VERBROEDERINGSTRIP 12 JAAR NA HET EINDE VAN WO II

Gemondse fanfare maakt 'wereldreis' naar Ayl

OP DE FOTO: De fanfare Sint-Lambertus uit Gemonde gefotografeerd tijdens het eerste bezoek aan Ayl. (foto: fanfare Gemonde)

,,Het was voor ons een 'wereldreis'. We waren nog nooit in het buitenland geweest. Een halfjaar van tevoren was het al dagelijks hét onderwerp van gesprek." Hoewel hij voor details diep moet putten uit zijn geheugen, vergeet Wim van den Dungen uit Gemonde het nooit meer. Als 20-jarige muzikant maakte hij de eerste concertreis mee die de plaatselijke fanfare Sint-Lambertus in 1957 maakte. Nog steeds bestaan nauwe contacten met Musikverein Lyra in het Duitse Ayl.

Niet alleen de twee muziekkorpsen uit Gemonde en Ayl onderhouden tot op de dag van vandaag goede betrekkingen. Ook privé hebben diverse bewoners van beide dorpen vriendschapsbanden aangeknoopt. Zo vond Wim van den Dungen tijdens bijna alle van de zeven of acht bezoeken die hij sinds 1957 in clubverband aan Ayl bracht, een gastvrij onderkomen bij de inmiddels 84-jarige Matthias Bösen. Het is een goede vriend geworden van Wim en zijn echtgenote Joke van Kuringe.

,,Ik vermoed dat we de reis destijds maakten om de betrekkingen tussen Nederlanders en Duitsers te verbeteren, als een soort verbroedering. De Tweede Wereldoorlog lag nog vers in het geheugen", vertelt Wim. De ontvangst in het dorpje aan de Saar was hartverwarmend. ,,De sporen van de oorlog waren goed zichtbaar. Diverse panden lagen nog in puin. En hoewel veel mensen het in die periode van wederopbouw niet breed hadden, ontvingen ze ons uitbundig. Tafels vol met taart werden voorgeschoteld. En natuurlijk vloeide ook het bier rijkelijk", grinnikt Wim als hij terugdenkt aan die eerste trip.

De Gemondenaar bespeelde in 1957 de bugel en was een jaar of zeven lid van de fanfare toen de eerste reis werd ondernomen. ,,Het was een initiatief van onze toenmalige voorzitter, Jan van Elk. Die had hiervoor een Limburgse touroperator, die door ons steevast 't Haantje werd genoemd, in de arm genomen", herinnert Wim zich.

Dat de fanfare uiteindelijk in Ayl terechtkwam, berust op toeval. Het muziekkorps had zich ingeschreven voor een muziekfestival in het naburige Saarburg, maar door een vergissing had men daar niet op de Brabanders gerekend. Even verderop was de ontvangst echter bijzonder hartelijk. Zodanig dat de vriendschapsbanden tot op heden voortduren. Vorig jaar waren de Duitse muzikanten nog in Gemonde te gast en op 10 en 11 juli van dit jaar trekken de muzikanten van 'Sint-Lambertus' opnieuw naar Ayl om het eeuwfeest van Musikverein Lyra luister bij te zetten. Wim kijkt er naar uit, net als zijn vrouw Joke die er in 1957 ook al bij was. ,,We waren toen nog niet getrouwd en dus werden we gescheiden ingekwartierd. Dat vond je destijds heel normaal."

De reis stelt tegenwoordig nauwelijks nog iets voor. Wim daarover: ,,Nu ben je in goed vierenhalf uur op de plaats van bestemming. Destijds deden we een hele dag over de 350 kilometer. We vertrokken 's ochtends om zeven uur en kwamen volgens mij rond een uur of vier 's middags aan. Ik weet nog dat de buschauffeur de haarspeldbochten niet in één keer kon nemen. Telkens moest de touringcar teruguit gestoken worden."

