RECREATIEPLAS DE LANGSPIER HERSTELT NA PARASIETENPLAAG

Noordzeezand werpt nog steeds vruchten af

© Brabants Centrum

OP DE FOTO: Een drukke dag tijdens de zomer van 2002 voor de Boxtelse recreatieplas De Langspier.

Tijdens de eerste tropische dag van het seizoen in 2002 sloeg een parasietenplaag toe. Het was een drukke dag aan De Langspier: 1.250 mensen zochten verkoeling en vertier aan de Boxtelse waterplas. Toen bekend werd dat bij sommige zwemmers een allergisch reactie ontstond nadat zij in contact kwamen met de parasieten, liep het bezoekersaantal de volgende dag terug tot 500. ,,Als deze ontwikkeling zo doorgaat, gaan we een rampjaar tegemoet. Ik denk niet dat we zo’n tegenslag kunnen overleven”, sprak exploitant Willem Schellekens dat jaar somber.

Twee jaar later blikt de exploitant op het terras aan De Langspier op het zogenoemde rampjaar terug. ,,Het was financieel zwaar verliesgevend maar voor ons was het bovendien de zoveelste mentale tik. En dat was nog erger. Het werd een vreselijk jaar en het liefst sluit je dan de poorten om vervolgens thuis een potje te gaan zitten janken. Maar daar schiet je natuurlijk niets mee op en dat doe je dus ook niet. Bovendien zou dat niet eerlijk zijn geweest voor de abonnementhouders.” Met deze woorden doelt Schellekens op de parasietenplaag die hem dat jaar bijna de das omdeed. Eerder, in 1997, werden de poorten van De Langspier één dag gesloten vanwege een eerste kennismaking met de parasieten. ,,Het was voor ons nog onbekend en uit voorzorg gingen we op slot”, legt Schellekens uit. De parasieten waren toen echter snel onder controle en men ondervond weinig last. Net als in 2001. In 2002 was de overlast echter zo heftig dat Schellekens in een dip raakte. De exploitant heeft tijdens zijn strijd tegen de parasieten nooit alleen gestaan. ,,Wij konden gelukkig rekenen op steun en trouw van een grote groep mensen en dat deed ons ontzettend goed.”

De exploitant besloot niet bij de pakken neer te zitten, maar zich in de materie te verdiepen. Hij liet zich informeren over de parasieten, in de hoop zich er tegen te kunnen weren. Schellekens voerde gesprekken met specialisten en andere waterplaseigenaren. Met als gevolg dat hij zelf een echte kenner werd. ,,Aan het begin van de cirkel staan de watervogels. Hun uitwerpselen komen in het water, al dan niet besmet met parasieten. Als zo’n parasiet vervolgens in het water komt, gaat het beestje op zoek naar een nieuwe gastheer, deze vindt hij vaak in de zogenaamde ovale poelslak. Wanneer de watertemperatuur vervolgens stijgt, zoekt de parasiet opnieuw een andere gastheer. De huid van de mens is echter te dik voor de parasiet om er echt in te kruipen, maar sommige zwemmers krijgen wel last van een allergische reactie”, legt Schellekens uit. Die reacties uitten zich in jeuk en rode bultjes. ,,Het is verder onschadelijk voor de gezondheid, maar heel vervelend wanneer het iemand overkomt”, stelt hij.

© Brabants Centrum

OP DE FOTO: De parasietenplaag die De Langspier bijna de das omdeed werd in 2002 door een bioloog onderzocht.

Nadat Schellekens zelf informatie had ingewonnen, liet in 2002 ook een bioloog zijn licht op de parasietenplaag schijnen. In die tijd dook een groep duikers dagelijks naar de bodem om de slakken uit het water te vissen. Schellekens zelf voerde vanaf het moment dat hij voor de derde keer de dupe werd van de parasieten ’constructieve gesprekken’ met de Boxtelse wethouders; haastig op zoek naar oplossingen. ,,Omdat we in 2002 een groot aantal slakken hadden, raakten automatisch ook veel slakken besmet. We spraken zelfs over het invoeren van bepaalde vissoorten die de slakjes zouden eten. Maar dat hebben we uiteindelijk niet gedaan omdat dat het evenwicht in het water kan verstoren waardoor je weer andere, misschien wel ernstigere, problemen krijgt.”

