FRANCIEN JANSSEN EN HANNIE HAADSMA BEKENNEN KLEUR

'Ik wil geen vegen die er niets toe doen'

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Francien Janssen (links) en Hannie Haadsma richten hun expositie in in restaurant De Dishoek van Saltho.

Ze inspireren en stimuleren elkaar op een bijzondere manier. Francien Janssen en Hannie Haadsma uit Boxtel exposeerden al eerder in een groep, maar nu voor het eerst samen in bedrijfsrestaurant De Dishoek op het terrein van Saltho in Boxtel.

Toen Francien wat meer tijd en ruimte kreeg om de creatieve kant in zichzelf te onderzoeken en verder uit te diepen, begon ze aarzelend met een cursus schilderen bij welzijnsinstelling DELTA. Ze kreeg les van verschillende docenten die eigen accenten aan haar ontwikkeling doorgaven. Ze noemt Ton Verstraten, Petra Braams en Marie-Louise Thomas. Momenteel is het Maria Nicolasina Krol die haar werk een meer losse en vrije toets meegeeft.

,,Ik begon - net zoals iedereen - met landschappen en bloemen, maar geleidelijk aan ben ik dat los gaan laten en veel meer abstract gaan werken”, legt Francien uit, die daarmee losjes een periode van tien tot vijftien jaar samenpakt. ,,Dat ligt natuurlijk ook aan je docenten maar ook aan de ontwikkeling die je doormaakt. Ik ontdekte dat al dat gepriegel eigenlijk niets voor mij was. Zeker toen we ook meer les kregen in deze richting, merkte ik dat me dat veel beter lag.”

Ze voegt er aan toe: ,,Nou denken mensen vaak dat abstract schilderen eenvoudiger is maar dat is echt niet waar. Je moet heel goed weten waar je mee bezig bent. Alles is doordacht; je moet kleuren sorteren en zorgvuldig je compositie opzetten. Alles moet kloppen. Ik wil op mijn werk geen vegen die er niets toe doen.”

FIJNE TONEN
Ook het materiaal dat Francien ging gebruiken veranderde door de jaren heen. Ze experimenteerde even met aquarel, koos toen voor olieverf maar vond tenslotte acryl het best bij zich passen. ,,Het is prettig om lekker vol mee te werken, het droogt snel, heeft prachtige kleuren en als het mislukt, kun je het gewoon weer overschilderen.”

We bekijken drie schilderijen achter glas die in een fijne toon zijn opgezet. Het blauw en violet afgezet tegen lichte tinten geven de werken iets mysterieus, alle ruimte latend voor de fantasie van de toeschouwer. Compleet verschillend van de twee felgekleurde 'drieluiken’ die in de vitrines bij de entree te zien zijn, waarbij Francien experimenteerde met kleur en materiaal. Fraai van compositie is 'reptielen’ waarin abstract en figuratief elkaar versterken. ,,Ik ben nog volop in ontwikkeling en heb nog niet echt een vaste lijn, maar dat hoeft ook helemaal niet.”

HINDELOOPEN
Tien jaar geleden beschilderde Hannie allerlei houten en metalen gebruiksvoorwerpen: kastjes, kisten, dienbladen, schalen, spiegels en melkbussen. Alles in de stijl van Hindeloopen en Assendelft. ,,Dat was erg leuk om te doen maar op een gegeven ogenblik was er geen vraag meer naar en wilde ik iets anders.”

Haar avontuur op papier en later doek begon eveneens bij DELTA met aquarel, maar al snel stapte ze over op acryl, wat haar veel beter bleek te liggen. Hannie kreeg les van Martien Heeffer uit Liempde en verdiepte haar techniek en kennis bij de stichting Pieter Breughel. Sinds enkele jaren wordt ze net zoals Francien begeleid door kunstenares Maria Nicolasina Krol en ontwikkelt ze stap voor stap haar eigen stijl.

Haar onderwerpen zijn veelzijdig. ,,Eigenlijk vind ik alles leuk, maar ik ben vooral dol op dieren, bloemen en landschappen.” Ze wijst naar een stelletje vrolijke, bonte kippen. ,,Dat is eigenlijk mijn lieveling. Soms maak je wel eens iets waar je niet graag afstand van zou willen doen en dit is er een van. Maar nu ik van diverse mensen hoor dat ze zo dol zijn op die kippen, vind ik het ook leuk om het te verkopen. Je kunt tenslotte ook niet alles zelf houden.” Enthousiast vertelt ze over de groep olifanten waar ze op dit moment mee bezig is en waaraan ze veel plezier beleeft.

Hannie werkt zowel figuratief als abstract. Zo zien we maskers, naast bloemen en abstract werk. Heel sterk zijn de violen op bladmuziek waarbij de toeschouwer het beeld zelf compleet moet maken. Datzelfde zien we op de werken in de vitrine, waar ze een groep gesluierde vrouwen treffend heeft neergezet. Net zoals het gezicht van een vrouw, waarvan het figuur in kleuren vervaagt. Hannie: ,,Tot voor kort werkte ik nog niet zo met thema’s, maar nu ik dit werk zo bij elkaar zie hangen, denk ik dat het mooier zou zijn als dingen meer bij elkaar zouden passen.”

De twee schildervriendinnen vinden de expositie in 'De Dishoek’ een mooie gelegenheid om zich voor het eerst samen te presenteren. In maart volgend jaar krijgt de expositie in het Liduinaziekenhuis een kleurrijk vervolg.




17 november 2005

Print deze pagina

Terug