83-JARIGE LIEMPDSE VINDT LAATSTE RUSTPLAATS VAN HAAR DOODGEBOREN KIND

'Na 43 jaar is de rouwverwerking voltooid'

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: In de hoek van het Liempdse kerkhof waar jarenlang de overleden lichamen van ongedoopte kinderen werden weggestopt, wordt zondag 1 mei een herinneringsmonument opgericht.

Als zondag 1 mei op het kerkhof van de Liempdse parochie Sint-Jans Onthoofding een herdenkingsmonument wordt onthuld ter nagedachtenis aan alle overleden kinderen die er ongedoopt werden weggestopt in een uithoek, zal voor de ouders die dit hebben meegemaakt het rouwproces pas echt afgerond kunnen worden. Miet Smulders- van Rooij is blij met het initiatief. Zij vond onlangs de laatste rustplaats van haar in 1962 doodgeboren zoontje.

Het initiatief om op het Liempdse kerkhof een herinneringsteken op te richten voor al de kinderen die ongedoopt overleden en niet in gewijde aarde begraven mochten worden van de katholieke kerk, is Miet Smulders (83) uit het hart gegrepen. Wat had ze in 1962 graag haar doodgeboren zoontje begraven op de plek waar enkele jaren eerder ook een zes maanden oude baby een laatste rustplaats vond. Maar het mocht niet baten.

MEE LEREN LEVEN
,,Mijn man Cor heeft hemel en aarde bewogen bij de pastoor, maar de regels van de katholieke kerk lieten het destijds niet toe dat kinderen die ongedoopt overleden een echt graf kregen. Ze werden ergens op een uithoek van het kerkhof in ongewijde aarde weggemoffeld."

De laatste van tien kinderen die Miet baarde, kwam dood ter wereld; gestikt in zijn eigen navelstreng. ,,Ik heb het nog even vast mogen houden en ook mijn negentien jaar geleden overleden echtgenoot en de acht overige kinderen hebben het lijkje nog aanschouwd. Een ordentelijke begrafenis was er echter niet bij."

Miet kan goed praten over het leed dat ze al die jaren met zich meedroeg: ,,Vergeten doe je het nooit, maar na verloop van tijd leer je ermee leven." De publiciteit die het plaatselijke schuttersgilde Sint-Antonius Abt als initiatiefnemer zocht rondom de oprichting van een herinneringsteken op het kerkhof, zette Miet ertoe aan op zoek te gaan naar het grafje van haar doodgeboren baby.

,,Vanwege complicaties ben ik destijds bevallen in het ziekenhuis te Den Bosch. Kort na de bevalling kwam daar een nonneke aan mijn kraambed en die beloofde heimelijk dat ze voor een fatsoenlijk graf – in gewijde aarde – zou zorgen als ze het lijkje mocht meenemen. En aldus geschiedde."

TOCH EEN GRAF
De op het Liempdse landgoed Velder geboren en getogen Miet heeft nooit geweten waar haar baby ter ruste werd gelegd. Totdat ze enkele maanden geleden met een zoon op zoek ging. ,,Op een kerkhof in de Bossche wijk Orthen sprak een man ons aan. Zoekt u iets, vroeg hij. Ik deed mijn verhaal en hij adviseerde ons om inlichtingen te vragen bij de administatie van het kerkhof. Wat ik niet voor mogelijk had gehouden, gebeurde. In de kortste keren werd ons verteld dat mijn baby achttien jaar een graf had gedeeld met twee andere overleden kindjes. Na die periode werden de graven geruimd en de restanten verzameld op een andere plek op het kerkhof. Daar is voor elk overleden kind een struikje geplant."

Een enorme opluchting maakte zich van Miet meester toen zij ter plekke ging kijken. En spontaan begon ze met een doekje het natuurstenen kindermonumentje dat op het Orthense kerkhof is opgericht van algengroei te ontdoen. ,,Heb ik toch nog even voor mijn kindje kunnen zorgen." Hoewel ze de zuster die zich in 1962 over het lijkje van haar kind bekommerde nooit meer heeft gezien, is ze haar voor altijd dankbaar. ,,De zuster heeft iets gedaan wat niet mocht, maar alleen dankzij haar ben ik er nu achtergekomen wat er is gebeurd."

EEN WONDER
Na haar ontdekking op het Bossche kerkhof, belde Miet naar haar plaatsgenoot Jan van de Sande. De Liempdse gildenbroeder vormde samen met zijn collega's Cees van Loon en Gerard Berben een commissie binnen de schuts die ervoor moest zorgen dat het monument er kwam. ,,Miet belde dat er een wonder was gebeurd en vertelde haar verhaal. Op dat moment voelde ik de betekenis van initiatief. Overigens was dat eerder ook al duidelijk geworden. Overal is enthousiast gereageerd. Ook toen we in december met ansichtkaarten langs de deuren gingen in Liempde. Met name jonge gezinnen trokken spontaan en royaal de beurs om een bijdrage te geven voor de oprichting van het herdenkingsteken", aldus Jan.

Miet is zondag 1 mei een van de mensen die de onthulling van het Liempdse herdenkingsteken bijwoont. ,,Mijn kind ligt weliswaar niet hier begraven, maar het zal voor mij toch een plek zijn waar ik mijn gevoelens een plaats kan geven. Vorige week is er een gesprek geweest met vier lotgenoten; er ís wat losgekomen. We hebben nooit over ons leed kunnen praten. Dat deed je vroeger gewoonweg niet. Ik heb het alleen met mijn man moeten verwerken, maar dat lukt nu pas echt. Nu ik een plek heb om naartoe te gaan."

Het Liempdse herinneringsmonument voor overleden kinderen die in vroeger jaren ongedoopt in ongewijde aarde werden begraven, wordt zondag 1 mei ingezegend op het parochiekerkhof van Sint-Jans Onthoofding. Voorafgaand wordt om 09.30 uur in de Liempdse kerk een eucharistieviering opgedragen. De Boxtelse kunstenares Agnes Savelkouls heeft voor de herinneringsplek een passend kunstwerk gemaakt.




28 april 2005

Print deze pagina

Terug