'Voel me meer Nederlander dan Duitser'

OP DE FOTO: ...LIDWINA STRULLER... (Foto: Albert Stolwijk).

DOOR STEFAN LATIJNHOUWERS

Zuster Lidwina Struller (72) uit Esch kijkt uit naar de viering van haar gouden kloosterjubileum. Morgen, vrijdag 23 mei, wordt deze mijlpaal luister bijgezet om 13.00 uur met een eucharistieviering in de Sint-Willibrorduskerk te Esch, gevolgd door een receptie in dorpshuis De Es van 14.30 tot 16.00 uur. Zuster Lidwina, die geboren en getogen is in Duitsland, kijkt met een goed gevoel terug op de afgelopen vijftig jaar, waarvan ze er 28 doorbracht in Esch. ,,Esch zit in mijn hart. Ik heb hier een prachtige tijd gehad."

Zuster Lidwina en haar medezuster Antonia Marie Duivenvoorde zijn de laatste twee zusters van de congregatie van de Goddelijke Verlosser die nog in Esch wonen. Maar lang zal hun verblijf in hun woning aan de Dorpsstraat niet meer duren, want over een paar maanden verhuizen zij naar Aerdenhout in Noord-Holland. Vier medezusters vertrokken al eerder vanuit Esch naar deze plaats. Zuster Lidwina:

,,We krijgen in Aerdenhout een eigen appartement in een woonvoorziening van de zusters Franciscanessen, speciaal bedoeld voor oudere religieuzen. We vormen daar met de zes zusters van de congregatie van de Goddelijke Verlosser een eigen communiteit, maar ondernemen ook activiteiten samen met de zusters Franciscanessen, waaronder de maaltijden."

Zuster Lidwina, die opgroeide in de plaats Thannhausen in Beieren - gesitueerd tussen de grote steden Nürnberg en München - geeft aan dat zij en zuster Antonia Marie met de verhuizing naar Aerdenhout terugkeren naar hun basis. ,,Voor Antonia Marie geldt dat helemaal, want zij is opgegroeid in Noord-Holland. Na mijn noviciaat in Duitsland, heb ik lange tijd in Noord-Holland gewoond en gewerkt. Ik heb in IJmuiden een opleiding gevolgd als verpleegkundige en in Heemskerk gewoond. Ruim drie jaar heb ik als verpleegkundige gewerkt in een kraamkliniek, waarna ik jarenlang in een ziekenhuis actief ben geweest. Ik ken de weg dus in Noord-Holland en daarom vind ik het heel fijn om terug te keren en weer samen te gaan leven met de medezusters die eerder naar Aerdenhout zijn verhuisd."

ESCH

Zuster Lidwina vertrok in 1980 uit Noord-Holland om op verzoek van haar congregatie aan de slag te gaan in het Brabantse Esch. ,,Ik heb eerst een aantal jaren als verpleegkundige gewerkt in Sint-Jozefzorg. Zuster Ansilla was in die tijd directeur, maar was geen verpleegkundige en zij had daarom graag iemand als ik naast zich die dat vak uitoefende. Door ziekte kon Ansilla op een gegeven moment haar taken niet langer uitoefenen, waarna ik haar in 1985 heb opgevolgd als directeur", vertelt Lidwina.

,,Ik heb altijd met veel plezier gewerkt in het verzorgingstehuis in Esch en ben heel blij dat ik dat bij mijn vertrek bij Sint-Jozefzorg een nieuw huis heb kunnen overdragen. Dat was in december 1995, in april 1996 ben ik vervolgens met de VUT gegaan."

VRIJWILLIGER

,,Ik ben mijn vrijwilligersactiviteiten nu aan het afbouwen. In februari ben ik gestopt met het secretariaat van het ouderenkoor, maar ik hoop daarnaast snel iemand te vinden die mij als organist kan gaan vervangen. Voordat ik verhuis naar Noord-Holland hoop ik dat dit allemaal goed geregeld is, zodat ik met een goed gevoel afscheid kan nemen van Esch."

Volgens zuster Lidwina wordt het afscheid van haar geliefde dorp er een met een lach en een traan. ,,Hoewel het een weloverwogen beslissing is van mij en Antonia Marie om naar Noord-Holland te verhuizen, zal ik hier met pijn in mijn hart vertrekken. Ik heb hier fijn gewerkt, met veel plezier gewoond en veel goede mensen leren kennen. Misschien ontmoet ik vrijdag tijdens de receptie voor mijn kloosterjubileum veel mensen, of anders op zondag 13 juli als zuster Antonia Marie en ik met een eucharistieviering in de Willibroduskerk en aansluitend een bijeenkomst in dorpshuis De Es écht afscheid gaan nemen van de Esschenaren."

Lidwina zal Esch ondanks alles met een positief gevoel verlaten. ,,Ik ben blij dat ik kan vertrekken in de wetenschap dat de ouderenzorg in Esch gewaarborgd is, onder meer met de bouw van de achttien zorgappartementen bij woonzorgcentrum Sint-Jozef."

De zuster uit Esch is blij dat morgen een zestal familieleden uit Duitsland aanwezig is bij haar gouden kloosterjubileum. ,,In die vijftig jaar ben ik nog regelmatig teruggegaan naar Beieren, onder meer voor vakanties. Hoewel ik in Duitsland opgegroeid ben, ben ik me door de jaren heen meer Nederlander gaan voelen. Ik voel me hier thuis. Wel zal ik de Brabantse gezelligheid van Esch gaan missen. Wij stonden hier in het dorp altijd heel dicht bij de mensen, hebben goed en belangrijk werk kunnen verrichten en maakten echt deel uit van de Essche gemeenschap. Esch zit daarom in mijn hart en zal dat altijd blijven."

Print deze pagina

Terug