DEKEN RICHARD NIESSEN VIERT 25-JARIG PRIESTERSCHAP
’Ik voel me in Boxtel erg op mijn plaats’
OP DE FOTO: Pastoor Richard Niessen poseert voor de Sint-Petruskerk van de Verrijzenisparochie.
Richard Niessen is zondag 20 mei 25 jaar priester. Zijn jubileum wordt op een later tijdstip gevierd, omdat de deken van de Verrijzenisparochie kampt met hartproblemen en geopereerd moet worden. Niessen geniet met volle teugen van het priesterschap. ,,De grote variatie in het werk, het contact met mensen en het feit dat je een metgezel bent op hun tocht door het leven spreekt me aan.”
Niessen kwam in februari 1984 in Boxtel terecht als nieuwe pastoor van de Sint-Petrusparochie. ,,Hier was destijds een priestervacature”, herinnert Niessen zich. ,,De Sint-Petrusparochie stond op dat moment in het bisdom bekend als een parochie waar veel tegenstellingen waren. Er was nogal wat polarisatie, met name tussen de wijken Centrum en Oost. Het bisdom zocht iemand om van deze parochie één goed geheel te maken, een bruggenbouwer.”
Niessen ging op het aanbod in. ,,Ik zag hier een aantal uitdagingen liggen”, legt de deken uit. ,,Behalve dat van de Sint-Petrusparochie een eenheid gemaakt moest worden viel er op dat moment veel te doen aan het kerkgebouw. Er stond een forse restauratie voor de deur. Op het moment dat ik hier begon was de restauratie van de toren net klaar. Ik vond het wel interessant om te proberen hier wat van te maken.”
Niessen was afkomstig uit Tilburg. ,,Daar ben ik eerst een aantal jaren pastoraal werker geweest”, vertelt hij. ,,Later ben ik diaken gewijd en daarna priester.” Niessen was werkzaam in de parochie Tilburg Noord-West. ,,Dat was een samenwerkingsverband van drie voormalige parochies; de Heilige Theresiaparochie, de Vredeskerk en de Gasthuisring.” In die parochie was Niessen met twee andere priesters werkzaam voor 8.500 parochianen.
BRABANDER
Ondanks het feit dat Niessen al bijna zijn hele leven in deze provincie actief is, is hij geen Brabander. ,,Althans, niet van geboorte. Ik ben in Deventer geboren. Mijn moeder is wél een geboren Brabantse, zij komt uit Tilburg. Mijn vader kwam uit het meest zuidelijke puntje van Limburg, Vaals. Mijn ouders zijn naar het noorden verhuisd, omdat mijn vader in Deventer zijn werk had.”Op zijn twaalfde jaar vertrok Niessen naar het zuiden, naar het klein seminarie van de Missionarissen van het Heilig Hart (MSC). ,,Daar ben ik naartoe vertrokken omdat ik een oom had die er priester was. Tot mijn vijftiende jaar heb ik zodoende in Tilburg gezeten. Vervolgens heb ik drie jaar in Driehuis Velsen doorgebracht. Daar behaalde ik mijn diploma, want het seminarie in Tilburg was geen erkend gymnasium.”
Vanaf zijn achttiende studeerde Niessen theologie in Tilburg. ,,Mijn specialisaties waren liturgie en pastoraal theologie. Bij die studie hoorde ook een stage in een parochie of instelling. Zo ben ik langzaam maar zeker steeds meer in het Tilburgse parochiewerk verzeild geraakt.”
Wat boeit Niessen aan het priesterschap? ,,De grote variatie in het werk, het contact met mensen en het feit dat je een soort metgezel bent op hun tocht door het leven. Niet alleen in vrolijke en blijde omstandigheden, maar ook in situaties die je heel diep raken zoals overlijden, ziekte en crises.” Het mooiste aan het priesterschap vindt Niessen de vieringen in de kerk. ,,Met name de vieringen bij bijzondere gelegenheden, en dat zijn er nogal wat in Boxtel. En de Bloedprocessie. Het is erg mooi dat zoiets in Boxtel bestaat en dat het nog steeds in stand gehouden wordt.”
FUSIE
Niessen voelt zich inmiddels een echte Boxtelaar. ,,Ik voel me hier thuis. Dat was overigens al vanaf het allereerste begin het geval. Boxtel en de mensen hier zijn me altijd uitstekend bevallen. Ik voel me hier echt opgenomen. Ik heb ontzettend veel mensen in de loop van de jaren leren kennen. Ik heb mensen meegemaakt in allerlei omstandigheden en situaties. Na verloop van tijd weet ik zodoende ook welke mensen bij elkaar horen, wie er familie zijn van elkaar en hoe verschillende relaties en connecties liggen. Ik vind Boxtel heel afwisselend. Ook in de parochie is er van alles te doen en te beleven. Met oudere mensen én jongeren. Dat spreekt me aan. Ik voel me hier op mijn plaats.”Niessen begon in de Sint-Petrusparochie, maar na verloop van tijd heeft hij er steeds meer werk bij gekregen. ,,Ik werd eind jaren negentig waarnemend pastoor van Gemonde, omdat daar een stagiair zat en de priester de eindverantwoordelijkheid moest hebben. Daarna ben ik ook nog waarnemend pastoor van Esch geworden, dat ben ik overigens nog steeds. Ik ben in 2001 benoemd tot deken en sinds 1 januari 2006 ben ik pastoor van de Verrijzenisparochie in Boxtel, waardoor ik alledrie de voormalige Boxtelse parochies nu onder mijn hoede heb.”
