FAMILIE VAN DER SLOOT EERT STAMVADER
Hollandse kost voor overzeese 'Sloten'
DOOR HENK VAN WEERT
Kippenragout, 'zondagse' soep, zuurkool- en wortelstamp, gehaktballen, hachee en bitterkoekjespudding. Het is een greep uit het uitgebreide menu dat Antoon en Betsie van der Sloot zaterdag 18 oktober in hun Liempdse woonkamer voorschotelden aan zeventig overzeese familieleden uit Canada, de Verenigde Staten en Haïti. Uiteraard gemaakt van streekproducten. Het was de inleiding van een geanimeerde reünie.
Zo'n driehonderd nazaten van de tweehonderd jaar geleden in Best te vondeling gelegde Petrus van der Sloot, togen zondag door de regio in het spoor van hun stamvader. Aan de Steenovenseweg in Best, op de plek die zes jaar geleden werd aangewezen als de locatie waar Petrus in 1808 in een sloot werd gevonden, werd zondag een haagbeuk geplant. Per auto en fiets volgde een route door Het Groene Woud die eindigde in zaal De Schuif in Gemonde waar de reünisten werden onthaald op een authentieke Brabantse koffietafel.
Het was een hartelijk weerzien van oude bekenden en niet zelden ook een kennismaking met familieleden die elkaar nooit eerder hadden ontmoet. Want naast de Nederlandse tak van de familie Van der Sloot, bestaat er een Amerikaanse en een Canadese. De Canadese 'Sloten' zijn in de tweede helft van de twintigste eeuw geëmigreerd, de Amerikaanse tak is voortgesproten uit Nederlandse emigranten die al in 1909 de Atlantische Oceaan overstaken.
Zeventig van hen zijn momenteel in Nederland om de tweehonderdste geboortedag van hun stamvader bij te wonen. ,,Het is bijzonder dat mensen het ervoor over hebben om een vliegticket te kopen voor zo'n familiebijeenkomst. Daar moet je iets voor terugdoen", vertelt Antoon van der Sloot, woonachtig aan de Oude Rijksweg. Samen met zijn echtgenote Betsie trakteerde hij de 'emigranten' zaterdagavond op een uitgebreide Hollandse maaltijd. ,,We zijn vrijdagochtend al begonnen met koken", glundert Betsie.
GOED TERECHTGEKOMEN
In de ruime woonkamer van de woonboerderij zijn het bankstel en de fauteuils aan de kant geschoven en met tafels en stoelen van de buurtvereniging Vrilkhoven is een knus familierestaurant ingericht. Terwijl hun vrienden Jan en Mieke Siemerink zich ontfermen over de laatste voorbereidingen, ontvangen Antoon en Betsie hun gasten. Natuurlijk is daar de 77-jarige missionaris Cees van der Sloot, die in Haïti werkzaam is als broeder Samuel: ,,Het is fijn om te horen dat de familie allemaal zo goed terecht is gekomen. Ik werk dagelijks met vluchtelingen en illegalen en ben iedere keer weer getroffen door de ellende die zij met zich meedragen."De broeder, die twintig jaar geleden overstapte van de congregatie van de Witte Paters naar de mannelijke orde van Moeder Teresa, luistert onder meer aandachtig naar het verhaal van Arjen Melis. Zijn ouders, Tony en Jeanne Melis- van der Sloot, verkochten in 1981 hun twee drogisterijen op de Selissenwal en in winkelcentrum Oosterhof en vestigden zich in Calgary. ,,Mijn ouders waren de Nederlandse regelzucht beu en hoopten in Canada meer mogelijkheden te vinden. Met vier kinderen vertrokken ze, ik was 15 jaar destijds en vond het best spannend. Maar wát was het koud. Toen we daags na Kerstmis landden was het 27 graden onder nul!"
Arjen heeft geen spijt dat zijn ouders de stap hebben gemaakt. Hij heeft een belangrijke leidinggevende functie bij vijf grote ketens waarbij 750 restaurants zijn aangesloten. Hij is onder meer verantwoordelijk voor de inkopen en de logistiek. Maar Nederland blijft trekken. ,,Als het enigszins kan komen we elke twee jaar over. Mijn kinderen vinden het onbegrijpelijk dat je hier alles binnen vijf minuten binnen handbereik hebt." Broer Eric knikt. ,,En wat me elke keer weer opvalt is de prachtige natuur."
AANSCHUIVEN!
Maar het gesprek wordt beëindigd. Betsie en Antoon vragen iedereen om plaats te nemen, zodat het diner kan starten. Het duurt even voordat iedereen zijn plekje heeft ingenomen en twee pasteitjes worden afgeserveerd omdat ze al koud zijn geworden. ,,Maar gelukkig is er voldoende. Kom jongens, aanschuiven!", dirigeert Betsie haar gasten.Als iedereen zit, zegt Antoon dat hij en zijn vrouw zich bijzonder vereerd voelen om dit kleurrijke gezelschap te mogen ontvangen. ,,Eet voldoende. Alles moet op. Want anders moet ik de restjes opmaken en dat is niet goed voor mijn gezondheid", lacht de gastheer.
23 oktober