5.000 BEZOEKERS OP LANDGOED VELDER IN LIEMPDE

Parallellen en aandacht voor gehandicapten op Scout In 2005

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: De drie Tweede Kamerleden Margot Kraneveldt, Ine Aasted-Madsen en Ger Koopmans (respectievelijk tweede, derde en vierde van links) luisteren aandachtig naar de uitleg die ze krijgen over de Afrika Experience. Vorig jaar gingen enkele scouts naar Afrika om contact te leggen met scoutingleiders aldaar.

De Scout In, de vakbeurs voor scoutinggroepleiders die afgelopen weekend op Velder plaatsvond, heeft ruim 5.000 bezoekers getrokken. Op het evenement werden de nieuwste activiteiten, spellen en snufjes op scoutinggebied gepresenteerd.

Bij de ingang van het landgoed is een groepje van vier scouts traditioneel aan het pionieren met hout en touw. ,,Het moet iets gaan worden, maar wat precies weet ik ook niet”, glimlacht woordvoerster Marlene Bankwitz, terwijl ze over het terrein loopt. Bij alle stands staan tientallen mensen bij elkaar. Overal kan meegedaan worden aan nieuw verzonnen activiteiten en die ervaring wil menigeen niet missen.

Verder kunnen bij de scoutshop de nieuwe schijnwerpers en kompassen gekocht worden, is een ruilvereniging van badges actief en nemen een tentenshow en een scoutingmuseum veel ruimte in beslag. Scoutinggroep Zeeland laat enthousiastelingen haar geel-rode klimwand uitproberen en achteraan op het terrein wordt aandacht besteed aan de Afrika Experience. ,,Afgelopen jaar is een aantal scouts naar Afrika geweest op kamp om daar contact te leggen met Afrikaanse scouts”, vertelt Bankwitz. ,, Hier worden ervaringen uitgewisseld”

Bij die stand staat ook Kees van Homburg. Hij leidt vier Tweede Kamerleden rond op het terrein; Ger Koopmans en Ine Aasted-Madsen van het CDA, LPF-woordvoerster jeugdzorg Margot Kraneveldt en Piet Straub van de Partij van de Arbeid. ,,Het is goed om hier te zijn”, meent Koopmans. Hij was vorig jaar ook op de World Jamboree op Velder.

,,Toen gaf ik het startsein voor de actie om regels af te schaffen die het vrijwilligers moeilijk maken te functioneren. Twee weken geleden heeft minister Aart-Jan de Geus dit voorstel aangenomen. Hij heeft het begrip vrijwilligers geschrapt uit de flexwet, de arbeidstijdenwet en de arbowet. Dat is een verstandige beslissing, want dat had namelijk helemaal geen zin. Vrijwilligers moeten hun éigen verantwoordelijkheid nemen. Die kunnen dat beter dan de arbeidsinspectie. Jeugdleiders van bijvoorbeeld de scouting moeten voor de jéugd zorgen in plaats van voor het invullen van diverse formulieren. Scouts werden onnodig lastig gevallen door regels.”

Hij legt uit: ,,In een tijdelijk gebouwde blokhut was op een gegeven moment een sprinklerinstallatie nodig. Zoiets is volstrekt belachelijk. Datzelfde gold voor het feit dat voor ieder kampvuur officieel een stookvergunning moest worden aangevraagd. Daarnaast levert het onnodige kosten op.” Kamerlid Kraneveldt sluit zich daar volkomen bij aan. En ze constateert nog een ander onnodig probleem. ,,Verschillende gemeenten geven scoutingverenigingen alleen subsidie als ze wat aan integratie doen. Ik vind dat fout. Bij scoutingverenigingen is de jeugd bezig op een positieve manier. Dát moet je subsidiëren. En als ze bezig zijn met integratie, dan is dat éxtra goed. Je moet ze niet afhankelijk laten worden van subsidies. Je moet niet beknibbelen op hun primaire taak.”

Leeft het onderwerp scouting eigenlijk in Den Haag? Kraneveldt: ,,Ik denk dat ook in de Tweede Kamer een oubollig imago heerst van de scouting. Dat is niet terecht. Daarom vind ik het goed dat we ons hier nu met vier mensen laten zien. Wat hier gebeurt is basale jeugdverlening. Daar bestaat helaas te weinig aandacht voor. De overheid praat liever met harde cijfers over het aantal ontspoorde jongeren dan over iets wat goed functioneert, zoals de scouting. Er is meer aandacht voor een baksteen die uit een huis valt dan voor het stevige fundament waarop het huis gebouwd is. Met dit bezoek willen we het signaal afgeven dat het belangrijk is dat de scouting er is.”

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Beeld van scouts die op een traditionele manier vuur aan het maken zijn.

