SCHAATSERS VOLBRENGEN ZWARE TOCHT

Barre omstandigheden op Weissensee

Een aantal leden van de Boxtelse schaats- en skeelervereniging Viking '87 is eind vorige week veilig teruggekeerd van hun schaatsavontuur op de Weissensee in Oostenrijk. Bas Joosten (47), Ruud Wijers (50) en Frank van den Brandt (51) uit Boxtel wisten de alternatieve elfstedentocht te volbrengen ondanks de barre weersomstandigheden en koude temperaturen.

Joosten presteerde naar behoren, hij legde in de zogeheten 'snelle toertocht' over tweehonderd kilometer beslag op de 39ste plaats. Van den Brandt reed vrijdag 23 januari de toertocht in bijna negen uur uit, maar had onderweg ondanks de vermoeidheid toch 'genoten'. Wijers volbracht zijn missie vrijdag in acht uur en tien minuten.

Gelegen op bijna 1.000 meter hoogte en precies tussen de Alpen en de Dolomieten in KarinthiŽ is de elf kilometer lange Weissensee, met zín unieke klimaat en met vrijwel altijd ijs, een ideaal oord voor marathonschaatsers. Komend weekeinde rijden de 'grote mannen' hier de alternatieve elfstedentocht, maar vorige week was het de beurt aan de ware liefhebbers, de toerrijders en veteranen om de monstertocht te rijden.

Vorige week stonden zowel de zogeheten 'snelle toertocht' op het programma (woensdag 21 januari) als de toertocht (vrijdag). Joosten, medeoprichter van Viking '87, nam deel aan de snelle toertocht. Hij liet deze week weten met een tevreden gevoel terug te kijken op zijn wedstrijd op de Weissensee, een tocht die volgens hem te boek staat als het 'officieuze wereldkampioenschap voor veteranen'.

,,Aan de snelle toertocht nemen veteranen met licentie en toerrijders zonder licentie deel. In de tocht zit een wedstrijdelement, maar bij zo'n lange tocht in die zware omstandigheden rijd je eigenlijk vooral tegen jezelf en de elementen. Het tempo in de eerste honderd kilometer was ongelofelijk hard, daarna zakte het tempo echter als een baksteen in elkaar. Ik was behoorlijk moe en ben de man met de hamer nog een paar keer tegengekomen en een keer of vijf op mijn bek gegaan, maar toch ging ik nog behoorlijk door tot aan de finish. Dat komt mede omdat ik al veel ervaring heb en voor de zestiende keer aan de start stond. Met een 39ste plaats in een deelnemersveld van tweehonderd man ben ik dan ook blij."

Joosten had naar eigen zeggen niet veel last van de koude. ,,Het was 18 graden onder nul, maar het voelde niet koud aan omdat ik me er goed op gekleed had. Als je dat doet, dan kan er weinig gebeuren. Heb je daarentegen bijvoorbeeld geen overhoezen over je schaatsen of een gat in je handschoenen of geen geÔsoleerde onderbroek, dan bestaat het gevaar dat ledematen bevriezen. De koude zorgt ervoor dat het lang duurt voordat je lichaam op temperatuur komt. Daarom hebben de meeste deelnemers ook langer over de tocht gedaan dan vooraf verwacht werd. Dat kwam ook omdat de conditie van het ijs niet overal perfect was."

,,Het was af en toe net glas, je kon er niet op afzetten. Omdat ik laat aan het seizoen begonnen ben, vroeg ik me vooraf af of mijn conditie wel goed genoeg was voor de alternatieve elfstedentocht, maar achteraf kan ik zeggen dat het met mijn conditie wel goed zit. Natuurlijk was het een zware wedstrijd, maar zeker niet de moeilijkste die ik ooit gereden heb."

ZONNETJE
Frank van den Brandt deed vrijdag mee aan de toertocht en had in totaal acht uur en vierenvijftig minuten nodig om de tweehonderd kilometer af te leggen. ,,Ik heb genoten van de wedstrijd, het zonnetje scheen en hoewel het vrijdag 22 graden onder nul was, heb ik het niet koud gehad. Ik had me goed aangekleed en mezelf goed verzorgd voor de rit, zoals ik altijd doe. Als je daarin nonchalant wordt, gaat het fout", aldus Van den Brandt. ,,Bovendien moet je de hele tweehonderd kilometer geconcentreerd blijven, vooral omdat er zoveel scheuren in het ijs zitten. Ben je niet voortdurend alert, dan lig je vaak op het ijs. Ik ben deze keer twee keer gevallen."

Voor Van den Brandt was het de zestiende alternatieve elfstedentocht. Elk jaar komt er een moment dat ik het heel zwaar krijg, meestal tussen de 120 en 150 kilometer. Dan vraag ik mezelf af waar ik aan begonnen ben, maar door mijn ervaring weet ik dat ik gewoon door moet gaan en op een gegeven moment weer over dat dode punt heen kom. Zo ging het deze keer ook. Ik heb de rit volbracht en daarmee een onderscheiding verdiend."

VIJAND
Ruud Wijers uit Boxtel nam dit jaar voor de derde keer deel aan de alternatieve elfstedentocht. Eerder was hij er bij in 1995 en 2003. ,,In totaal was het de vierde keer dat ik aan zo'n lange tocht van 200 kilometer heb meegedaan. In 1997 heb ik namelijk ook aan de echte elfstedentocht deelgenomen", aldus Wijers.

,,Mijn beste tijd bij de alternatieve tocht op de Weissensee was in 2003, toen deed ik er 7.25 uur over. Een persoonlijk record zat er dit jaar door de barre weeromstandigheden niet in. De kou vormde de grootste vijand, maar ik heb er gelukkig niet veel last van gehad omdat ik me er goed tegen beschermd had. Lastig was wel dat de inhoud van mijn bidons onderweg bevroor, maar ik heb verder weinig problemen gehad en ben ook maar ťťn keer gevallen. Het is de moeite waard om aan de tocht mee te doen, want de omgeving is echt prachtig."

Hij vervolgt: ,,De hele week in Oostenrijk is me overigens goed bevallen; we hadden een leuk hotel en trokken op met andere schaatsers uit onder meer Helvoirt en Haaren. In totaal waren we zo met een man of twintig, heel gezellig. Wat ik nu ga doen? De komende tijd ga ik nog trainen op de ijsbaan in Eindhoven en daarna ga ik me richten op skeeleren en mountainbiken. Volgend jaar neem ik zeker weer deel aan de alternatieve elfstedentocht, want dat is voor mij toch het hoogtepunt van het seizoen."




29 januari 2004

Print deze pagina

Terug