HENK VAN VUGHT IN JAREN 60 SMAAKMAKER RONDE VAN BOXTEL

'In Boxtel werd ik gedragen door het publiek'

© Brabants Centrum

OP DE FOTO: Henk van Vught eind jaren zestig gefotografeerd tijdens de Ronde van Boxtel. (archieffoto Brabants Centrum).

Henk van Vught (57) is een naam die bij vele Boxtelse wielerfans een belletje zal doen rinkelen. In de jaren zestig maakte de oud-Boxtelaar furore als deelnemer aan de Ronde van Boxtel, die zondag 4 juli na enige jaren weer op het programma staat. Tweemaal schreef Van Vught de koers op zijn naam, waaronder als amateur in 1968 toen de talentvolle wielrenner door duizenden Boxtelaren hartstochtelijk aangemoedigd werd. ,,Als ik in Boxtel reed, werd ik gedragen door het publiek. De steun van de toeschouwers was een ongelofelijke stimulans voor mij", aldus Van Vught, die zijn fiets in 1970 na enkele zware valpartijen noodgedwongen aan de wilgen moest hangen.

Hoewel zijn periode als actief wielrenner ver achter hem ligt, kost het Henk van Vught nauwelijks moeite om anno 2004 herinneringen op te halen. In 1962 reed Van Vught, die bijna dertig jaar werkzaam is als conciërge op de Michaëlschool in Boxtel en ruim drie decennia in Sint-Michielsgestel woont, zijn eerste koers als aspirant.

,,Die categorie bestaat nu niet meer, maar ik heb destijds in totaal een tiental koersen gereden als aspirant. Ik was toch sportief aangelegd, want tot mijn vijftiende heb ik gevoetbald bij RKSV Boxtel. Ik was een heel verlegen manneke, maar als ik met sport bezig was, had ik daar helemaal geen last van. Toen ik me eenmaal serieus met de wielersport ging bezighouden, ben ik gestopt met voetballen", aldus Van Vught.

,,In 1962 heb ik eerst het seizoen bij voetbalclub Boxtel afgemaakt voordat ik met wielrennen begon. Het wielerseizoen was allang bezig toen ik mijn eerste koersen ging rijden. Tot mijn verbazing werd ik in mijn eerste Ronde van Boxtel vijfde. Het was pas mijn vierde koers als aspirant. Na een maand of zes ging ik bij de nieuwelingen koersen, waar ik in twee jaar ongeveer vijf koersen wist te winnen. Mijn glorieperiode was mijn tijd als amateur toen ik meer dan dertig wedstrijden gewonnen heb. In 1968 had ik een fantastisch jaar, waarin ik naast de Ronde van Boxtel nog veel meer koersen won en vele ereplaatsen bij elkaar fietste. Dat was echt mijn topjaar."

Van Vught was een renner die met zijn aanvallende stijl van rijden de harten stal van vele wielerliefhebbers. ,,Ik vloog er altijd in en smeet eigenlijk met mijn krachten. Niet voor niets kreeg ik bij veel koersen vaak de prijs voor de meest strijdlustige renner. Dat kwam ook een beetje omdat ik er niet van hield om in de grote groep te rijden. Liever ging ik er met een klein groepje vandoor”, aldus Van Vught. ,,Ik was geen topspurter en ook geen klassiekerkoning, maar als ik met een groepje naar de meet ging kon ik rap aankomen. Zo heb ik ook vaak gewonnen. Ik reed altijd op souplesse en had niet de bouw om zwaar te rijden. Van de macht moest ik het niet hebben.”

MATERIAALPECH
Van Vught kwam in totaal zeven keer in actie in de Ronde van Boxtel, die hij twee keer op zijn naam wist te schrijven. Eén keer moest de oud-Boxtelaar toen hij in een kansrijke positie lag opgeven vanwege materiaalpech, maar verder was hij altijd voorin te vinden. Behalve zijn zege in 1968 won hij de wedstrijd in 1964 als nieuweling.

,,De Ronde van Boxtel was een speciale wedstrijd voor me. In de jaren zestig kwamen duizenden mensen op de koers af, die mij als Boxtelaar hartstochtelijk steunden. Ik kan me herinneren dat in 1968 ruim twaalfduizend mensen langs het parcours stonden. De Ronde van Boxtel leefde enorm bij de mensen en de wielrenners. In die jaren kwamen renners uit alle windstreken van het land naar Boxtel, mede vanwege het prijzengeld dat veel hoger lag dan bij andere koersen. Als je goed op dreef was, kon je in Boxtel aardig verdienen. Omdat zoveel goede coureurs meereden, kende de wedstrijd over het algemeen een hoog niveau”, aldus Van Vught.

,,Destijds was het parcours eigenlijk alleen bij de finish afgezet met dranghekken. Het kwam vaak voor dat de mensen uit puur enthousiasme op de weg gingen staan, waardoor er een smal stukje weg overbleef waar de renners doorheen moesten. Nee, dat vond ik niet gevaarlijk want ik reed in een soort roes door Boxtel. Ik was altijd zo gebrand om te winnen en zó geconcentreerd dat ik geen tijd had om bang te worden. Integendeel, ik vond het juist een kick om in Boxtel te fietsen. Als ik in mijn eigen dorp reed, ging ik zweven.”

