TV-PROGRAMMA 'KOMUTUIT' SPRAAKMAKEND

'Achter elke deur schuilt een uniek verhaal'

© 2007 - Brabants Centrum

OP DE FOTO: De makers van Komutuit zitten op hun praatstoel. Van links naar rechts Maarten Melis, Wilbert Meirmans en Jeroen Scheel. (Foto: Gerard Schalkx).

DOOR MARC CLEUTJENS

'Hé, daor hedde dieje vent van Komutuit!'. Boxtelaar Wilbert Meirmans (42), met Maarten Melis (46) en Jeroen Scheel (43) maker van het populairste tv-programma van lokale omroep Dommelland, kijkt er niet meer van op als hij op straat wordt nageroepen. Na anderhalf jaar is Komutuit uitgegroeid tot een spiegel van de Boxtelse gemeenschap. Een interview...

Als binnenkort de tweede serie van Komutuit door Dommelland wordt uitgezonden, kunnen de kijkers zich verheugen op een reeks nieuwe spontane ontmoetingen met bekende en vooral onbekende plaatsgenoten. Tot die tijd worden de programma's van het vorige seizoen herhaald, en ook die uitzendingen halen een flinke kijkdichtheid. ,,We proberen het dagelijks leven te schilderen en dat valt kennelijk in de smaak bij de kijkers", vertelt Melis, die geldt als het creatieve brein achter Komutuit.

Anderhalf jaar geleden maakte Melis in zijn eigen studio enkele trailers en teasers van het programma dat later Komutuit ging heten. ,,Het waren korte filmpjes die de aandacht van de kijker moest lokken. Met Wilbert als presentator zou het uit kunnen groeien tot iets moois", vervolgt Melis. ,,Ik ken Wilbert al heel lang; hij is druk, kan ontzettend veel praten en is vooral leuk om naar te kijken. Het bleek een geweldige zet om hem los te laten voor Komutuit." Lachend: ,,Natuurlijk zijn er ook mensen die helemaal niet van die drukte en die onrust houden. Maar ik geloof dat de meesten toch blijven kijken."

Het is geen makkie om met Melis, Meirmans en Scheel een interview te houden over Komutuit. Gelukkig zijn de drie op deze zaterdagochtend afgestapt van het plan om ook tijdens het gesprek met de lokale krant in hun rol van Komutuit te blijven. Maar druk, chaotisch en soms onnavolgbaar onrustig blijft het in de studio waar de laatste hand wordt gelegd aan de montage van enkele nieuwe afleveringen.

,,We kunnen soms erg irritant zijn", erkent Scheel, die als producent en geluidsman bij Komutuit is betrokken en nogal eens het pispaaltje is. ,,Het geluid is soms bar en boos! Tja, komt door hem", zegt Meirmans quasi verontwaardigd. ,,Jij roept veel te hard en praat dan weer te zacht!", grijnst Scheel.

WEZENLIJK
De essentie van Komutuit is dat Melis, Meirmans en Scheel in een schets van pakweg vijftien minuten willen laten zien wat gewone Boxtelaren bezighoudt. Meirmans: ,,Het oorspronkelijke idee was om altijd aan te bellen met de vraag: 'Komutuit?'. Nu kiezen we voor een ietwat andere aanpak, maar we proberen wel altijd te achterhalen wat voor iemand wezenlijk is in het leven. We zijn benieuwd naar wat willekeurige mensen in Boxtel bezighoudt, wat hen boeit en wat hen ontroert."

De aanpak is altijd hetzelfde. De drie programmamakers verzamelen in huize Melis voor een kop koffie en stappen daarna op de fiets, op weg naar een spontane ontmoeting. ,,We maken geen planning vooraf, we trekken er gewoon op uit. Natuurlijk hebben we wel eens een ideetje voor een ontmoeting, maar we maken nooit een afspraak", vertelt Meirmans. Het kan soms leiden tot een bijzondere levensschets. Van Kees van Berkel bijvoorbeeld, de bewoner van de Prins Hendrikstraat die al meer dan vijftien jaar aan de bouw van zijn droomhuis werkt. Melis: ,,Het leverde enkele poëtische uitspraken op van iemand waarover heel veel vooroordelen bestaan. Hij vertelde op een gegeven moment dat hij het huis bouwde om te laten zien wat zijn lichaam kan... Mooi toch?"

Ook de uitzending over de bewoners van de Van Ranststraat is een juweeltje. De straatbewoners keuvelen, ongehinderd door de aanwezigheid van microfoon en camera, over het wel en wee in hun straat. In Liempde was de ontmoeting met Toos ('van het Tooseplein'- red.) een heerlijke uitzending over de warme herinneringen aan het rijke Roomsche leven toen pastoor Klaassen de pastorie bewoonde.

In de wijk Selissenwal kwam Komutuit in een woning waar een vader en zoon al jaren samenleefden. ,,Aan alles zag je: hier is geen vrouw in huis", vertelt Meirmans. ,,Maar de manier waarop vader en zoon met elkaar omgingen was zo hartverwarmend mooi om in beeld te brengen."

RESPECT
Het uitgangspunt van Komutuit is dat de geïnterviewden met respect behandeld worden; de geïnterviewden worden niet voor gek gezet. De makers zijn geïnteresseerd in het verhaal dat de mensen voor de camera willen vertellen. ,,We zijn ons er heel erg goed van bewust dat mensen vaak heel veel geven in een gesprek", zegt Melis. ,,Het is opvallend dat de camera er toe leidt dat mensen heel bewust zeggen wat ze ergens van vinden. Het zijn dan ook echte ontmoetingen, geen voorgekookte gesprekjes waarin vraag en antwoord al van tevoren zijn opgeschreven."

Scheel en Meirmans knikken instemmend als Melis zegt dat ze na elke opnamedag rijker thuiskomen. ,,De kracht van Komutuit is dat we laten zien dat achter elke voordeur een verhaal schuilt. Iedereen heeft iets unieks te vertellen." En de ontmoetingen blijven hangen. Een wandeling door het dorp of een tochtje over de weekmarkt is voor presentator Meirmans een onophoudelijke stroom ontmoetingen met plaatsgenoten geworden. ,,Komutuit leidt tot een ongelofelijke uitbreiding van de kennissenkring."




11 oktober 2007

Print deze pagina

Terug