THEO DIELEN NEEMT AFSCHEID VAN THERESIASCHOOL
'Kleine gemeenschap past bij mij'
OP DE FOTO: Oud-directeur Theo Dielen poseert temidden van leerlingen van de Sint-Theresiaschool uit Lennisheuvel. Dielen neemt op 2 oktober afscheid van de school waaraan hij negen jaar leiding gaf. (Foto: Albert Stolwijk).
DOOR STEFAN LATIJNHOUWERS
Na in totaal 38 jaar, waarvan negen als directeur van de Sint-Theresiaschool in Lennisheuvel, neemt Theo Dielen (59) donderdag 2 oktober afscheid van het onderwijs. Per 1 september heeft Joke Heinsman het stokje overgenomen van Dielen wiens kennis en ervaring niet definitief verloren gaan voor de basisschool in Lennisheuvel. ,,Vanaf volgende week ga ik aan de slag als invalkracht, voornamelijk op vrijdagen. In Lennisheuvel zijn ze dus nog niet helemaal van me af."
Hoe zijn afscheid van de Sint-Theresiaschool er op 2 oktober uit zal zien is voor Dielen, die woonachtig is in Haaren, nog maar de vraag. ,,Ik weet niet wat het programma is en wat ze van plan zijn. Ik zie het wel", zegt hij. ,,Eén ding is zeker. Ik heb een geweldige tijd gehad als directeur van de Theresiaschool en heb het altijd heel goed kunnen vinden met zowel het personeel, de ouders als de kinderen. Natuurlijk zijn er ook minder leuke momenten geweest, maar ik bewaar veel meer positieve dan negatieve herinneringen aan mijn periode in Lennisheuvel."
Waarom dan toch het besluit om per 1 september te stoppen? ,,Het was voor mijn gevoel mooi geweest. Na 38 jaar in het onderwijs was het tijd om eens goed in de spiegel te kijken en mezelf af te vragen of ik nog een paar jaar op dezelfde intensieve manier door wilde gaan. Ik vond het een goed moment om te stoppen, mede omdat ik met een prettig en een gerust gevoel afscheid kan nemen. De 'smalle' brede school, compleet met kinderopvang, buitenschoolse opvang en peuterspeelzaal, is inmiddels gerealiseerd en functioneert goed. Nu mogen anderen de kar gaan trekken."
MOOIE GEMEENSCHAP
Voor Dielen was het geen makkelijk besluit om een einde te maken aan zijn werkzaamheden als directeur. Hij heeft zich altijd in zijn element gevoeld als leidinggevende van de kleine, maar knusse Theresiaschool. ,,Lennisheuvel is een heel mooie gemeenschap, waar de basisschool een exponent van is. In een klein dorp, waar maar weinig voorzieningen zijn, zie je dat de mensen heel erg betrokken zijn en graag mede vorm willen geven aan het reilen en zeilen van de school."Een goed voorbeeld van de gemeenschapszin in Lennisheuvel is de renovatie van het bestaande schoolgebouw uit 1930 die door de ouders zelf werd opgepakt. Dat gebeurde in de periode dat de nieuwbouw op het achterterrein van de Theresiaschool opgeleverd werd, waardoor de school uitgebreid werd met een ruime speelzaal en twee moderne lokalen voor buitenschoolse en peuteropvang.
Dielen: ,,Een grote groep vrijwilligers stak de handen uit de mouwen om onder meer de leslokalen, de wc's en de centrale hal in het bestaande gebouw flink aan te pakken. Een dergelijke betrokkenheid van de ouders is fantastisch om mee te maken. Werken in zo'n omgeving en in zo'n sfeer was mij op het lijf geschreven, vooral ook omdat de afstand als schooldirecteur met de werkvloer, het personeel en de ouders in zo'n gemeenschap heel klein is."
Dielen weet waar hij over praat omdat hij ook ervaring heeft als leidinggevende op een veel grotere onderwijsinstelling. Zo zwaaide hij voor zijn periode in Lennisheuvel de scepter over een fusieschool in Haaren met 550 leerlingen en 23 groepen; een stuk minder overzichtelijk dan de Theresiaschool waar zo'n 145 leerlingen en elf personeelsleden actief zijn.
,,Toch maakt het qua werkdruk niet zo veel uit. Zowel op een grote als een kleine school moet heel hard gewerkt worden, mede doordat het basisonderwijs in vergelijking met zo'n dertig jaar geleden een enorme ontwikkeling heeft doorgemaakt en veel omvattender is geworden. Er wordt niet alleen veel meer verwacht en gevraagd van de leerlingen, maar zeker ook van de leerkrachten."
Hij vervolgt: ,,Vroeger draaide het in de klas vooral om de vakken taal, lezen en rekenen aangevuld met onder meer aardrijkskunde en geschiedenis. Nu dien je als school ook aandacht te besteden aan vakken als cultuur, drama, techniek en Engels en aan het aanleren van vaardigheden met de computer. Al die bijkomende zaken hebben geleid tot een heroriëntatie van de urenverdeling."
WERKDRUK
Volgens Dielen trekt de toegenomen werkdruk een behoorlijke wissel op de leerkrachten. ,,Het is belangrijk dat je er als directeur voor zorgt dat het personeel geen fysieke nadelen ondervindt van het vele werk. Naast hun primaire taak van lesgeven moeten de leerkrachten niet opgescheept worden met te veel extra opdrachten. Daarom ben ik heel blij dat de ouders in Lennisheuvel altijd klaar staan om mee te helpen met schoolactiviteiten tijdens bijvoorbeeld de feestdagen en ons zo werk uit handen nemen. Zonder die hulp zou de school niet goed kunnen functioneren, want met tien tot elf personeelsleden krijg je het niet rond."Dielen heeft veel zien veranderen tijdens zijn loopbaan in het onderwijs. Hij noemt onder meer de intrede van de digitalisering in de school en de maatschappelijke ontwikkelingen die elkaar snel opvolgen en terug te zien zijn in het onderwijs. Dielen hoeft de veranderingen en ontwikkelingen nu echter niet meer zo nauwgezet te volgen als voorheen. Voor hem is nu een nieuwe tijd aangebroken, waarin hij meer vrijheid heeft om zijn leven op zijn eigen manier in te vullen.
,,Ik ben tot 1 september aan het werk geweest voor de school en heb het schooljaar nog opgestart en gesprekken gevoerd over de overdracht van mijn taken. Ik ben blij dat ik van het schoolbestuur Sint-Christoffel in Boxtel de kans heb gekregen om me ruim een dag per week bezig te houden met zaken rond onder meer ziekteverzuim en het welzijn voor het personeel van de scholen; zeg maar Arbo-gerelateerde activiteiten. Hierover heb ik contact en voer ik overleg met verschillende instanties en ga ik op bezoek bij de scholen in de regio Boxtel."
Daarnaast geniet Dielen van zijn nieuwe leven. ,,Ik heb meer vrije tijd en kan nu meer aandacht besteden aan mijn vrouw, kinderen en vier kleinkinderen. Eerst stond de school altijd centraal in mijn leven en bij mij betekende dat héél erg centraal. Het kwam erop neer dat ik zeven dagen per week met mijn werk bezig was. Nu is de druk van de ketel en dat doet me heel goed. Ik kijk er naar uit om af en toe in te vallen als leerkracht in Lennisheuvel. Op die manier blijf ik toch betrokken bij de Theresiasschool waar ik het negen jaar lang heel goed naar mijn zin heb gehad."
18 september