Als hem gevraagd wordt welke muziek de Gemondse fanfare destijds in Ayl vertolkte, krabt Wim zich achter de oren. ,,Poeh, dat is zó lang geleden. Nee, dat weet ik niet meer... Oh ja, in ieder geval de mars 'Alte Kameraden', die hebben we misschien wel drie of vier keer gespeeld. Het publiek kreeg er maar niet genoeg van. Het was vooral feestmuziek, die onze toenmalige dirigent, Sjef van den Braak uit Boxtel, had uitgekozen. Nee, geen zware concertstukken."

Ayl is een klein dorpje aan de oever van de Saar. De bevolking bestond destijds uit wijnboeren, die ook wat vee hielden. ,,De koeien dronken allemaal midden in het dorp uit de put met als gevolg dat alle straten doorgaans vol mest lagen. Vlak voordat we arriveerden werd stront weggeveegd, maar dat kon niet voorkomen dat het er toch spekglad was", glimlacht Wim.

Die eerste reis naar Duitsland had voor de Gemondenaar ook iets spannends. ,,Ik was in militaire dienst en dan mocht je officieel niet de grens over. Toevallig was ik op het moment van de reis een paar dagen vrij. Ik besloot tegen niemand iets te zeggen en toch mee te gaan met de fanfare. Gelukkig hebben we aan de grens geen passencontrole gehad. Anders was ik er gloeiend bij geweest."

Na een hartoperatie hing Wim eind jaren zeventig zijn blaasinstrument aan de wilgen, maar zijn liefde voor 'Sint-Lambertus' bleef. Nog steeds marcheert hij met het muziekkorps mee tijdens muzikale rondwandelingen of als ergens een serenade wordt gebracht. De bekkens zijn bij Wim in goede handen. Bovendien is hij elke maandagavond ruim voor aanvang van de repetitie in zaal De Schuif om ervoor te zorgen dat de dirigent vooruit kan. Als bibliothecaris zorgt Wim er onder meer voor dat nieuwe bladmuziek wordt uitgedeeld. Nee, een leven zonder de fanfare kan hij zich niet voorstellen. ,,Hoewel de sfeer wel heel anders is geworden. Vroeger ging het er veel gemoedelijker aan toe, vind ik."

Wat er verder gebeurde in 1957:

  • In februari start het plaatselijke bouwbedrijf Van de Laar met de bouw van Boxtels eerste 'bejaardentehuis'. Aan de Annastraat verrijst voor een aanneemsom van ruim 700.000 gulden Simeonshof.

  • Na een spannende nek-aan-nek race met het Tilburgse Sarto behaalt voetbalclub Boxtel met één verloren duel, vijf gelijke spelen en zestien overwinningen het kampioenschap en promoveert naar de eerste klasse.

  • Tijdens het werk in nieuwbouwwijk Selissenwal stuit een dragline-machinist nabij Lindenlust op een zware vliegtuigbom uit de oorlog. Het projectiel wordt na enkele dagen in Limburg gedemonteerd.

  • De rente van de lokale kwartjesactie voor beide muziekkorpsen betaalt zich uit als Boxtel's Harmonie met nieuwe instrumenten de witte kampioenswimpel in de Ereafdeling wint en zich 'superieur' mag noemen.

  • Nadat acht jaar eerder de parochiebibliotheken van Sint-Petrus en Heilig Hart waren samengevoegd, wordt de boekenuitleen uitgebreid met een openbare leeszaal in het pand Herman Brandtstraat 3.

    OP DE FOTO: De dorpen Gemonde en het Duitse Ayl hebben een vriendschapsverband. Dat is niet zomaar een loze kreet, maar komt ook daadwerkelijk tot uiting in de praktijk. De twee muziekkorpsen uit Gemonde en Ayl onderhouden tot op de dag van vandaag goede betrekkingen. Ook privé hebben diverse bewoners van beide dorpen vriendschapsbanden aangeknoopt.




8 april 2004

Print deze pagina

Terug