SPONSORACTIE VOOR HULPPROJECT IN INDIA

Boxtelse maakt voetreis naar Lourdes

OP DE FOTO: Susanne Poirters uit Boxtel is klaar voor de voettocht naar het Zuid-Franse bedevaartsoord Lourdes.

Met het doel dichter bij zichzelf en bij God te komen, begint Susanne Poirters uit Boxtel vrijdag 12 maart aan een voettocht naar het Zuid-Franse bedevaartsoord Lourdes. Aan de avontuurlijke reis heeft ze een sponsoractie gekoppeld voor een hulpverleningsproject in India. Afgelopen zondag heeft ze voor het eerst getraind: de vierenhalf uur durende wandeling naar Tilburg verliep vlotjes.

,,Ik denk dat je zo'n tocht ook wel zonder training kunt afleggen. Ik geloof niet dat pelgrims in vroeger eeuwen trainden. Nee, het wordt niet zozeer een lichamelijke uitdaging; het is meer een psychische strijd." Familieleden en vrienden zijn sceptisch over de avontuurlijke onderneming. 'Meid, waar begin je aan', zeggen ze. Toch kan Susanne Poirters bijna niet wachten tot het moment van vertrek daar is.

,,Weg uit de dagelijkse sleur en de hokjesgeest. Ik wil het gevoel van complete vrijheid ervaren. Het wordt een periode van bezinning", blikt de 28-jarige geboren en getogen Boxtelse verlangend vooruit naar de ongeveer 1.500 kilometer lange tocht.

FLESJE WIJWATER
Susanne is diep gelovig en heeft een speciale band met Maria. Toch is dat niet de aanleiding voor een bezoek aan het bedevaartsoord waar in de 19e eeuw de moeder Gods zou zijn verschenen.

,,Ik kom nooit in de kerk. Dat Lourdes mijn bestemming wordt, is puur toeval. Ik wilde gewoon een lange voetreis maken; waar naartoe was me om het even. Het idee voor zo'n onderneming dateert uit mijn tienertijd. Ooms van mij trokken er ook op uit met een rugzak en een gitaar op hun rug. 'Dat wil ik later ook', dacht ik altijd."

Toch kwam het er nooit van. Ook Susanne rolde als 'vanzelf' in een vast patroon van studie, werk en een relatie. Nu de relatie met haar vriend is beëindigd, grijpt de Boxtelse haar kans:,,Een droom komt uit", zegt ze. Toen ze op zoek was naar een reisdoel zei een familielid als grapje: 'Nou, dan ga je toch een flesje wijwater halen in Lourdes'. Dus wérd het Lourdes. Susanne hoopt er halverwege juli aan te komen. ,,Ik blijf er een paar dagen en reis dan per trein terug naar Nederland: uiteraard met het flesje wijwater!"

Werkzaam in de zorgsector, draaide Susanne de laatste maanden veel overuren. ,,Zo'n wandeltocht kost klauwen met geld. Terwijl ik op reis ben, gaat de huur gewoon door. Door zoveel te werken, dreigde de reis bijna in het water te vallen. Het had niet veel gescheeld of ik was overspannen geraakt. Gelukkig hebben mijn ouders ingegrepen. Zij hebben me een lening gegeven, zodat ik het financieel allemaal kan behappen. Later betaal ik het allemaal terug."

Momenteel werkt Susanne voor een uitzendbureau, maar als ze terug is in Nederland hoopt ze een vaste baan te krijgen bij een verpleeghuis. De sollicitatie daarvoor is de deur uit.

HULPPROJECT INDIA
Begin vorig jaar maakte Susanne een reis naar India. Ze kwam er in contact met zuster Rexline, een non die zich in Tamil Nadu bekommert over verschoppelingen onder de arme bevolking. ,,Wat ik daar gezien heb, is met geen woorden te beschrijven. Ik ben er stil van geworden, met tranen in mijn hart. De erbarmelijke omstandigheden waarin mensen in grote armoede leven; de honger en het gebrek aan onderwijs en medische hulp. Echt, je kunt je dat hier in dit rijke Nederland moeilijk voorstellen."

Tegelijk is Susanne enthousiast geworden over het werk van zuster Rexline, die niet alleen hulp verleent maar ook jonge vrouwen een opleiding in de zorg biedt en daarmee een bestaan. Terug in Nederland worstelde Susanne met de vraag hoe zij een bijdrage zou kunnen leveren om de ellende die zij onder ogen kreeg in India te helpen verlichten. ,,Ik voel me verantwoordelijk en zie de mensheid als één grote familie die elkaar te hulp moet schieten als het nodig is. Die noodzaak is er in Tamil Nadu."

Voor het project van zuster Rexline zamelt Susanne met haar voetreis geld in. Diverse bekenden hebben al een brief gehad met het verzoek voor elke gelopen kilometer een bedrag te doneren. Ook kan men kiezen voor ondersteuning met een vast bedrag. Tal van bedrijven kunnen binnenkort ook zo'n schrijven over de sponsoractie ontvangen.

,,Als ik terug ben in Nederland krijgen alle deelnemers aan de sponsoractie een reisverslag en het verzoek om hun toegezegde bijdrage voor elke kilometer over te maken. Als het een beetje meezit, ga ik de opbrengst zelf in India aan zuster Rexline overhandigen. Anders zorgen kennissen die ik goed ken daarvoor. Het geld komt écht heel goed terecht, daar mag iedereen op vertrouwen."




22 januari 2004

Print deze pagina

Terug