![]() |
VRIENDENCLUB VOL VERTROUWEN NAAR WK ZUID-AFRIKA ’Helemaal klaar voor groot voetbalfeest’![]() OP DE FOTO: De Boxtelse WK-gangers poseren op het terras van café Becoloth aan de Rozemarijnstraat. Van links naar rechts Coco Schalkwijk, Bart van der Horst, Bart-Jan van Bragt, Jan Schalkwijk, Jasper van der Aa, Hans van der Aa en Appie Ghijsens. (Foto: Albert Stolwijk). DOOR MARC CLEUTJENS De een heeft alle grote voetbaltoernooien sinds 1988 bezocht, de ander beleeft maandag 11 juni in stadion Soccer City van Johannesburg zijn oranjedebuut. Maar allemaal hebben ze één belangrijke overeenkomst: ze zijn gek op voetbal en willen vooral de sfeer proeven van een duel waarin het Nederlands elftal gaat voor het allerhoogste doel: de wereldcup. ,,Er is niks zo mooi als een voetbalwedstrijd in een stadion bijwonen.” Het terras van café Becoloth is de ideale plek om het reisgezelschap uit te zwaaien voordat het naar Zuid-Afrika vliegt. Vader Hans en zoon Jasper van der Aa vertrekken als eersten; ze stapten dinsdag in Brussel in het vliegtuig naar Johannesburg. Vrijdag vertrekt Bart van der Horst, een dag later gaan vader Jan Schalkwijk, dochter Coco en vriend Bart-Jan van Bragt op pad, net als Appie Ghijsens die met vijf vrienden uit Heeswijk-Dinther de reis naar het WK onderneemt. ,,Op een of andere manier zijn we allemaal met elkaar verbonden, via een familieband, vriendschap of gewoon de kroeg”, legt Jan Schalkwijk uit. Dat ze naar het WK zouden gaan stond al geruime tijd vast. ,,We hebben het er al meer dan een jaar over”, zegt Jan, die meerdere toernooien bezocht en een vliegreis boekte toen de ticketprijzen wat aantrekkelijker geprijsd waren. Dat deed ook Appie, die nu voor iets meer dan 800 euro op en neer vliegt. ,,In andere perioden lag de prijs op 2.000 euro.” Bart is het brein als het gaat om kaartjes kopen, zo lijkt het. Via het officiële FIFA-kanaal werden alle aanvragen die hij indiende toegewezen. ,,En zo kon het gebeuren dat ik acht setjes van vier kaarten heb. Ik heb een zogeheten ’volg het team-ticket’ en kan Oranje volgen tot en met de tweede ronde.” Ook eventuele wedstrijden die daarna volgen wil Bart niet missen. ,,Ik kan me niet voorstellen dat ik wegga voordat Oranje is uitgeschakeld.” GEEN POLONAISEOmdat ze meewerken aan een interview, zijn ze gehuld in het oranje. Maar de zeven voetbalfans die bij Becoloth op het terras zitten, lijken niet de doorsnee feestneuzen die de tribunes van wedstrijden van het Nederlands elftal bevolken. ,,Wij gaan echt voor het voetbal en willen de sfeer van een wedstrijd in het stadion intens beleven”, zegt Bart. ,,Verwacht niet dat we voortdurend in de polonaise lopen of verkleed als wortel of kaas op de tribune staan”, grinnikt Coco. ,,Of als indiaan met een grote trommel”, zucht Appie. ,,Brrr.”Ze hebben allemaal kaarten voor de groepswedstrijden tegen Denemarken en Japan. ,,We gaan elkaar daar zeker ontmoeten”, verwacht Jan, die het avondje Becoloth gebruikt om wat telefoonnummers en e-mailadressen uit te wisselen. Omdat de reisschema’s zo verschillend zijn, moet nogal wat gecoördineerd worden. ,,Daarbij komt dat iedereen tussendoor andere dingen gaat doen”, vertelt Hans, die tot 25 jaar geleden in Zuid-Afrika woonde en zoon Jasper ’zijn’ land wil laten zien. ,,We gaan dus ook op safari.” ,,Wij ook!”, roepen Bart-Jan en Coco in koor. ,,Beestjes kijken!” ANEKDOTESGevraagd naar hun meest bijzondere oranjebelevenis komen ontelbare anekdotes op tafel. Appie bezocht alle toernooien sinds het Nederlands elftal in 1988 Europees kampioen werd. ,,Ik herinner me Nederland-Ierland van dat toernooi. Goal van Wim Kieft. Ik viel tien rijen naar beneden op de tribune. Toen pas kwam de oranjegekte echt op gang.” Barts topper was Nederland-Argentinië in Marseille, 1998. (’Bergkamp, Bergkamp, wat een goal!’). Coco herinnert zich een kwalificatiewedstrijd tegen Schotland, Bart-Jan heeft nog altijd gemengde gevoelens over het spijkerharde duel tegen Portugal op het WK in Duitsland, waarin onophoudelijk met gele en rode kaarten werd gestrooid. ,,Ik zal Euro 2000 nooit vergeten omdat ik toen bijna de wedstrijd tegen Frankrijk miste”, lacht Jasper. Jan bewaart geweldige herinneringen aan de beslissingswedstrijd die Oranje in Liverpool ooit speelde tegen Ierland.Over de kansen van Oranje in Zuid-Afrika zijn de meningen verdeeld. Appie rekent op een finaleplaats. ,,Ik ben nog nooit zo optimistisch geweest. Natuurlijk is Spanje een grote favoriet, maar die spelers bibberen ook als ze onze middenvelders en aanvallers zien hoor.” Ook Jan vertrouwt op een finaleplaats, de anderen vrezen dat het keurkorps van Bert van Marwijk zal stranden in de kwartfinale. Vooral de verdediging heeft zwakke schakels, zo vrezen de liefhebbers. ,,Wat belangrijk is, is dat we straks getuige zijn van een geweldig groot voetbalfeest”, zegt Bart. Waar Bart zal proberen alle duels van het Nederlands elftal bij te wonen, wacht voor Coco en Jasper na twee groepsduels onverbiddelijk de terugreis. ,,Ik heb twee dagen nadat ik thuiskom een tentamen wiskunde”, zucht Coco, die aan de Universiteit van Tilburg international business administration studeert. Ook Jasper moet op tijd terug zijn; sterker nog, op de dag van terugkomst heeft hij een belangrijk tentamen voor zijn studio fysiotherapie. ,,En de kans op vertraging is groot omdat we onderweg twee keer moeten overstappen. Duimen dus dat alles goed komt, met Oranje en met het reisschema.”
| 10 juni 2010
|