BODYPAINTEN
Achteraan op het middenterrein vindt een demonstratie brand blussen plaats. In een grote bak wordt vuur gemaakt, waarna de scoutingleiders na een instructie te hebben gehad een brandblusser in handen krijgen en het vuur zo snel en effectief mogelijk moeten doven. Sander van Doelen uit Grave wil het wel eens proberen. ,,Ik vind het wel belangrijk om het te leren. Je bent als scoutingleider tenslotte wel verantwoordelijk voor alle kinderen die bij je zijn.” Hij slaagt er met verve in. ,,Normaal gesproken kunnen wij dit soort oefeningen niet vaak doen. Daarom is dit wel handig”, meent hij.

Niet ver daar vandaan krijgt een aantal meiden een nieuw, kleurrijk uiterlijk. Ze hebben zich aangemeld om hun lichaam te laten bodypainten. Harmke Verbruggen uit Hilversum is helemaal roze geverfd. ,,Die kleur past namelijk bij mijn beha. Die is ook roze.” Op haar borst heeft ze een fraaie rozentak laten tekenen en op haar rug is de naam ’Vrouwenstaat’ geschilderd. ,,Bij die vereniging hoor ik namelijk”, legt ze uit, terwijl ze poseert voor een foto. Het lichaam van Aniek de Haas uit Terneuzen verandert in een blauwe zee, compleet met een school visjes en een inktvis. ,,Deze afbeelding heb ik uit een boek gekozen”, vertelt ze. Geduldig wacht ze tot Steven van den Dries van het grimeerteam klaar is met het versieren van haar lichaam. ,,Het stilstaan valt best mee. En het kriebelt niet”, glimlacht ze.

BEPERKING
Centraal op de Scout In 2005 staat het project Toegang. Bij een symbolisch geopende deur als decor geeft Jolande Netjes tekst en uitleg. Het project Toegang is bedoeld om mensen met een beperking zo goed mogelijk te integreren binnen de scouting. Niet dat er momenteel niets plaatsvindt voor gehandicapten die graag bij de scouting willen, integendeel.

Netjes: ,,Er zijn groepen scouts met een beperking, er zijn speltakken gericht op mensen met een beperking en er zijn regionale clubs waarin scouts met een beperking meedraaien. We waren eerst vooral gericht op verstandelijk en lichamelijk gehandicapten. Tegenwoordig kijken we naar álle beperkingen. Veel producten zijn nog onbekend.” Haar collega Aafke Verburgh vult aan: ,,We willen de scoutingleiders bagage meegeven om voor deze specifieke doelgroep specifieke activiteiten te organiseren. Dus ze niet alleen met gehandicapte mensen laten knutselen, maar nieuwe speltakken voor hen bedenken.”

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Het tijgeren door het traditionele bandenparcours was afzien voor menig scoutingleider.

GROTE HOOGTEN
In de bossen aan de linkerkant van het middenterrein verdringen tientallen mensen zich. Daar is hoog in de bomen een hindernisparcours uitgezet. Overal hangen touwen. Met veel klim- en klauterwerk moeten de durfals van boom tot boom geraken. En ieder parcours is anders. Op een plaats moet je een stuk parallellen, ergens anders moet men balanceren en via drie opgehangen boomstammen de overkant bereiken. Erik van der Voort uit Maastricht is er in geslaagd een hindernisbaan te volbrengen. Het was niet eenvoudig, geeft de volleerde scout toe. ,,Het slingerde behoorlijk”, vertelt hij. ,,Eerst moest ik via de touwladder omhoog en van daar moest ik springen naar het koord toe. De techniek daarvoor heb ik niet. Dat maakte het niet gemakkelijk. En ik ben best zenuwachtig op grote hoogten.” Waarom is hij er dan toch aan begonnen? ,,Dat is de enige manier om mijn angst te overwinnen”, lacht de Limburger.

Na het voltooien van een van de andere parcoursen klautert Daniëlle Koolen uit Breda naar beneden. ,,Ik doe dit nóóit meer”, verzucht ze tegen haar omstanders. ,,Het ergste vond ik de angst om naar beneden te vallen. Die moest ik, ondanks dat ik goed gezekerd was, echt overwinnen. En je verliest na verloop van tijd alle kracht uit je handen.” Toch wil ze deze hindernisbaan zeker eens presenteren aan haar scoutinggroep. ,,Die meiden bij ons durven dit wel”, zegt ze zelfverzekerd terwijl ze nog eenmaal omhoog kijkt. ,,Dit is voor hen een echte aanrader.”

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Hoogtevrees moest je niet hebben als je mee wilde doen aan de hindernisbaan hoog in de bomen.




29 september 2005

Print deze pagina

Terug