hij vervolgt: ,,De opbrengst van die markt was bestemd voor goede doelen, waarmee we de laatste jaren tal van projecten hebben gesteund voor kinderen in de Tweede en Derde Wereld waarbij medewerkers of jongeren van Saltho betrokken waren. Terugkijkend heb ik samen met de kinderen en het overige personeel een prachtige tijd gehad. Het werk dat ik al die jaren heb mogen doen, was heel dankbaar en waardevol."




16 maart 2006

Print deze pagina

Terug