GEMEENSCHAP VIERT EEUWFEEST MIEKE VAN DER VELDEN

’Heel Liempde dondert voor Mieke’s honderd’

© Brabants Centrum

OP DE FOTO: Mieke van der Velden aan het werk achter haar woning aan de Hezelaarsestraat in Liempde. De foto is enkele weken voor haar honderdste verjaardag gemaakt. (Archieffoto Brabants Centrum).

Op woensdag 3 april 1974 stond de hele dorpsgemeenschap van Liempde stil bij de honderdste verjaardag van Mieke van der Velden-van den Biggelaar. Precies een eeuw nadat Knillis van Mensvoort in 1874 zijn honderdste verjaardag had gevierd, kon in Liempde weer een honderdjarige worden begroet. Dertig jaar na dato halen haar kleinkinderen Mies (64), Frans (60) en Rien (59) van der Velden herinneringen op aan ’ons opoe van de Hezelaar’. ,,Mieke ging dansend door het leven.”

Mieke maakte er geen geheim van dat ze het bereiken van haar honderdste levensjaar te danken had aan Onze Lieve Heer. Hoewel ze volgens Rien zeker niet voorop liep als ze naar de kerk ging, sloeg ze geen missen over en werd er thuis aan de Hezelaarsestraat iedere dag minstens een rozenhoedje gebeden. ,,Het is een beloning van Onze Lieve Heer omdat ik vroeger mijn ouders heb weten te eren”, vertelde Mieke destijds.

De Liempdse verklapte ook dat een gezonde levenswijze kan bijdragen aan het bereiken van deze bijzondere leeftijd. Iedere dag een kopje vlierthee deed wonderen, net als een ontbijt bestaande uit twee sneetjes brood en een plak peperkoek. Het avondeten bestond uit een half bordje soep, een beetje stamp, heel weinig spek of vlees en soms pap of pudding. Een borreltje deed vroeger wonderen. ,,Maar dat is er al lang niet meer bij”, grinnikte Mieke, die na de dood van haar echtgenoot Driek in 1960 bleef samenwonen met haar ongehuwde dochter Anna. De honderdjarige had in 1974 niet minder dan 42 kleinkinderen. Toen stonden ook al 65 achterkleinkinderen in de rij voor de receptie in zaal Amicitia. Nu zijn dat er nog veel meer; Mies, Frans en Rien zijn de tel kwijtgeraakt. Mieke’s zeven kinderen – Sjef, Frans, Harrie, Dina, Anna, Marinus en Drika – zijn al allemaal uit de tijd. Na haar huwelijk in 1901 woonde Mieke enkele jaren in Son voordat ze zich in 1908 definitief in Liempde vestigde. ,,Hier heb je drie populierengeneraties overleefd”, sprak burgemeester Piet Smits op haar verjaardagsfeest. Het was een knipoog naar de klompenmakersachtergrond van de familie Van der Velden.

LIEF EN VROLIJK
Mies, Frans en Rien zijn het erover eens dat Mieke vooral een lief en vrolijk mens was, die altijd voor iedereen klaarstond. Kort na de Eerste Wereldoorlog nam ze het Oostenrijkse meisje Leopoldine Bamisbergen in huis. ’Poldie’, zoals ze nog steeds wordt genoemd, verbleef tot 1925 in Liempde en werd liefdevol opgevangen en verzorgd. ,,Het was Mieke’s grootste wens om ooit nog eens naar Wenen te gaan, maar niemand durfde met een honderdjarige zo’n verre reis te maken”, herinnert Rien zich. Kort voor haar dood, in september 1976, kwam Poldie nog één keer naar Liempde. Een paar maanden later stierf Mieke.

Dat de Van der Veldens overal waar ze komen nog steeds herinnerd worden aan Mieke heeft alles te maken met haar kaartavondjes. In Liempde en alle omringende dorpen deed ze mee aan kaartavonden. Week in week uit schakelde ze tot kort voor haar dood kleinkinderen in die haar naar rikconcoursen moesten brengen. ,,Ze was een echte kei in rikken en was meestal niet te kloppen, ook al kon ze op het laatst heel slecht zien”, vertelt Mies. Rien, grinnikend: ,,Meestal ging ze op concours met tante Anna, die de chauffeur moest betalen. Omdat Anna soms een beetje pinnig was, gaf Mieke stiekem altijd een extra zakcentje.”

