PASTOOR JOS VERBRAEKEN GEDIJT GOED IN ESCH
'Liever meer tijd voor persoonlijk contact'
OP DE FOTO: De Essche pastoor Jos Verbraeken, voelt zich helemaal thuis in de Sint-Willibrordusparochie. Enkele maanden geleden verhuisde de geboren Tukker van 's-Hertogenbosch naar Esch. (Foto: Peter de Koning).
DOOR STEFAN LATIJNHOUWERS
Jos Verbraeken (41), die sinds september pastoor is van de Sint-Willibrordusparochie, voelt zich na vier maanden helemaal op zijn gemak in Esch. Verbraeken startte in eerste instantie als waarnemend pastoor, maar werd zondag 30 november in de eucharistieviering geïnstalleerd door deken Richard Niessen en vierde die dag ook zijn koperen priesterfeest. Sinds een paar maanden woont hij ook in het dorp, waar de pastorie zijn nieuwe thuis is. ,,Het voelt goed om pastoor te zijn in Esch."
Het gesprek met pastoor Verbraeken vindt plaats in een van de kamers van de pastorie. De nieuwe zielenherder van Esch oogt ontspannen en heeft het zichtbaar naar zijn zin in zijn nieuwe onderkomen, waar hij sinds oktober woont. Verbraeken kijkt met een tevreden gevoel terug op de afgelopen maanden. ,,Ik woonde eerst in 's-Hertogenbosch in de stad, waar ik veel minder ruimte had. In de pastorie ben ik er flink op vooruit gegaan en kan ik mijn spullen heel makkelijk kwijt", lacht de priester.
,,Het pastorale werk bevalt me prima en het is prettig om in Esch te wonen. Het is een fijne parochie met veel enthousiaste vrijwilligers en vriendelijke mensen. Esch is bovendien een mooi dorp dat bij mij past, want ik ben iemand die dorpsgericht is. Ik kom zelf ook uit een dorp, weliswaar wat groter dan Esch, maar toch zijn er veel overeenkomsten."
RECHTER
Verbraeken, die opgroeide in het Twentse Glanerbrug, is sinds 2005 actief als rechter voor het diocesane Officialaat (de kerkelijke rechtbank) in 's-Hertogenbosch. Sinds vorig jaar werkt hij drieëneenhalve dag voor de kerkelijke rechtbank. ,,Op dinsdag, woensdag en donderdag ben ik de hele dag actief op het Officialaat en vrijdag een halve dag. Voor mij is het ideaal dat ik het werk in de parochie en voor het Officialaat kan combineren, al is het ook wel eens lastig omdat ik graag meer tijd zou willen hebben als pastoor om huisbezoeken af te leggen bij mensen en bij zieken op bezoek te gaan. Het is helaas niet anders. Ik moet roeien met de riemen die ik heb", aldus Verbraeken.,,De reacties die ik krijg van de mensen zijn heel positief. Men is blij dat Esch weer een eigen pastoor heeft. Misschien dat ik wel wat kritiek krijg als ik hier wat langer ben, bijvoorbeeld omdat ze mij te weinig zien en ik niet veel tijd heb om langs te komen vanwege het feit dat ik ook nog voor het Officialaat werk."
HOOGTEPUNT
De officiële installatie door deken Niessen en de viering van het koperen priesterfeest was voor Verbraeken het voorlopige hoogtepunt van zijn verblijf in Esch. ,,Het was een mooie plechtigheid, waaraan onder meer werd meegewerkt door het dameskoor, kinderkoor De Opgang en het Sint-Willebrordusgilde. De kerk zat helemaal vol, terwijl ook de receptie in dorpshuis De Es heel goed bezocht werd. Behalve veel belangstellenden uit Esch, waren er ook collega's van het Officialaat en mensen van de Sint-Odulphusparochie in Best, waar ik van 2002 tot 2005 actief ben geweest als pastoor. Mijn moeder was vanuit Twente naar Brabant gekomen, net als mijn twee jongere broers en aanhang. Zij sliepen dat weekeinde ook bij mij in de pastorie."Op Tweede Kerstdag, als Verbraeken klaar is met het voorgaan van de kerstvieringen in Esch, gaat hij zijn familie opzoeken in Twente. ,,Daar kijk ik echt naar uit, want zo vaak kom ik niet meer in mijn geboortestreek. Kerstmis is voor een pastoor een leuke en bijzondere, maar ook een heel drukke periode, net als voor de vrijwilligers en iedereen die meewerkt aan de voorbereidingen van de vieringen. Dan is het fijn om, als alles voorbij en goed verlopen is, tijdens de rit naar Twente alles van je af te laten glijden en kerst te vieren met de familie."
Het gesprek komt op de overeenkomsten tussen zijn geboortestreek en de provincie waar hij alweer vele jaren woont.
,,Twentenaren en Brabanders kunnen het over het algemeen prima met elkaar vinden. Er zijn veel overeenkomsten, niet alleen qua mentaliteit, maar ook gezien het verleden, de katholieke achtergrond en de textielindustrie die zowel in Twente als in Brabant, waaronder in Tilburg, een prominente plek innam. Ik heb Brabant door de jaren heen goed leren kennen en heb behalve in Best ook in parochies in Waalwijk en 's-Hertogenbosch gewerkt en heb het daar altijd prima naar mijn zin gehad. Esch voelt ook heel vertrouwd, eigenlijk zoals ik het vooraf voorgesteld had. Ik ben als pastoor blij met de samenwerking met alle vrijwilligers en de verschillende werkgroepen in de parochie. Ik zou het wel fijn vinden als het kerkbezoek toe zou nemen, met name tijdens de vieringen op zaterdagen zou het wat drukker mogen zijn."
INGEBURGERD
Verbraeken is inmiddels al aardig ingeburgerd in Esch. ,,Begin november was ik aanwezig bij een heel gezellige vrijwilligersavond, waar tachtig tot negentig mensen van de partij waren. Voor mij was die bijeenkomst een perfecte gelegenheid om kennis te maken met veel mensen die voor de kerk in de weer zijn. Het was ook een goede manier om meer te weten te komen over het dorp, onder meer dankzij een quiz waarbij de vrijwilligers vragen moesten beantwoorden over mijn persoon, terwijl ik vragen over Esch en de parochie voor de kiezen kreeg. Heel leerzaam. Ik heb daarnaast al veel verenigingen bezocht en probeer zoveel mogelijk in te gaan op de uitnodigingen die ik krijg om langs te komen. Het voelt goed om in Esch te zijn, eigenlijk vanaf het begin heb ik me hier op mijn gemak gevoeld. Ik zie de toekomst dan ook met veel vertrouwen tegemoet."
24 december