GEMONDSE EXCURSIEGIDS STOPT ERMEE

De laatste wandeling van Bert Schellekens...

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Bert Schellekens bereidt zich nauwgezet voor op zijn laatste tocht als vaste gids van Natuurgroep Gestel, die zaterdag 3 december plaatsvindt. De wandeling gaat naar Venrode.

Hét gezicht van de excursies en het grasduinen met de Natuurgroep Gestel, vaste gids Bert Schellekens uit Gemonde, stopt ermee. Hij heeft te weinig tijd voor de vaste tochten vanwege de zorg voor zijn vrouw, zijn werk en zijn kinderen en kleinkinderen. Incidentele wandelingen blijft hij nog wél verzorgen.

De beslissing om te stoppen bij de Natuurgroep Gestel was een beslissing die Schellekens niet zo maar even heeft genomen. Daar is een hele tijd overheen gegaan. ,,Dat is in de loop der jaren gegroeid in verband met de gezondheidstoestand van mijn vrouw”, legt hij uit. Maar er is meer. Hij heeft het namelijk ontzettend druk.

,,Ik word niet alleen voor wandelingen gevraagd. Ik zit ook in de populierenwerkgroep Liempde, verzorg en controleer de nestkasten van de steenuilen en kerkuilen in de gemeente Sint-Michielsgestel en ben betrokken bij de inventarisatie van planten voor de natuurvereniging Sint-Oedenrode. Ik heb dus heel veel werk. Daar ben ik hartstikke blij mee, ik doe het met liefde en plezier. Maar ergens houdt het op om het allemaal te kunnen combineren.”

In totaal is de Gemondenaar zeven jaar lang als vaste gids betrokken geweest bij de Natuurgroep Gestel. ,,Ik heb hier bijna alle landschappen en natuurreservaten doorgelopen. Een, twee, misschien zelfs wel drie keer. Landgoederen hebben bij mij altijd de voorkeur gehad. Ik doe deze tochten hoofdzakelijk om de mensen van de natuur te kunnen laten genieten. En ook om de belevingswaarden te vertalen naar de natuurwaarden in de bossen en natuurgebieden.” De tochten trokken steevast een hoop belangstellenden. ,,Ik schat tussen de twintig en dertig mensen.”

Vrienden en bekenden hebben nog geprobeerd de populaire gids over te halen zijn beslissing te herzien. ,,Maar ze kenden ook de achtergrond van deze beslissing en die hebben ze gerespecteerd. Maar ik heb wel beloofd dat als de Natuurgroep Gestel op de een of andere manier vast komt te zitten, ik ze best af en toe een keertje wil komen helpen. Maar dan wel wanneer het mij uitkomt.” Want eigenlijk kan hij de tochten niet missen.

IN HET KOPPIE
Dat de Gemondenaar gids is geworden bij Natuurgroep Gestel heeft te maken met zijn verleden. ,,Ik ben ooit geopereerd en vervolgens moest ik gaan lopen op zachte paden. Zodoende ben ik in de bossen terechtgekomen. De natuur heeft me al vanaf mijn jeugd geïnteresseerd. Ik heb ook altijd een hoveniersbedrijf gehad.”

Gaandeweg ontwikkelde Schellekens steeds meer diepgaande interesse in de flora en fauna. ,,Ik liep heel veel mee met gidsen. Ik heb ook de IVN-cursus gedaan in Tilburg. En zoetjes aan kwamen mensen erachter dat ik er wel wat van wist en ben ik gevraagd voor deze tochten.” De wandelingen met Schellekens kenmerkten zich doordat hij, behalve over het natuurschoon, ook het nodige wist te vertellen over de cultuurgeschiedenis van ieder gebied. ,,Over de kastelen en ruïnes en zo. Zo kon ik alles in een breder kader stellen.”

De voorbereiding van al die wandelingen kostte Schellekens veel voorbereiding. ,,Je moet tenslotte goed geïnformeerd zijn voordat je zoiets doet. Dus je moet van tevoren boeken halen in de bibliotheek van de provincie. En bovendien moest het hele verhaal dat ik wilde vertellen ook nog in het koppie zitten, want ik deed alles uit mijn hoofd.”

Zijn laatste wandeling als vaste gids van de Natuurgroep staat gepland voor zaterdag 3 december. ,,Op papier stond voor deze dag de Halse Barrière gepland, maar we gaan naar Venrode toe. Dat is een heel mooi oud stuifzandgebied. In het voorjaar zijn we Venrode misgelopen en zijn we in plaats daarvan door de Halse Barrière geweest. Daarom heb ik het schema nu omgedraaid.”

WENS
Ondanks dat 3 december zijn laatste tocht is als vaste gids van Natuurgroep Gestel, haast Schellekens zich te zeggen dat het beslist niet de allerlaatste keer wordt dat hij een wandeling verzorgt. ,,Voor particulieren en liefdadigheidsinstellingen die het vragen blijf ik namelijk nog wel tochten verzorgen, evenals voor organisaties zoals Probis en De Ruwenberg. Alleen die vastgestelde tochten, dat zijn er 35 tot 40 op jaarbasis, zijn te zwaar in deze tijd.”

Hij heeft nog wel een wens voor zijn natuurtocht op 3 december. ,,Ik hoop dat het niet te veel vriest, want dan zijn de paddenstoelen weg en dat zou ik jammer vinden.” Schellekens legt uit: ,,Ik had ooit een wandeling in het Wijbosch Broek en ik kende alle paddenstoelen bij lange na niet. Omdat ik tijdens de wandeling toch wilde vertellen welke soorten het allemaal waren, ben ik van tevoren al door dat gebied gaan wandelen met Bert Vervoort uit Sint-Oedenrode."

Hij vervolgt: ,,Alle paddenstoelen heb ik toen geleerd en ook waar ze stonden. Twee dagen voor de wandeling kwam er echter zware nachtvorst van zes graden en toen waren alle paddenstoelen weg. Dat vond ik heel erg jammer. Want dat verhaal van de paddenstoelen was daarmee ook weg natuurlijk.” Hij glimlacht: ,,De natuur had andere plannen dan ik...”




24 november 2005

Print deze pagina

Terug