MUZIKAAL DUO VIERT ZEVENDE LUSTRUM IN PODIUM BOXTEL
Ray Davies zingt tweede stem bij
Two of Us
OP DE FOTO: Het eerste exemplaar van de cd ’The Third’ is voor de drie bestuursleden van The Dutch Kinks Preservation Society. Van links naar rechts Siem van den Berg, Adrie van Osch, Gerrit van den Bergh, Jos Vervoort en Ruud Kerstiens. (Foto: Peter de Koning).
DOOR MARC CLEUTJENS
Two of Us heeft zaterdag 29 mei in een nagenoeg uitverkocht Podium Boxtel een eerbetoon aan The Kinks gebracht. Jos Vervoort en Adrie van Osch vierden in de theaterzaal aan de Burgakker hun zevende lustrum als muzikaal duo en speelden de sterren van de hemel. Dat deden ook Van Osch’ zonen Gijs en Joep van Osch, die als bandleden van Apes in the Orange Grove grote indruk achter lieten.
Het 35-jarig bestaan van het duo Vervoort/Van Osch werd niet alleen gevierd met een tribuut aan The Kinks en liedjesschrijver Ray Davies. Two of Us presenteerde ook haar derde cd, die toepasselijk The Third werd genoemd. Het eerste schijfje werd kort voor de pauze aangeboden aan drie leden van The Dutch Kinks Preservation Society, ook wel de Nederlandse Kinks-fanclub.
De bestuursleden Ruud Kerstiens, Siem van den Bergh en Gerrit van den Berg toonden zich onder de indruk van het eerbetoon van Two of Us. ,,Waarom zou je nummers van The Kinks met z’n vieren spelen als het ook met tweeën kan”, complimenteerde Kerstiens het Boxtelse duo. ,,Vanavond zingt Ray Davies de tweede partij bij Two of Us.”
Het was een knipoog naar de fraaie dia’s en filmbeelden waarmee Two of Us haar optreden aankleedde. Een beproefd concept dat eerder al werd gebruikt bij het concert in sporthal De Dommel, waar de veertigste verjaardag van het Beatles-album Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band werd gevierd.
SONGBOOK
Het Kinks-concert van Two of Us was meer dan het afstoffen van liedjes uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. Met zorg hadden Vervoort en Van Osch de fraaiste composities van de band die geworteld is in Noord-Londen uitgekozen, heel nauwkeurig was het songbook van de band bestudeerd. En veel bezoekers van Podium Boxtel kwamen tot de ontdekking dat ze veel meer nummers kennen dan vooraf werd aangenomen. Dapper was het besluit van Two of Us om Lola, de grootste hit van The Kinks, niet te spelen. ,,Vreselijk nummer, stukgedraaid”, sprak Vervoort veelzeggend.Wat speelde Two of Us wel? Dead End Street natuurlijk, en het nimmer op plaat uitgebrachte I go to sleep, ook bekend van een vertolking van The Pretenders. ,,Het staat nu wel op plaat”, grapte Van Osch. ,,Onze plaat!” Hartverwarmend was de vertolking van Celluloid Heroes. Two of Us koos ervoor om de eigen cd-versie te draaien, aangekleed met filmbeelden van Hollywood-sterren van toen die Ray Davies in de tekst heeft verwerkt.
Minder gelukkig waren de soms te lange onderbrekingen tussen de nummers. Niet alle anekdotes over The Kinks waren even bijzonder om voor het voetlicht gehaald te worden. Bovendien haalden ze de vaart uit de show. Dat deden ook de soms te lange speurtochten naar foto’s of filmbeelden op een laptop, nota bene door Van Osch zelf. Wel leuk waren de vertellingen over de wijze waarop het duo vroeger in aanraking kwam met muziek. ,,Voor een transistor liggen, met een bandrecorder liedjes opnemen en zelf een Top 40 maken”, vertelde Van Osch.
PARELTJES
De liefde voor muziek heeft de zanger en gitarist van Two of Us beslist via de genen doorgegeven aan zijn zonen Gijs en Joep, die na de pauze een achttal pareltjes vertolkten van hun band Apes in the Orange Grove. Speelden ze vroeger in hun bandje Rash louter heavy metal, nu passeerde een aantal muzikale hoogstandjes de revue die een breder publiek verdienen. Na afloop van het concert vlogen ook de cd’s van Apes in the Orange Grove over de toonbank. In juli starten de opnamen van een nieuw album, zo meldde Gijs van Osch na afloop van het optreden.De uitsmijter van het Kinks-concert vormde een gezamenlijk optreden van Two of Us met de gebroeders Van Osch. Het werd het hoogtepunt van de avond met zeven robuust gespeelde covers die stuk voor stuk in het geheugen van iedere muziekliefhebber staan gegrift. Sunny afternoon, Fashion, Death of a clown en natuurlijk – als toegift – You really got me, inclusief de ronkende gitaarriff.
Hoewel de kraker eigenlijk niet op de setlist stond, ontkwam Two of Us er na een staande ovatie niet aan. En terecht, omdat Vervoort en Van Osch juist over dit nummer hadden verteld dat het een bom onder de muziek van toen legde. Zo’n nummer mag niet ontbreken als je idolaat bent van The Kinks.
3 juni 2010