'Warme herinneringen aan vakanties op Ameland'

OP DE FOTO: Clasien Landman viert donderdag 8 november haar honderdste verjaardag. (Foto: Albert Stolwijk).

DOOR MARC CLEUTJENS

Vraag Clasien Landman naar haar meest dierbare herinneringen en ze vertelt over de vele vakanties die ze met haar man Tjitte en de tien kinderen doorbracht in een vakantiehuis op Ameland. Volgende week, op donderdag 8 november, hoopt mevrouw Landman haar honderdste verjaardag te vieren. Niet alleen de kinderen zijn welkom op haar feestje, ook alle bewoners van het appartementencomplex waar ze nog altijd zelfstandig woont komen een borreltje drinken.

Het zijn niet alleen de vakanties naar Ameland die verraden dat mevrouw Landman een Friese achtergrond heeft. In de hal van haar woning in Bocstel Stede hangen tegeltjes met Friese spreuken en met de kinderen wordt nog altijd Fries gesproken, ook al woont de familie al sinds de vroege jaren vijftig in het Brabantse. De tien kinderen, vijf dochters en vijf zonen, spreken moeder aan met mem, en praten over heit als ze hun vier jaar geleden overleden vader Tjitte bedoelen. ,,Het zijn onze wortels", glimlacht mevrouw Landman.

De bijna honderdjarige voelt zich goed en ziet er stralend uit. Natuurlijk, in haar omgeving heeft ze veel familieleden, vrienden en bekenden weg zien vallen waardoor ze zich wel eens eenzaam voelt. En haar hoge leeftijd brengt met zich mee dat ze niet meer zo goed hoort en dat het lopen moeilijk is. ,,Maar van stoel naar stoel kan ik nog wel door de kamer schuifelen", vertelt mevrouw Landman. ,,Voor een feestje of een uitstapje met de kinderen, maak ik gebruik van een rolstoel. Ik oefen nog altijd regelmatig om een beetje in beweging te kunnen blijven."

Het zelfstandig wonen in hartje Boxtel - met uitzicht op villa Phaf en het gemeentehuis - bevalt haar nog opperbest. Sterker nog, verhuizen naar een woonzorgcentrum, zoals kennissen wel eens opperden, is niet aan de orde. ,,Ik wil nu geen verhuizing meer op mijn hals halen, hoe mooi het in die nieuwe zorgcentra ook zijn", stelt mevrouw Landman. ,,Bovendien is het niet nodig. Ik krijg voldoende hulp van mijn kinderen en de thuiszorg. En... ik heb er gewoon nog geen zin in."

GENIETEN

De actieve loopbaan van haar echtgenoot bracht mevrouw Landman in Boxtel. Via omzwervingen in Borculo en Akkrum werd Tjitte Landman begin jaren vijftig gevraagd voor een leidinggevende functie bij de toenmalige exportcentrale Encebe in Boxtel. Het gezin verhuisde naar een woning aan de Bosscheweg. Tijd voor activiteiten in de gemeenschap was er nauwelijks omdat tien kinderen grootgebracht moesten worden. ,,Ik ben ook niet zo'n clubmens hoor", lacht ze.

Meer hield ze van de vele vakanties die ze met de kinderen doorbracht op Ameland. ,,De kleine kinderen gingen met ons mee met de auto, de oudere jeugd ging met de trein, liftend of op de fiets." Toen de kinderen uit huis waren, reisde ze met haar echtgenoot verder weg, naar haar favoriete vakantieland Engeland, Denemarken en Hongarije, maar ook naar de Verenigde Staten en Kenia. ,,Als ik terugkijk is de tijd erg snel gegaan", knikt mevrouw Landman. ,,Het waren vooral de vakanties die me zo goed bij zijn gebleven. Op Ameland kookte mijn man altijd. Hij koos voor aardappelen, groente en vlees. En bouillon natuurlijk! Niet alle kinderen zaten trouwens te wachten op zijn soep; hij deed er in hun ogen te veel groenten in. Takkensoep, noemden ze dat."

Mevrouw Landman viert donderdag 8 november haar honderdste verjaardag. Burgemeester Frank van Beers zal een felicitatiebezoek brengen.

Print deze pagina

Terug