FYSIOTHERAPEUT HOCKEYVROUWEN TERUG IN BOXTEL
'Ik ben drie dagen dronken geweest'
OP DE FOTO: Fysiotherapeut Peter Verzijden kreeg dinsdag 26 augustus in Boxtel een groots onthaal toen hij zijn opwachting maakte in de praktijk van fysiotherapeutisch medisch centrum Verzijden & Wolbert aan de Drossaard. De Boxtelaar maakte deel uit van het begeleidingsteam van het Nederlands vrouwenhockeyteam, dat vrijdag 22 augustus olympisch goud won in Peking. (Foto: Albert Stolwijk).
DOOR STEFAN LATIJNHOUWERS
Fysiotherapeut Peter Verzijden (42) uit Boxtel is dinsdag 26 augustus met veel enthousiasme begroet door zijn collega's in de vestiging van het fysiotherapeutisch medisch centrum Verzijden & Wolbert aan de Drossaard. Verzijden verbleef de afgelopen weken in Peking waar hij deel uitmaakte van de medische staf van het Nederlands vrouwenhockeyteam dat op indrukwekkende wijze de gouden medaille veroverde. Maandag keerde Verzijden met de olympische ploeg terug in Nederland. ,,Ik ben trots dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan het succes van de hockeyvrouwen."
De praktijk aan de Drossaard was dinsdag fraai versierd met onder meer slingers, ballonnen en foto's van de winnende hockeyvrouwen. Toen Verzijden, die naast de praktijk woont, zijn opwachting maakte, werd hij gefeliciteerd door zijn collega's en door patiënten in de wachtkamer. Mede-eigenaar van het centrum en collega Cas Wolbert deelde oranje slagroomsoesjes uit. ,,Ik heb echt genoten van jullie. Vrijdag tijdens de hockeyfinale was de sfeer hier heel goed", zei een van de aanwezigen.
Verzijden genoot van de aandacht, hoewel hij nog vermoeid was van de lange vliegreis van een dag eerder van Peking naar Amsterdam en de daaropvolgende ontvangst en huldiging van de ploeg in het Olympisch Stadion. ,,Ik ben drie dagen dronken geweest. We hebben na het behalen van de gouden medaille flink gefeest", aldus de Boxtelaar die sinds tweeënhalf jaar deel uitmaakt van het begeleidingsteam van de Nederlandse hockeyvrouwen.
,,Ik heb nooit het gevoel gehad dat het niet zou lukken. De speelsters waren zo fit, fysiek zo sterk en herstelden zo snel. Goud was het grote doel van het team, daar was iedereen van doordrongen; niet alleen binnen de spelersgroep, maar ook in de technische en medische staf. We waren niet in Peking om de toerist uit te hangen, maar om het olympisch hockeytoernooi te winnen."
NONNEN
Verzijden citeerde dinsdag een krant die geschreven had dat de hockeyvrouwen als nonnen geleefd hadden. ,,De speelsters hadden afgesproken om op de weg naar goud niet te roken, niet te drinken en geen vette happen te eten. In Peking hebben we niets aan het toeval overgelaten en dagelijks volgens een straks schema geleefd. Alles moest wijken voor het bereiken van het grote doel. Daarom werd iedere dag getraind, 's morgens vroeg of in de avonduren omdat het midden op de dag veel te heet was."Verzijden had het elke dag druk met het behandelen van de hockeysters. ,,Veel speelsters hadden last van de wervelkolom, daarnaast was er vaak sprake van spierblessures en kneuzingen. Met name Minke Booij en Janneke Schopman, die regelmatig open lagen, hadden veel aandacht nodig", aldus de Boxtelse 'fysio'.
,,Als de dames een wedstrijd moesten spelen, nam ik een transportkarretje met daarop onder meer tachtig kilo ijs, koelvesten en ijshanddoeken mee naar het veld. Na afloop van een duel moesten alle speelsters, die vanwege de zware omstandigheden vaak met een koortsig gevoel van het veld afstapten, in een ijsbad vanwege de enorme hitte waarin gespeeld moest worden. Ik heb het een keer opgemeten in de dug out. Daar was het 37 graden bij een luchtvochtigheid van negentig procent. De speelsters werden daarnaast voor en na een activiteit gewogen omdat we zo konden bepalen hoeveel ze – gelet op de hoeveelheid vocht die ze verloren hadden en kilo's die ze kwijt waren geraakt - bij moesten drinken."
WATJES
Verzijden is lovend over de instelling van de speelsters. ,,In vergelijking met de hockeyvrouwen, die in Peking in totaal zeven wedstrijden speelden en om de drie dagen aan de bak moesten, zijn voetballers watjes. Hockey is naar mijn mening een zwaardere sport, die bovendien in een heel hoog tempo gespeeld wordt en waarin heel veel gevraagd wordt van de spelers. Ik ben blij dat ik deel heb uitgemaakt van zo'n geweldig team van hockeysters en begeleiders, die samen een eenheid vormden en elkaar heel goed aanvoelden. Het maakt me trots dat ik een bijdrage heb kunnen leveren aan dit grote succes."Of Verzijden door gaat met zijn werkzaamheden voor het nationale hockeyteam weet hij nog niet. ,,Het begeleidingsteam krijgt een ander gezicht en ik wil eerst eens alles goed op een rijtje zetten voordat ik een beslissing neem. Hoe leuk ook, de werkzaamheden voor het nationaal team nemen veel tijd in beslag. Ik ben nu ook weer een aantal weken weggeweest en heb natuurlijk samen met Cas mijn eigen fysiotherapeutisch medisch centrum met vestigingen aan de Drossaard en een dependance bij Het Dommelbad aan de Schijndelseweg. Ik ga de komende tijd eens goed nadenken over mijn toekomst bij Oranje."
Na vier weken Peking moest Verzijden deze week in Boxtel nog even acclimatiseren. ,,Het is een hele omschakeling van Peking naar Nederland. Ik doe het daarom nog even rustig aan en ga maar niet meteen werken."
BEZINKEN
Verzijden had deze week de tijd om alles wat in Peking gebeurd is te laten bezinken. ,,De Spelen zijn groots en indrukwekkend; neem alleen de eetzaal in het olympisch dorp waar alle atleten kwamen eten. Die was wel vijf tot zes voetbalvelden groot en 24 per uur per dag open", vertelt de Boxtelaar, die in het verleden uitkwam als hockeyer voor MEP. ,,Toch besef je niet helemaal dat je meedoet aan de Olympische Spelen omdat je volgens een heel strak schema leeft en een doel nastreeft. We hadden ook geen tijd om naar andere sporten te kijken of de stad in te gaan en waren tot bijna het einde van evenement alleen bezig met het toernooi, terwijl bijvoorbeeld de judoka's en de zwemmers al veel eerder klaar waren."De intocht en ontvangst in Nederland maakten veel indruk op Verzijden. ,,We reden in een colonne met bussen van Schiphol naar het Olympisch Stadion in Amsterdam met Apache-helikopters die boven ons vlogen. De ontvangst in het stadion was ook heel mooi om mee te maken, al was iedereen vermoeid. Het is allemaal heel snel gegaan, maar ik ben dolblij dat we het grote doel bereikt hebben. Daar hebben we tenslotte zo hard voor gewerkt en het allemaal voor gedaan."
28 augustus 2008