JONGEREN BEZOEKEN KLOOSTERGEMEENSCHAP TAIZÉ
’Iedereen praat heel open met elkaar’
OP DE FOTO: Evite Ancarola, Gemma Heerschop, Cloë Hendriks en Eelco van Rooij zijn zondag thuisgekomen uit Taizé. Hier brachten zij een week door in de oecumenische kloostergemeenschap. (Foto: Gerard Schalkx).
DOOR MARIËLLE WIJFFELAARS
Cloë Hendriks (16), Eelco van Rooij (15) en Evite Ancarola (14) vertrokken zaterdag 5 juli voor een week naar de oecumenische kloostergemeenschap in Taizé. Tijdens deze week stonden vieringen, gesprekken en contact met andere jongeren centraal. In totaal waren er 2.500 jongeren aanwezig.
De kloostergemeenschap, gelegen tussen Lyon en Dijon, trekt jaarlijks veel jongeren. Elke week wisselen verschillende groepen elkaar af en zo gaat dat het hele jaar door. De drukste tijd ligt tussen februari en november. In de wintermaanden is het rustiger in Taizé. De gemeenschap werd in 1940 gestart toen broeder Roger Schutz er Joodse vluchtelingen opving. Momenteel telt de gemeenschap ruim honderd broeders.
Jongeren uit allerlei verschillende landen brengen jaarlijks een bezoek aan Taizé. ,,Wij waren in totaal met 2.500 jongeren met 35 verschillende nationaliteiten”, vertelt Cloë. ,,Het was de vijfde keer dat ik meeging en het is me weer heel goed bevallen. De sfeer is goed en het is een indrukwekkende ervaring. Volgend jaar ga ik zeker weer.”
Evite Ancarola reisde voor de derde keer naar Taizé. ,,De reis duurt ongeveer negen uur en we werden opgehaald door een Duitse bus”, vertelt de Boxtelse. ,,Hierin zat ook een tiental internationale studenten, zij waren wel iets ouder dan wij. In Taizé waren ongeveer tweehonderd mensen van onze leeftijd.”
De jongeren werden verdeeld in groepen van tien. De dag begon om zeven uur, om kwart over acht was het tijd voor de eerste viering. ,,We zaten drie keer per dag in de kerk”, vertelt Eelco van Rooij. ,,Vooraf leek me dat niet zo leuk. Maar het viel heel erg mee.”
Tijdens de vieringen zingen de aanwezigen liederen met elkaar in allerlei verschillende talen, zelfs in het Nederlands. De broeders zitten tussen de jongeren. ,,Het geeft een warm gevoel om met elkaar te zingen”, vindt Cloë. ,,Na twee dagen kent iedereen de tekst van de liederen en zingen alles mee. Dat is zó mooi.”
LEVENSVRAGEN
Bij aankomst in Taizé krijgt iedereen een taak variërend van schoonmaken tot mensen de weg wijzen. De jongeren doen alles zelf, ook eten koken. ,,Er is geen leiding”, vertelt begeleidster Gemma Heerschop. ,,Alles loopt gestroomlijnd, maar er staat niks op papier. De groepen geven aan elkaar door hoe alles werkt.”Gesprekken staan centraal tijdens de week. Elke dag gaan de verschillende groepen bij elkaar zitten om met elkaar over verschillende dingen te praten. ,,Dit gebeurt aan de hand van de Bijbel”, legt Cloë uit. ,,Er wordt echt over levensvragen gepraat en iedereen is daar heel open in.” Evite vult aan: ,,Bij thuiskomst is het contrast wel heel groot. In Nederland praten mensen niet zo open over dat soort onderwerpen, dat vind ik erg jammer.”
Toch denken de jongeren dat het praten misschien wel makkelijker gaat omdat ze de andere bezoekers niet kennen. ,,We zijn een groep gelijkgezinden, dat speelt ook mee”, denken ze. ,, En als iedereen open is en veel vertelt, ga je dat vanzelf ook doen.”
NIET VERPLICHT
Vrienden en bekenden in Nederland begrijpen niet altijd waarom Cloë, Eelco en Evite naar Taizé gaan. ,,Soms kraken ze het af”, zegt Eelco. ,,Ik hoorde ook wisselende verhalen erover; sommigen zijn enthousiast, anderen juist niet. Ik ben zelf niet heel gelovig maar heb het geweldig gehad. Volgend jaar ga ik zeker weer.”Het drietal vindt het moeilijk om uit te leggen hoe het is in Taizé. ,,Je moet het zelf beleven”, zegt Cloë. Eelco vindt het fijn dat je helemaal tot jezelf kan komen: ,,Je bent tot niks verplicht en hebt echt tijd voor jezelf, dat is prettig. En er is altijd iemand om mee te praten.” Ook de broeders zijn altijd bereid om een gesprek met de jongeren aan te gaan. ,,Zij lopen overdag gewoon rond in hun spijkerbroek”, aldus begeleidster Heerschop. ,,Ze zijn heel erg toegankelijk.”
Maar niet alleen vieringen en gesprekken maken deel uit van het programma. ’s Avonds is er ook genoeg te beleven. Vaak zijn er jongeren met een gitaar en wordt er muziek gemaakt. Ook is er een café. ,,Iedereen mag één alcoholisch drankje bestellen”, zegt Mathieu Hendriks, vader van Cloë en begeleider. ,,Na een uur gaat het café weer dicht.”
Cloë ging soms ’s avonds met wat anderen nog wat zingen in de kerk, als het café gesloten was. Daar werd ze om twaalf uur ’s avonds ineens vandaan gehaald door haar vader. ,,Ik werd ineens door hem naar mijn bed gestuurd”, zegt ze lachend. Hendriks vult aan: ,,In plaats van dat ik haar uit het café moet halen, haal ik haar uit de kerk.”
17 juli 2008