Puf. Zucht. Kreun. Steun. Ben ik de enige die zich soms door een dag heen moet slepen? Het is halverwege de ochtend en ik ben er al he-le-maal klaar mee. Ik heb gisteravond gestofzuigd en wanneer ik nu om me heen kijk, is daar niets meer van terug te zien. Takjes, binnengewaaide bloesempjes. Zand van iemand zijn schoenen. En haartjes. Overal haren van mijn katten en hond. De hond die voorheen maar tweemaal per jaar in de rui was, heeft na haar sterilisatie de eeuwige rui. Werkelijk overal liggen ze, waaien ze rond of kleven ze ergens aan. Ik houd zielsveel van mijn vriendinnetje, maar die kl… haren. Om gek van te worden.