De totstandkoming van de Verrijzenisparochie had heel wat voeten in de aarde, blikt Niessen terug. ,,Het was een behoorlijke klus, in allerlei opzichten.” In pastoraal opzicht noemt Niessen de fusie zelfs zijn grootste klus tot nu toe als pastoor in Boxtel. ,,Want parochies met heel verschillende achtergronden moesten met elkaar integreren en op elkaar afgestemd worden en dat was niet zo eenvoudig.”
Niessen weigert te spreken van een huzarenstukje. ,,Ik denk dat de tijd nog te vroeg is om daar nu over te kunnen oordelen. We staan nog te dicht bij de processen die zich allemaal afgespeeld hebben en die nog doorwerken in het leven van mensen. Je moet heel goed in ogenschouw nemen dat het heel veel pijn heeft gekost en dat het niet allemaal van een leien dakje is gegaan. Het is voor iedereen moeilijk geweest, want het opgeven van de eigen identiteit is een zwaar proces. Ik moet zeggen dat ik veel bewondering en respect heb voor de mensen uit alledrie de voormalige parochies die onder de nieuwe parochie hun schouders hebben gezet. Daardoor voel je dat er sprake is van een nieuw begin.”
MANAGER
Volgens Niessen heeft Boxtel ’een levendige geloofsgemeenschap’. ,,In behoorlijke delen van het platteland zijn geloof en kerk weggeëbd, maar in Boxtel voelen veel mensen, jong en oud, zich dikwijls toch nog erg bij de kerk betrokken. Ze willen er graag bij zijn en hun steentje bijdragen.” De deken staaft zijn woorden met het enthousiasme dat er bestaat voor kindercatechese. ,,Dat gebeurde vroeger allemaal in school, maar dat is een steeds minder geschikte plaats geworden. Daarom willen ouders in de parochie zich er nu voor inzetten. Dat is een hele hoopvolle ontwikkeling. Tevens zie je veel jongeren die betrokken zijn bij koren of als acoliet of misdienaar werken. Dat is allemaal een goede zaak. Er is veel animo, maar er mag natuurlijk altijd meer gebeuren.”Niessen zou zich er graag ook zelf nog meer voor inzetten. ,,Maar het probleem is dat mijn tijd beperkt is. Er is heel veel organisatorisch en coördinerend werk wat ik moet doen als pastoor en deken. Daar gaat een heleboel tijd in zitten. En uiteraard moet op de eerste plaats de parochie goed functioneren. De doden moeten worden begraven, de kinderen moeten worden gedoopt, de eerste communicanten en de vormelingen moeten worden voorbereid... Daar heb ik een aardig takenpakket aan.”
De Boxtelse deken voelt zich bij tijd en wijle steeds meer een soort manager in plaats van pastoor. ,,In zekere zin is dat inderdaad het geval. Je moet uitkijken dat de persoonlijke contacten niet op de achtergrond terechtkomen omdat je zoveel ’managerstaken’ moet doen. Daarom overleg ik regelmatig met het parochiebestuur of ik met bepaalde dingen, die niet per se door mij moeten gebeuren, ontlast kan worden.”
Niessen wil nog een tijdje doorgaan met het parochiepriester-zijn. ,,Zolang het kan. Op dit moment hebben mijn hartproblemen gelukkig nauwelijks een nadelige invloed op mijn functioneren. Ik kan al mijn werk doen, maar ik moet wel een beetje voorzichtig zijn met overdadige inspanningen en niet te veel hooi op de vork nemen. Dat probeer ik dus maar. Zolang ik het zo kan doen, hoop ik hier nog lang pastoor te blijven. Maar ik ben natuurlijk wel afhankelijk van mensen die meewerken. Collega’s, maar ook de vele parochianen die hier dingen doen en mij helpen. Anders kun je de parochie niet draaiende houden.”
JUBILEUMFEEST
De feestelijke viering van het 25-jarig priesterjubileum van Niessen stond gepland voor het weekeinde van 19 en 20 mei, maar is vanwege de hartproblemen van de deken uitgesteld. ,,Er is een aortaklep verkalkt”, vertelt Niessen. ,,Daar word ik rond de zomervakantie aan geopereerd. Maar als ik teveel verschijnselen van benauwdheid krijg moet de operatie worden vervroegd.” Wel zal de jubilaris zondag 20 mei voorgaan in de eucharistieviering van 10.30 uur in de Sint-Petruskerk, waarna er gelegenheid is hem te feliciteren. ,,Maar dat wordt geen dienst met allerlei toeters en bellen.”De voorbereidingen voor de grote viering van het 25-jarig priesterjubileum zijn, ondanks het feit dat de nieuwe datum nog niet is vastgesteld, wél al in volle gang. ,,Veel weet ik daar niet van”, glimlacht Niessen. ,,Er is een feestcomité gevormd en een hoop is geheim. Maar af en toe vang je wat op. Het zal in elk geval zo zijn dat er een feestelijke eucharistieviering wordt gehouden op zaterdagavond in de Heilig Hartkerk voor de jeugd en op zondagochtend een plechtige hoogmis in de Sint-Petruskerk. Daarbij zullen de koren van de voormalige parochies zoveel mogelijk acte de présence geven. En daarna zal er een receptie zijn, waarbij iedereen kan komen feliciteren en vervolgens zal er een ontmoeting zijn met speciale genodigden. ”
OP DE FOTO: Pastoor Richard Niessen is in het weekeinde van 19 en 20 mei 25 jaar actief als priester.
10 mei 2007