HERMAN DE BEER VIERT 65-JARIG PRIESTERFEEST OP 17 JUNI
'Kerk helpt mensen om richting te kiezen'
OP DE FOTO: Emeritus-pastoor Herman de Beer aan de koffie met zijn huisgenoten Tonnie (rechts) en Sjaantje Zwaans.
Emeritus-pastoor Herman de Beer uit Boxtel wordt in augustus 90 jaar, maar is nog altijd actief als priester. Weliswaar is hij begin dit jaar gestopt met de zielzorg in woonzorgcentrum Emmaus, maar op zondagen is hij nog steeds voorganger tijdens de heilige mis in het zorgcentrum. ,,Ik blijf actief als priester zolang mijn gezondheid het toelaat", aldus De Beer, die op zondag 17 juni zijn 65-jarig priesterfeest én zijn 90ste verjaardag viert.
Pastoor De Beer is er vroeg bij met zowel de viering van zijn verjaardag (15 augustus) als de viering van zijn priesterfeest. Het priesterjubileum is namelijk officieel pas op 25 juli. ,,Ik wil graag dat het een groot kerkelijk gebeuren wordt met een plechtige eucharistieviering in de Sint-Petruskerk en daar hoort in mijn ogen ook een koor bij. Omdat de leden van de koren rond de officiële datum op vakantie zijn, hebben we besloten om het priesterfeest en mijn negentigste verjaardag eerder te vieren. Ik ga zelf voor in de dienst en wordt bijgestaan door vier concelebranten", legt pastoor De Beer uit, die met zijn 89 jaar nog altijd fit en vitaal oogt.
,,Ik merk wel dat ik ouder begin te worden en kan ook niet alles meer, maar de geest is nog jong. Dat komt ook door mijn huisgenoten en gastvrouwen Sjaantje en Tonnie, die volgend jaar vijftig jaar samen zijn met mij en altijd goed voor mij gezorgd hebben. Door de jaren heen hebben we een echte band gekregen. Nee, zonder hen zou ik niet meer kunnen en ik kan ook zeggen dat zij een grote rol hebben gespeeld in mijn loopbaan. Ze zijn altijd mijn steun en toeverlaat geweest en zijn dat nog steeds."
Sjaantje en Tonnie zijn ook vol lof over hun huisgenoot. ,,Vroeger waren we echt in dienst van pastoor De Beer, maar door de jaren heen zijn we naar elkaar toegegroeid. We delen lief en leed en hebben het gewoon heel fijn samen, wat ook komt omdat de pastoor zo'n makkelijke en gezellige man is. Wij ergeren ons nog wel eens aan mensen of bepaalde dingen, maar de pastoor helemaal niet. Hij is echt een goed mens en daarom is het altijd heerlijk geweest om voor hem te zorgen."
BOS
Elke dag wandelt de pastoor samen met zijn twee huisgenoten een uurtje door het bos van Sparrenrijk, landgoed Velder of de Kampina. Pastoor De Beer: ,,Fietsen vond ik ook altijd prettig om te doen, maar dat lukt niet meer. Autorijden gaat echter nog prima, dat doe ik nog steeds; al zijn het wel korte afstanden. Verder vind ik het leuk om te computeren en heerlijk om orgel te spelen, al kan ik niet zeggen dat ik er heel goed in ben. Ik geniet overigens ook heel erg van onze prachtige tuin, die zo goed wordt bijgehouden door met name Sjaantje."De laatste jaren is De Beer zijn werkzaamheden als priester aan het afbouwen. ,,Dat ik gestopt ben met de zielzorg in Emmaus was een bewuste keuze, maar toch mis ik het nog wel eens, want ik was daar kind aan huis. Dat werk heb in totaal 21 jaar gedaan. Vooral het contact met de bewoners is iets waar ik veel plezier aan beleefde en waar ik altijd veel waarde aan gehecht heb", zegt De Beer. ,,Voorlopig blijf ik nog wel actief als voorganger tijdens de heilige mis op zondag, maar als de bewoners gaan verhuizen naar hun tijdelijke verblijf bij het voormalige verpleeghuis Lindenlust en het huidige gebouw van Emmaus tegen de vlakte gaat, hou ik ermee op. Wanneer dat precies zal zijn weet ik nog niet. Ik ben wel van plan om, zolang het kan, speciale diensten als uitvaarten te doen voor mensen die mij dan graag als voorganger zien en daarnaast de openluchtmis op landgoed Den Eikenhorst te verzorgen bij het knusse Mariakapelletje. Komende zaterdag 9 juni is het weer zover, dan staat de openluchtmis weer op het programma voor bewoners van de Essche buurtschap Hal en andere gelovigen. Het is een mooi gebied, waar ik met Sjaantje en Tonnie vaak ga wandelen. "