In de jaren zestig waren veel bedrijven bereid om de organisatie van de Ronde van Boxtel financieel te steunen. Van Vught: ,,Nu is het veel lastiger om een wielerkoers te organiseren. De belangstelling van het publiek is lang niet meer zo groot en het is veel moeilijker om het bedrijfsleven te interesseren voor de Ronde van Boxtel. Als mensen van de organisatie toen bij ondernemers op bezoek gingen, lag de envelop met geld bij wijze van spreken al klaar.”

SUPPORTERSCLUB
Van Vught kijkt met veel plezier terug op zijn loopbaan. In zijn hoogtijddagen had hij zelfs een eigen supportersclub met meer dan honderd leden die met hem meegingen naar de koers. Ook zijn ouders volgden zijn prestaties in het wielerpeloton op de voet. Nadat Van Vught bij de amateurs een paar jaar als 'individueel renner' had deelgenomen aan wedstrijden, werd hij in 1967 lid van het team Caballero, die ook over een profafdeling beschikte.

,,Samen met de profs van Caballero zijn we een keer op trainingskamp gegaan in Spanje, waar bleek dat ik met mijn tengere lichaam heel goed tegen de bergen op kon fietsen. Klimmen vond ik fantastisch en gaf me echt een kick. Ik heb in dienst van Caballero ook vaak in het buitenland gereden, waaronder in Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk, Luxemburg en Schotland. Ik ben ook drie keer voor de belangrijke rittenkoers Tour de l’ Avenir geselecteerd, waar je als renner echt naam kon maken. Ik had echter pech, want door verschillende oorzaken, waaronder stakingen, kon die ronde toen evenzoveel keren geen doorgang vinden.”

PECH
Aan het eind van de jaren zestig werd Van Vught achtervolgd door nog meer pech. Drie keer viel hij tijdens wedstrijden hard op zijn hoofd. Hij liep daarbij een paar keer een hersenschudding op en bleef door de valpartijen zoveel last houden van hoofdpijn, dat hij nauwelijks meer kon trainen.

,,Nog steeds heb ik last van hoofdpijn. Ik weet niet hoeveel specialisten ik al geraadpleegd heb. Het is soms gewoon niet te harden. Ik denk dat ik na die valpartijen ook steeds weer te snel op de fiets gestapt ben terwijl ik beter wat langer had kunnen wachten. Uiteindelijk heb ik in 1970, mede op doktersadvies, een punt achter mijn wielerloopbaan gezet. Het ging gewoon niet meer. In 1971 heb ik nog een afscheidswedstrijd gereden voor de supporters en daarna was het echt voorbij met wielrennen”, aldus Van Vught.

,,Ik had de ambitie om prof te worden, maar of dat ook gelukt was, zal ik nooit weten. Nadat ik noodgedwongen moest stoppen, heb ik de fiets nog maar heel af en toe aangeraakt."

Het afscheid viel Van Vught heel zwaar. ,,Ik miste de aandacht, het koersen en de spanning. Omdat ik weer ging voetballen bij Boxtel viel ik niet in een zwart gat, maar moeilijk was het wel. Omdat ik over een sportmassagediploma beschik, heb ik ook nog enige tijd renners begeleid en ben ik ook nog vier jaar verzorger geweest bij ODC. Daarnaast ben ik in mijn woonplaats nog steeds actief als pupillentrainer en begeleider bij de voetbalclub Sint-Michielgestel, waar ik me inmiddels alweer een jaar of achttien, negentien met veel plezier mee bezighoud. Het is fantastisch om te werken met kinderen. Ik heb ook kleinkinderen. Opa zijn is het mooiste wat er is. Ja, zelfs mooier dan fietsen.”

BEWONDERING
Komende zondag wil Van Vught zeker even een kijkje gaan nemen bij de Ronde van Boxtel. ,,Nee, ik ga niet bij de finish staan. Ik wil het liefste gewoon op mijn gemak naar de wedstrijd gaan kijken”, zegt hij. ,,Ik heb bewondering voor de organisatoren dat ze in deze moeilijke tijd de ronde weer nieuw leven inblazen. Voor mij betekent het ook nostalgie. Als ik zondag naar de koers ga, zal ik wel regelmatig terug moeten denken aan al die keren dat ik zelf deelnam aan de Ronde van Boxtel. Ondanks het feit dat het afscheid van de wielersport mij heel zeer gedaan heeft, bewaar ik goede herinneringen aan mijn loopbaan en vooral ook aan de keren dat ik actief was in Boxtel.”

© Brabants Centrum

OP DE FOTO: Henk van Vught anno 2004 met een artikel uit Brabants Centrum waarin gewag gemaakt wordt van zijn zege in de Ronde van Boxtel van 1968.




1 juli 2004

Print deze pagina

Terug