Voor de exploitant was de oorzaak van het probleem snel helder. De laag leemhoudend zand die op de bodem van het water lag, was enorm voedselrijk, terwijl water in een zwemplas juist voedselarm moet zijn. Tijdens één van de overleggen tussen Schellekens en de gemeente Boxtel, kaartte de exploitant de oplossing van een nieuwe bodemlaag aan. ,,Het leemhoudende zand moest vervangen worden door een leemvrij alternatief. Die suggestie heeft de gemeente meegenomen en uiteindelijk ook doorgevoerd tijdens de renovatie die begin 2003 plaatsvond.” Men koos voor Noordzeezand vanwege de zilveren kleur en de schelpjes.

Behalve de nieuwe laag zand werd ook een worteldoek op de bodem in het zwemgedeelte geplaatst om eventuele plantengroei tegen te gaan. De genomen maatregelen bleken vruchten af te werpen. Het seizoen van 2003 werd al snel het meest succesvolle seizoen uit de geschiedenis van De Langspier. ,,Niet alleen het weer was perfect, maar wij hadden gewoon helemaal nergens last van. Het was een prima seizoen met hele tevreden klanten, een goede klandizie en dan heb je automatisch ook een tevreden exploitant. Het zand voelde fijner aan, rook frisser en zag er mooier uit. Een gigantische verbetering”, glimlacht Schellekens, nagenietend en uitkijkend over zijn plas.

Of 2004 eveneens een topseizoen wordt, is nog even afwachten. Immers, de zomerse temperaturen hebben lang op zich laten wachten. ,,Het kan in ieder geval nog heel mooi worden”, knikt de exploitant tevreden. Doordeweeks trekt de plas tussen de twee- en drieduizend mensen per dag. In het weekend komen daar gemiddeld nog eens duizend bezoekers bij. Het lijkt er dus op dat het Schellekens voor de wind gaat. ,,Dit geeft een heel goed gevoel. Je probeert er toch iets moois van te maken en ik denk dat we nu met recht kunnen zeggen dat we niet de grootste, maar wel de mooiste plas van Nederland hebben”, stelt Schellekens, tijdens zijn negende seizoen als exploitant.

Voor de toekomst heeft de exploitant nog een aantal wensen op zijn verlanglijstje staan. ,,Ik zou meer ligweiden willen hebben, maar dat is onmogelijk. Ik kan geen kant op. Dus willen we op een andere manier groeien. We hebben ooit gesproken over een wintergolfclub, maar door de problemen in 2002 bleef het bij woorden. Andere ideeën zijn een saunacomplex en een gedeeltelijke overdekking, zoals ze in Japan kennen. Maar de exploitant ziet ook een bedreiging. Namelijk de bereikbaarheid van zijn waterplas. ,,Zoals de sanering van de spoorwegen er nu uitziet, is De Langspier dadelijk vanuit Boxtel met de auto nauwelijks bereikbaar. En een goede bereikbaarheid is niet alleen van belang voor de bezoekers, maar ook voor calamiteitenverkeer.” Daarnaast zou een oplossing gevonden moeten worden voor parkeerproblemen op drukke dagen. Het nieuwe overdekte zwembad dat de gemeente Boxtel wil gaan bouwen, ziet hij als een kans. ,,Boxtel heeft behoefte aan een functioneel zwembad. Maar het moet geen waterspeeltuin met toeters en bellen worden; dat is voor geen enkele partij goed. Wij moeten elkaar gaan aanvullen”, stelt hij.

    Wat er verder gebeurde in 2002:

  • Op 1 januari wordt de euro officieel geïntroduceerd. Bij de geldautomaten staan de mensen in de rij voor een eerste kennismaking met het nieuwe betaalmiddel.

  • In april opent supermarkt Spar de deuren aan de Looiershof in Esch. Eindelijk heeft het dorp weer een eigen winkel.

  • Gemonde pakt begin juni uit met een schuttersfeest waarmee het gilde Sint-Joris & Sint-Catharina het 500-jarig bestaan viert. Honderden gildenbroeders luisteren de gildendag op.

  • Eind juli wordt een jonge pony gevonden op de hockeyvelden van MEP. De politie omschrijft het dumpen van het diertje als ’een laffe daad’.

  • Het verkeersbesluit rondom de 30-kilometerzone in Liempde doet veel stof opwaaien. De aanleg van de verkeersremmers leidt na procedurefouten in het gemeentehuis van Boxtel tot een storm van kritiek.




12 augustus 2004

Print deze pagina

Terug