ODC NEEMT AFSCHEID VAN AANVOERDER

Laatste fluitsignaal voor Peter Verhoeven

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Peter Verhoeven wordt een minuut voor het einde van de wedstrijd tegen Sint-Michielsgestel gewisseld. Zijn negentienjarige carrière in het eerste elftal van ODC zit erop. Voorzitter Ton Jonkers bedankt hem voor bewezen diensten.

Het had iets weg van het einde van een tijdperk, toen voetbalclub ODC afgelopen weekend in sportpark Wagenaars afscheid nam van aanvoeder Peter Verhoeven (37). Liefst negentien jaar kwam de verdediger uit voor het eerste elftal van de tricolores. Toch blijft het boegbeeld bij de club betrokken. Hij wordt volgend seizoen assistent-trainer bij het eerste en blijft de website van de club verzorgen.

,,ODC is altijd mijn cluppie geweest”, legt Verhoeven uit. ,,Daarom heb ik nooit de behoefte gehad om hier weg te gaan. Voetbal is mijn hobby. Al mijn vrienden komen uit de club. Je krijgt er dan wel geen rooie cent voor om hier in het eerste te spelen, maar ik ben gewoon een clubmens.”

Bang dat hij na negentien jaar in een zwart gat zal vallen is hij geenszins. ,,Mijn zoon Merijn wordt volgende week 5 jaar. Hij gaat dan ook op voetbal. Dan ga ik iedere zaterdagochtend mee kijken, als trotse vader langs de kant. Wellicht ga ik zijn team ook trainen. Daarom kan ik ook zelf niet blijven spelen. Als ik naast die bezigheden en mijn werk ook nog zelf op dinsdag en donderdag moet trainen en zondag voetballen wordt het allemaal te veel.”

Het idee om te stoppen had Verhoeven een jaar geleden al. ,,Maar toen ben ik na een gesprek met onze trainer alsnog doorgegaan. Dit seizoen heb ik tijdens de winterstop definitief de knoop doorgehakt. Ik ben bang dat als ik toch door zou gaan ik geblesseerd zou raken of op den duur niet meer mee zou kunnen. Dat zou ik mezelf onwaardig vinden.” Hoe reageerde de spelersgroep op het vertrek van hun aanvoerder? Verhoeven, glimlachend: ,,Ik hóóp maar dat ze het jammer vinden...”

In de negentien jaar dat hij voor de tricolores uitkwam, heeft Verhoeven hoogte- en dieptepunten meegemaakt. ,,De hoogtepunten waren de twee kampioenschappen. In 1988 promoveerden we van de tweede naar de eerste divisie en in 1998 van de derde naar de tweede.” Het dieptepunt was het overlijden van ploeggenoot Johnny van Mierlo tijdens een oefenduel, drie jaar geleden. ,,Ik ben een jaar lang van slag geweest. Eigenlijk ons hele team. We hebben het overlijden van Johnny als spelers samen verwerkt en we zijn er sterker uitgekomen. Die band die we samen hebben is het mooie aan ODC.”

PUBLIEKSWISSEL
Verhoeven nam zondag afscheid in het duel tegen degradant Sint-Michielsgestel. Die wedstrijd werd met 2-1 gewonnen door ODC. Zenuwen had hij niet van tevoren. ,,Wel de week daarvóór. Dat had twee redenen. Als we dat duel wonnen, maakten we kans op de periodetitel. En als ik een gele kaart kreeg, zou ik tijdens de laatste competitiewedstrijd geschorst zijn. Daar moest ik niet aan denken! Aangezien we die wedstrijd niet wonnen en ik geen geel kreeg, kon ik tijdens mijn afscheidsduel gewoon genieten. Er zat geen extra spanning meer op.”

Dankzij de 2-1 zege eindigde ODC op de zesde plaats van de ranglijst. Een prestatie waar de vertrekkend aanvoerder zeer tevreden mee is. ,,Deze club trekt namelijk geen spelers van buitenaf aan. Ons team bestaat uit allemaal echte ODC’ers, in tegenstelling tot de teams van onze concurrentie.” Toch baalt hij een klein beetje. ,,Ik had graag om een prijs willen spelen. We zijn op doelsaldo nacompetitie misgelopen, dat is zonde.”

Verhoeven werd één minuut voor het einde van de wedstrijd een publiekswissel gegund. ,,Dat vond ik heel mooi. Ik kreeg van iedereen bloemen, ook van de tegenstander. Dat vond ik grandioos. Daarna ben ik in de kantine wederom in de bloemetjes gezet en kreeg ik vele mooie woorden te horen.”

Ook al is Verhoeven nu gestopt als speler, hij blijft volgend jaar betrokken bij het eerste elftal van ODC. ,,Ik word assistent-trainer, een soort klankbord tussen de spelersgroep en de trainer. Zo iemand misten we nog. Daarnaast beheer ik ook de website van de club. Ze zijn dus nog niet van me af bij ODC.”

Nog een ding moet hem nog van het hart. ,,Het sportcomplex van ODC, Essche Heike, kan écht niet meer anno 2005. Het ziet er echt niet uit. Al die bouwketen... Er moet heel snel een nieuw complex komen. Dat zorgt voor nieuw bloed in alle geledingen van de club en je zorgt voor veel meer binding als alle teams bij elkaar op één complex spelen. Alleen dan kunnen we met ODC een gezonde toekomst tegemoet gaan.”




4 mei 2005

Print deze pagina

Terug