BOUWPASTOOR
Hoewel hij behalve aan zijn tijd bij Emmaus ook met plezier terugdenkt aan zijn activiteiten als priester voor de H. Willibrordusparochie in Mill (1942-1947) en Sint-Petrusparochie in Oisterwijk (1947-1958), waar hij elf jaar het gezicht van de kerk bepaalde en aan de wieg stond van heel wat jeugdverenigingen, zangkoren, toneelverenigingen en open luchtspelen, beleefde hij zijn mooiste jaren als pastoor van de Maria Reginaparochie in Boxtel (1958-1985).Hij was het die in 1958 een nieuwe parochie in de wijk Selissen oprichtte en als bouwpastoor mede vorm gaf aan de inmiddels verdwenen Maria Reginakerk. ,,Het doet me veel verdriet dat de kerk inmiddels gesloopt is, al snap ik ook wel dat de fusie van de drie Boxtelse centrumparochies tot Verrijzenisparochie noodzakelijk was. Door het gebrek aan priesters is het tegenwoordig nou eenmaal moeilijk om al die parochies te bemannen. Ik houd meer van kleinschalige parochies, maar dat kan nu eenmaal niet meer. Mijn voorgaande jubilea heb ik altijd in mijn eigen Maria Reginakerk kunnen vieren, nu gebeurt het voor het eerst in een andere kerk."
De Beer en ook zijn huisgenoten Sjaantje en Tonnie denken met veel plezier terug aan de tijd dat de nieuwe parochie in Selissen gestalte kreeg en in de wijk een nieuwe moderne kerk verrees. ,,Het was een mooie en fijne tijd. Iedereen hielp mee met de opbouw van de parochie, het was hartverwarmend om te zien hoe men zich samen inzette voor de nieuwe kerk. Er kwamen koren, misdienaars en collectanten. Zelfs kinderen speelden een rol en kwamen hun spaargeld afdragen voor de nieuwe kerk."
ZORGEN
De tijd dat de kerk centraal stond in het leven van veel mensen is allang voorbij. De Beer maakte het van nabij mee dat het kerkbezoek flink terugliep. ,,De verminderde aandacht voor de kerk en het geloof heeft mij wel zorgen gebaard. Veel taken zijn door de jaren heen overgenomen door leken, zoals de catechismuslessen en het werk van de missionarissen, wat nu gebeurt door ontwikkelingswerkers. De tijden veranderden, waardoor de kerk zich moest aanpassen", zegt De Beer. ,,Toch denk ik niet dat de kerk zal verdwijnen, want de mensen geloven nog steeds, maar praktiseren veel minder. De kerk heeft tot taak zich meer dienstbaar op te stellen richting de mensen en ze geen dingen op te leggen of te verplichten, want dat werkt niet. De kerk moet mensen juist helpen om de goede richting te kiezen en het leven vruchtbaar te maken voor elkaar. Met andere woorden: de kerk heeft tot taak mensen aan te sporen om elkaar te helpen en bij te staan om zaken voor elkaar te krijgen."Pastoor De Beer heeft nog plezier in alles en hoopt nog vele jaren samen met zijn huisgenoten Sjaantje en Tonnie te kunnen genieten van het leven. Zijn activiteiten als priester staan dan wel op een lager pitje, maar stoppen zal hij nooit. ,,Dan kan ook niet, want priester ben je voor het leven. Ik hoop dat mijn gezondheid het toelaat dat ik het priesterambt nog een tijdje kan blijven uitdragen. Te beginnen met de viering van mijn 65-priesterjubileum en mijn negentigste verjaardag in de Sint-Petruskerk."
OP DE FOTO: Emeritus-pastoor Herman de Beer bekijkt de fraaie tuin achter zijn huis, die door huisgenote Sjaantje Zwaans (links) wordt onderhouden. Rechts Tonnie Zwaans.
7 juni 2007