DEBUUT VROUWEN BIJ SCHIETFESTIJN ESCH

Gildenhoofdman pakt koningszilver

© 2005 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: Wim van der Pasch wordt officieel geïnstalleerd als koning. Met het koningszilver om de schouders en de koningsscepter in de hand loopt hij over het gildenvaandel, zoals de traditie voorschrijft.

Voor ieder gildelid is het hét moment van de waarheid: het koningsschieten. Om de vier jaar moet een houten vogel van een stelling worden afgeschoten. Degene die dat lukt, wordt vier jaar lang het visitekaartje van het gilde en mag de gildebroeders vier jaar lang vertegenwoordigen. In Esch viel zondag deze eer te beurt aan Wim van der Pasch, die volgend jaar afscheid neemt als hoofdman.

Met tromgeroffel worden de deelnemende gildebroeders onthaald op het terrein van het gilde Sint-Willebrordus. Daar wordt de oude koning Willy van Hommel ontdaan van alle versierselen, ten teken dat de titel van koning weer vacant is.

Onder bazuingeschal wordt de vogel aan de schutsboom omhoog getakeld. Terwijl het eeuwenoude reglement van deelname wordt voorgelezen en de gildenvlaggen worden opgehangen, luisteren de 22 deelnemers, waaronder voor het eerst twee vrouwen, gespannen toe. Koning worden is tenslotte niet niks. Dat wordt ook aangestipt in het openingswoord: ,,Weet waar je aan begint. Als je koning wordt, ben je vier jaar het visitekaartje van het gilde. Laat het niet zo zijn dat mensen later aan je terugdenken als een koning die ze liever niet hadden gehad.”

Als de schietwedstrijd begint, betrekt de lucht. De eerste regendruppels vallen. Het publiek, dat bestaat uit familieleden van de deelnemers, deken Richard Niessen, burgemeester Frans Ronnes van de gemeente Haaren en wethouder Joseph Pullens, laat zich er niet door verjagen. Gespannen wordt omhoog gekeken, waar de vogel klaar staat.

Ex-koning Van Hommel mag traditioneel als eerste aanleggen. Hij schiet een klein stukje van de vogel af. Daarna spoedt hij zich naar de tent die tegen het clubgebouw is aangezet om te nippen aan een biertje. Hij is optimistisch over zijn kansen om de koningstitel te prolongeren. ,,Over twee uur heb ik het zilver weer om”, schept hij op tegenover zijn familie. Hij heeft zijn zilveren onderscheidingen met pijn afgestaan, zo vertelt hij. ,,Ik ben met veel plezier koning geweest. Het is misschien moeilijk uit te leggen, maar als je 38 jaar lid bent dan weet je wat het koningschap inhoudt. Je voelt hoe speciaal dat is. Ik zou mijn titel dan ook heel graag terug willen.” Dat zal echter niet eenvoudig zijn, beseft hij. ,,Je hebt een flinke portie geluk nodig om de vogel van de boom te schieten. En ik ben lang niet de beste schutter. Hoe kleiner het stuk is dat blijft staan op de boom, hoe minder kans schutters zoals ik hebben om dat eraf te schieten.”

Hoofdman Wim van der Pasch van het Sint-Willebrordusgilde kijkt, als hij zijn eerste schot heeft gelost, trots om zich heen. Hij geniet van de belangstelling en is blij dat er dit jaar voor het eerst vrouwen aan de wedstrijd mogen deelnemen. ,,Dat is een unicum voor dit gilde. Hier heb ik me al jaren hard voor gemaakt. In deze tijd mag je vrouwen niet meer uitsluiten, vind ik.” Toch ging het openstellen van de wedstrijd niet eenvoudig. ,,Het heeft me veel moeite gekost om iedereen hiervan te overtuigen, want het gilde was natuurlijk jarenlang een echte mannenclub.”

In de kantine vloeit het bier rijkelijk. Menig schutter maakt na twee schoten een rondje langs de bar om de keel te smeren. Opvallend is dat het nauwelijks effect lijkt te hebben op de nauwkeurigheid van het schieten. De vogel wordt veelvuldig geraakt. Grote delen willen er echter nog niet afvallen. Slechts een klein deel van de vleugel vormt een serieus wapenfeit. Van der Pasch weet wel hoe dat komt: ,,We hebben de vogel voor het eerst beplakt met veren. Dat weert de kogels een beetje af. Tevens kun je door de veren niet goed zien waar de vogel al veel geraakt is en dus niet massaal op één punt richten.”

Ook Sjaan Franken merkt dat. Ze is, samen met Maria van der Pasch, de enige vrouwelijke deelnemer aan dit evenement. ,,Pas als de vogel dadelijk gespleten is, zal het hard gaan. Het gaat om het laatste stuk. Nu de vogel nog goed bedekt is, maakt dat het schieten een stuk moeilijker. Maar we zijn echte schutters hoor, we raken hem wel.” Ze is blij dat er dit jaar voor het eerst vrouwen aan het koningschieten mee mogen doen. ,,Nu voel ik me pas écht lid”, verzucht ze. ,,Voorheen was hieraan meedoen uit den boze. Nu dit wél kan, horen we er helemaal bij.” En Franken doet niet mee voor spek en bonen, zo legt ze uit. ,,Ik wil echt graag koning worden. Ik schiet zeker niet langs de vogel.”

Bij het 150e schot klinkt een groot gejuich op vanaf het complex. De eerste volledige vleugel van de vogel wordt eraf geschoten. Dat breekt de ban. Vijf minuten later ligt ook de tweede vleugel beneden. Gespannen doen de schutters allemaal een stap naar voren. Nu gaat het erom. Van de houten vogel vol veren staat nog slechts een geraamte overeind. De beslissing is nabij, dat voelt iedereen. Maria van der Pasch is dichtbij de overwinning. Ze schiet een groot deel van het geraamte weg, maar helaas voor haar blijft een klein deel nog staan. Bij het begin van de negende ronde valt de beslissing. Hoofdman Van der Pasch legt succesvol aan en wordt onder luid gejoel van het publiek de nieuwe koning.

Met een stralende glimlach neemt hij de vele felicitaties in ontvangst. ,,Je schoot de vogel er net op tijd af, het begint nu te plenzen”, glimlacht een vrouw hem toe. ,,Je bent meteen gezegend”, roept een ander. Van der Pasch glundert: ,,Ik heb nog nooit eerder serieus meegedaan. Dat mocht niet, omdat ik hoofdman (voorzitter – red.) was. Dit jaar heb ik echter bekend gemaakt daarmee in 2006 te stoppen, daarom mocht het dit keer wél. Meteen is het raak, haha.” Dat betekent wel dat hij een jaar lang hoofdman en koning moet zijn. Kan dat wel? Van der Pasch: ,,Daar hebben we van tevoren afspraken over gemaakt. Deze functies mogen voor een jaar gecombineerd worden.” Geëmotioneerd neemt hij de rest van de felicitaties in ontvangst. ,,Deze overwinning is echt geweldig!”




31 maart 2005

Print deze pagina

Terug