Mies, Frans en Rien bewaren warme herinneringen aan het feest dat op 3 april 1974 werd gehouden. Met drie huifkarren werd de familie naar de kerk gebracht voor de heilige mis. In het raadhuis volgde daarna de officiële ontvangst door het gemeentebestuur. Ter gelegenheid van de nationale boomplantdag plantte Mieke daarna twee lindebomen voor het raadhuis. Ook mocht ze een gedenksteen in de stoep leggen. Na een receptie bracht fanfare Concordia een serenade aan de honderdjarige. Concordia bestond toen ook honderd jaar; het muziekkorps was in 1874 opgericht om de honderdste verjaardag van Knillis van Mensvoort op te luisteren. ,,Ik denk niet dat Liempde nog ooit zo’n bijzonder feest zal meemaken”, blikt Frans terug. ,,Het was een feest waarbij de hele gemeenschap betrokken was.” Hij koestert nog steeds een dik plakboek vol knipsels, foto’s, menukaarten en programma’s die herinneren aan de feestdag. Mooi is de tekst van het lied dat het bejaardenkoor zong: ’Mieke is honderd jaar, Liempde viert nu reuze feest.’ Op de huifkar die Mieke door Liempde vervoerde stond veelzeggend: ’Heel Liempde dondert voor Mieke’s honderd’. Alles werd vastgelegd door de camera’s van Van Gewest tot Gewest, dat een week later uitgebreid stilstond bij het Brabantse dorpsfeest.

ROCK ’N ROLL
Mieke ging dansend door het leven. Herinneringen aan Mieke zijn herinneringen aan liedjes, versjes en gedichten die ze spontaan kon oprakelen. Er ging geen familiefeest voorbij of Mieke bracht spitsvondige versjes en liedjes voor het voetlicht. ,,Een half uurtje suffen in een luie stoel was voor haar genoeg om een tekst te bedenken”, weet Rien. Op zijn bruiloft danste ze de rock ’n roll met de opa van zijn vrouw.

Dat haar honderdste verjaardag door Liempde werd aangegrepen voor de organisatie van een heus volksfeest deed haar deugd. Mieke stond, zo zeggen de drie kleinkinderen in koor, graag in de belangstelling. Ze genoot van alle aandacht en vormde het stralende middelpunt toen ze per koets door haar dorp werd gereden. Burgemeester Smits betitelde haar die dag als de prinses van Liempde, die zelfs op haar 'snipperdag’ de handen uit de mouwen moest steken. Want de honderdjarige moest en zou zelf de lindebomen planten. Dat dit gebeurde in april en niet in maart riep de nodige vraagtekens op bij Mieke: ,,Op z’n lest in mèrt, dè zin ons vadder altèd.”

Mieke van der Velden overleed in september 1976 op 102-jarige leeftijd.

© Brabants Centrum

OP DE FOTO: 3 April 1974: Mieke van der Velden bekijkt de herinneringstegel die voor het raadhuis in Liempde is neergelegd. Links burgemeester Piet Smits. (Archieffoto Brabants Centrum).

Wat er verder gebeurde in 1974:

  • Pipo de Clown (Cor Witsche) en Mammalou (Marijke Bakker) brengen in april een bezoek aan de Boxtelse moppenmarkt. Nooit eerder trok de traditionele voorjaarsmarkt zoveel publiek.

  • De ondernemers op Ladonk zijn woest over het uitblijven van de ’Weg door de Vorstakkers’ en voeren actie. Zo’n 60 truckers rijden naar de Markt; Fons van Elderen biedt een petitie aan.

  • Speedbootpiloot Cees van der Velden behaalt in Italië de Europese én de wereldtitel. De NOS doet verslag van een rijtoer in een open auto van de Van Beekstraat naar sporthal Den Haagakker.

  • Pastoor Lax opent in mei de eerste Gemondse gehandicaptensoos. De organisatie is in handen van jeugdvereniging De Doordouwers die iedere maand gehandicapten trakteren op een ’soosweekend’.

  • Varkenspest noopt de Encebe tot actie. Om een vervoersverbod voor te blijven, worden met spoed 15.000 varkens aangevoerd. Ze worden tijdelijk ondergebracht op sportvelden en weilanden.




24 juni 2004

Print deze pagina

Terug